HeliX en Ilse

Een oplossing voor (winter)kwaaltjes

2012-01-18T12:27:00.001+01:00

Ik was 2 dagen geleden plotseling snip- en snipverkouden. Heb toen van 'Boven' een genezende energie 'gedownload', als een soort energetisch, spiritueel medicijn: alles wat ik nodig heb om hier zsm. doorheen te komen.
Dat heb ik de afgelopen dagen naar behoefte herhaald en zie: 2 dagen later vrijwel geen last meer. Vandaag zelfs gewoon een rondje hardgelopen.
Dit zelfde werkt in mijn ervaring ook heel goed bij andere kleine kwaaltjes (en ook bij grote)
Wie dit van mij wil leren, is welkom bij HeliX. www.praktijkhelix.nl

Boek Tweelingzielrelaties - en oproep

2011-12-16T15:14:00.001+01:00

Ik schrijf een boek!

Wie mij volgt op Twitter en facebook, weet misschien dat ik bezig ben met een boek over tweelingzielrelaties. Dat boek krijgt in sneltreinvaart vorm. Het lijkt wel een 'weeënstorm', ik kan de geboorte van dit geesteskind zelf nog nét bijhouden. Zelfs een titel (naam voor boek) heeft zich al aangediend. ;)

In het boek beschrijf ik de processen tussen tweelingzielen. Dit doe ik vanuit de ervaring uit mijn eigen relatie met Rob, en daarnaast op basis van verhalen van anderen. Tweelingzielen houden onvoorwaardelijk van elkaar en kunnen daarin enorme pieken beleven. Maar soms kunnen zij elkaar, juist omdat zij veel op elkaar lijken, heel erg pijn doen. Dat hebben wij aan den lijve ondervonden.

In een tweelingzielrelatie heb je dus ‘never a dull moment’. In het tweede deel van mijn boek beschrijf ik hoe je je relatie in die heftige periodes werkbaar kunt houden, zodat uiteindelijk de liefde overwint. Dit deel zal gaan over de manier waarop ik, met mijn achtergrond en opleiding, ho’oponopono gebruik voor het verwerken van oude stukken. Ho’oponopono is een vergevings- en genezingsproces van Hawaï, waarmee ik kennismaakte in de workshops die Wendy van der Water in 2010 hield in de buurt van Heerenveen.

Oproep

Vooral via mijn weblog, Twitter en Facebook ontmoet ik mensen die mij hun tweelingzielverhaal willen vertellen. Intussen heb ik al een aantal interviews gedaan. Dat zijn diepgaande gesprekken, waarbij ik bijzondere inzichten krijg.

Ik zou dan ook graag in contact komen met nog meer mensen die zich herkennen in het volgende: ge- of mislukte relatie met grote liefde, pieken & dalen in de relatie, never a dull moment. Je hoeft niet per se een tweelingzielrelatie te hebben (gehad) om mee te doen. Want volgens mij is dit iets wat in alle relaties kan voorkomen, al zijn er redenen om aan te nemen dat het proces tussen tweelingzielen heftiger verloopt. Misschien zal uiteindelijk wel blijken dat het boek helemaal niet alleen over tweelingzielrelaties zal gaan.

Dus: ben jij iemand of ken jij iemand die ik zou kunnen interviewen, bel of mail me dan. Ook mensen die niet zo spiritueel georiënteerd zijn, zijn hartelijk welkom.

Ons verhaal

In 2008 ontmoette ik Rob, mijn tweelingziel, en we kregen een relatie. Dit heeft ons leven op de kop gezet. 3 Jaren brachten we door in een achtbaan van persoonlijke groei, waarbij we een liefde beleefden die we eerder niet voor mogelijk hielden…

In boeken en op internet kom je tegen dat in een tweelingzielrelatie geldt: 1+1 =3 en dat voelen wij ook zo. We genieten er volop van: prachtig, bijvoorbeeld als wij samen energiebehandelingen geven! Maar als er egostukken om de hoek komen kijken, kan het zijn dat je opeens lijnrecht tegenover elkaar staat, terwijl daar doorheen de onvoorwaardelijke liefde onverminderd voelbaar is. Tenminste, zo is/was het voor ons: 1 +1 kon in deze 3 jaren, ondanks alle liefde die we delen, plotseling omslaan in iets wat nog wel minder was dan ½. Zeer verwarrend en uiterst pijnlijk, net of je met donderend geraas uit de hemel valt, terwijl je hart niets liever wil dan daarboven blijven.

Persoonlijke groei

Voor ons is het vanzelfsprekend dat het hier eigenlijk gaat om stukjes oud zeer die tussen ons in kwamen te staan. De kunst is om die stukjes te verwerken, zodat de liefde weer vrij kan stromen. Zo zijn we allebei versneld in een groeiproces terechtgekomen. Een regelrechte emotionele achtbaan van drie jaar (pfff).

Op dit moment hebben we pauze in de achtbaan omdat we een tijdje niet bij elkaar zijn. Rob is bij zijn zoon en diens gezin in Nieuw-Zeeland (en hij heeft concrete plannen voor een lange zeereis daarna – een oude droom die opeens werkelijkheid wordt); ik ben en blijf op ‘home base’ bij mijn kids.

Maar de groeiprocessen gaan door. Voor mijzelf geldt dat ik opnieuw aan het ontdekken ben wie ik zelf ben, als individu. Dus net als Rob ben ook ik op reis - maar dan vooral naar mezelf.

Het idee om dit boek te schrijven kreeg vorm op het moment dat Rob vertrok. Ik schrijf het waarschijnlijk vooral voor mezelf. Het is een manier om zijn vertrek te verwerken, want we missen elkaar vreselijk, al Skypen we elke dag minstens 1 keer...

Dus…

Ik houd jullie in ieder geval via de Social Media op de hoogte van de vorderingen van het boek en hoor intussen heel graag jouw of jullie verhaal.

Op dit moment lees ik ‘Zielveel’. Dat is een boek over tweelingzielontmoetingen, door Maria Quesada, Sonja Vandael & Anne-Marlijn Somers, uit april 2011. Ik ben er nog maar net in begonnen maar herken erg veel. Aanrader, ook vanwege de vlotte schrijfstijd én de diepgang!!

P. Joudry, Tweelingzielen.

2011-11-27T12:21:00.008+01:00

Mini-recensie & more....

Patricia Joudry, Maurie Pressman, Tweelingzielen. Vind je ware spirituele partner.

Dit boek was mij warm aanbevolen en ik heb het in 24 uur uitgelezen. Inderdaad heel mooi, veel herkenning ook. Het gaat vooral over wederzijdse aantrekking tussen tweelingzielen vanaf het eerste moment: een haast goddelijk 1+1=3.
Maar omdat wij mensen in dualiteit leven, komt het omgekeerde tussen tweelingzielen ook voor. Dat ervaren wij tenminste zo in onze relatie, en zie ik ook om me heen bij anderen die hun tweelingziel hebben ontmoet in dit leven.

Op momenten dat er ego (oud zeer) tussen beiden komt, is de afstoting duidelijk voelbaar. Bij tijden is 1+1 nog hoogstens 1/2 en lijkt zelfs totale vernietiging op de loer te liggen. Gelukkig is de Liefde altijd sterker!

En juist hier liggen de kansen op groei, die een tweelingzielrelatie óók zo bijzonder maken.
Hier zou ik zelf graag een boek over schrijven. Maar hoe schrijf je dit op... en wie wil dit lezen? Want dat is bij vlagen een heel RAUW verhaal en een harde spiegel wellicht....

Energiebehandeling bij HeliX

2011-07-02T11:23:00.004+02:00

Nieuwe tekst

Ik heb een nieuwe tekst gemaakt die ik ga gebruiken als ik voorlichting geef over wat ik doe bij een energiebehandeling bij HeliX. Binnenkort te gebuiken op voorlichtingsochtenden in verschillende instellingen, in het kader van het dichterbijbrengen van mijn droom: een min of meer 'vaste' plek als energiewerker en (spiritueel) coach in bv. een zorginstelling . En ik stel me zo voor dat ik hem daarna aanpas voor mijn site. De tekst daar is al jaren veeeeeeeeel te lang....:)
Graag tips een aanvullingen, maar ook tips voor hoe dit nog verder kan worden ingekort!

Doel van mijn behandelingen is dat mensen goed in hun vel zitten en blijven, letterlijk en figuurlijk.
Ik werk met Quantum-Touch®, een geregistreerd handelsmerk. Deze manier van energetisch behandelen is ontwikkeld in de VS en ondergebracht in een wereldwijde organisatie. Het is in korte tijd razend populair geworden omdat het zo simpel is en gemakkelijk aan te leren.
Ik werk met helende energie via handoplegging: een lichte aanraking.
De energie waar ik mee werk, laat ik vanuit de omgeving door mij heen stromen.
Dit doe ik via een eenvoudige ademtechniek, gecombineerd met een techniek voor lichaamsbewustzijn.
Die energie is overal om ons heen, kun je niet zien maar velen kunnen hem wel voelen (algemene levensenergie: Ki, Chi, Prana).
Als ik iemand behandel, voelen veel mensen direct een soort stroming of licht gekriebel langs de ruggengraat, een verandering in het hoofd (‘lichter’) of warmtesensaties (bv in de voeten) of iets dergelijks.
Even voordoen?
Waarschuwing: als ik iemand behandel, voel ik veranderingen in energie in mijn eigen lijf (dat is een gave die ik nu eenmaal heb). Dus tijdens elke behandeling maak ik geluid.
DEMONSTRATIE
Behandeling: regulier vaak eerst een deel standaardgrepen, daarna krijgt cliënt de regie over de te behandelen plekken.
Ik gebruik de ‘Chase the pain’-techniek: ik vraag waar iemand een klacht heeft en ga die behandelen. Vaak verschuift dan de klacht, mijn handen volgen in overleg met de cliënt van plek tot plek tot de klacht verdwijnt.
Als de cliënt geen plekken kan aangeven, volg ik mijn intuïtie.
Lichaam en geest zijn in mijn waarneming één. Dat betekent dat oplossen van een lichamelijke klacht ook een emotionele ontlading met zich mee kan brengen.
Soms niet tijdens de behandeling, maar later. De behandeling werkt nl. door, vaak nog dagen achtereen.
EINDE DEMONSTRATIE
Quantum-Touch werkt via het resonantieprincipe. Twee velden die verschillend trillen, hebben de neiging zich aan elkaar aan te passen. Dit is een natuurkundig fenomeen.
Bij Quantum-Touch maakt de behandelaar een veld van hoog trillende energie tussen de handen. Een klacht brengt per definitie een energieblokkade mee, dus lage trilling. Het hoog trillende veld van de behandelaar nodigt de energieblokkade uit, zich op te heffen.
Dit betekent dat Quantum-Touch het zelfgenezend vermogen van het lichaam aan de gang zet. De behandelaar doet niets dan de trilling aanbieden. Het lichaam heelt zichzelf.
Dit betekent ook dat je nooit kunt over-behandelen: het lichaam bepaalt zelf in hoeverre het op dat moment met de aangeboden trilling wil en kan meegaan.
Hierdoor is Quantum-Touch een uiterst respectvolle methode. Voor mij voelt het als het aanbieden van een schaal koekjes. Degene die ze aangeboden krijgt, beslist zelf of hij of zij alle koekjes wil, eentje of een aantal.
Een behandeling kan zittend op de stoel, liggend op een behandeltafel of op afstand. De hoge trilling verplaatst zich ook bij niet-aanraking.
Quantum-Touch is respectvol naar andere energetische behandelmethoden toe, zoals reiki of shiatsu. Het blijkt dat je alle andere behandelmethoden die je verder beheerst, ermee kunt combineren. Dit doe ik zelf ook. Ik gebruik o.a. Reiki en:
Mijn ‘vrienden uit de kosmos’ (gidsen, begeleiders, God?) roep ik regelmatig te hulp. Ik ben ervan overtuigd dat zij het effect van mijn Quantum-Touch minstens verdubbelen.
Een behandeling kan heel kort, bv. tot een half uur duren, maar vaak ook een uur of max. anderhalf uur, afhankelijk van de klacht en van de afspraak met de cliënt.
Voor de behandeling: ik werk alleen met toestemming, bewust en onbewust gegeven door cliënt.
Na de behandeling controleer ik of de cliënt kalm en goed geaard is, gereed om weer de buitenwereld in te gaan. Ik reik een glas water aan en vraag ook thuis veel water te drinken. Dit is om de losgekomen afvalstoffen goed af te voeren.
‘Garantie’: elke cliënt heeft recht op (gratis) nazorg. Zeker wanneer men niet eerder een energiebehandeling heeft ontvangen, kan het voorkomen dat de cliënt hoofdpijn krijgt of dat de klachten/emoties die aangeraakt zijn, eerst korte tijd verergeren. Deze effecten zijn veelal tekenen dat er iets in gang is gezet wat meer ondersteuning nodig heeft.

gedicht van de dag:

2011-07-01T14:10:00.000+02:00

Willem Kloos (1859-1938):
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten

Sonnet V
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten,
En zit in 't binnenst van mijn ziel ten troon
Over mij zelf en 't al, naar rijksgeboôn
Van eigen strijd en zege, uit eigen krachten.

En als een heir van donkerwilde machten
Joelt aan mij op en valt terug, gevloôn
Voor 't heffen van mijn hand en heldere kroon:
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten.

—En tóch, zo eindloos smacht ik soms om rond
Úw overdierb're leên den arm te slaan,
En, luid uitsnikkende, met al mijn gloed

En trots en kalme glorie te vergaan
Op úwe lippen in een wilden vloed
Van kussen, waar 'k niet langer woorden vond.

Uit: Verzen, 1894.

Verslag ho'oponopono-experience 1 mei

2011-05-08T18:08:00.011+02:00

Experience...
Nu alweer een kleine week geleden was de ho´oponopono-experience. Voor mij inderdaad een ‘Experience’, en dat heb ik ook van anderen gehoord. Alles moest even bezinken voor ik een verslag kon schrijven!
Wat mij betreft was het een dag waarop alles klopte. Superweer: zon, wind, een heldere lucht en een programma dat er gewoon ‘was’, zonder dat we er iets speciaals voor hoefden te doen. Ik had het Universum gevraagd om precies het juiste aantal deelnemers: een flinke groep, maar wel één waarin we ons met onze eigen stem, dus zonder versterking, verstaanbaar konden maken. En die was er. Alle plaatsen op de picknickkleden die we hadden neergelegd, waren bezet.

Het begin
De energie stroomde en we hoefden alleen maar mee op de flow…. We startten onder leiding van Miranda met het ‘sounden’ van klinkers om ons lichaam in trilling te brengen en om ons energetisch met elkaar te verbinden. Daarna gaf ik (Ilse) wat uitleg over de achtergrond van de dag, in de eerste plaats over het idee: hoe een zin uitgesproken door de één, een idee uitlokte bij de ander, dat vervolgens als vanzelf ´aarding´ kreeg in de vorm van deze dag. Voor de hele organisatie hebben we bij wijze van spreken niet meer dan onze pink hoeven te bewegen. De rest ging vanzelf. En we stonden zelfs vermeld in de UIT-bijlage van de lokale krant!

Aan de slag
En toen aan de slag met ho’oponopono. Ho’oponopono gaat ervan uit dat alles wat je in de buitenwereld tegenkomt, ook in jezelf zit. Dus begonnen we bij onszelf: bij het uitwissen van oude herinneringen en programmeringen die volgens de ho´oponopono je ervaringen in de buitenwereld bepalen. Iedereen mocht zelf ervaren hoe het is om eigen programmeringen en oud zeer uit te wissen. Dit deden we met de vier zinnetjes die de kern vormen van ho’opnopono:
Ik houd van mezelf
Ik vergeef mezelf
Het spijt me
Dank je, dank me

De kracht van de vier zinnen
Hoewel niet iedereen direct de slag te pakken had, lukte het voor velen om de kracht te voelen van dit simpele proces. Voor sommigen leek een belemmering, dat het juist NIET beter lukt naarmate je beter je best doet. Voor hen was het echt even wennen om het proces in vertrouwen zijn gang te laten gaan. Een enkeling rapporteerde dat het echt niet lukte. Gelukkig is daar ook een remedie voor: fake it till you make it… doe maar alsof en dan lukt het vroeger of later echt wel!
Bijzonder was dat verschillende mensen meldden dat zij het idee hadden dat de natuur reageerde op wat zij in de lucht zetten: bijvoorbeeld een windvlaag of het gevoel dat de wind juist even zijn (haar?) adem inhield….

Ho'oponopono in conflicten
Vervolgens deden we een rondje ´ho'oponopono in conflicten´. Je kunt met ho'opnopono situaties alleen al verbeteren als je je eigen oude programmeringen heelt. Want als jij jezelf heelt, verander je jouw binnenwereld. En dat heeft dan weer postieve invloed op de buitenwereld. Dat is het resonantieprincipe (zie vorige blog).
Maar er is meer. Vanuit het idee dat alles wat je in de buitenwereld tegenkomt, ook in jezelf zit, kun je vervolgens in de huid van degene kruipen die in een conflictsituatie tegenover je staat. Je kunt dan invoelen wat die persoon bezielt. Vervolgens (h)erken je dat dat ook in jou zit. Dan kun je ook dat schoonmaken met de vier zinnetjes. Als laatste bedank je de ander dat hij of zij jou heeft gespiegeld en je ontheft hem of haar van die taak. Want intussen zie je immers zelf ook wat je bezielt.
Dus hebben wij als tweede activiteit van de ho'oponopono-experience ieder voor onszelf een conflictsituatie waar we in ons eigen leven mee te maken hebben, schoongemaakt. Eerst onze eigen kant van de zaak schoongemaakt met de vier zinnetjes en toen de ander ingevoeld. En daarna de vier zinnetjes gezegd voor die delen in ons die we bij de ander waren tegengekomen. Waarna we onze dank uitspraken naar de ander voor het spiegelen.

Even pauze...
Langzamerhand kregen de meeste deelnemers door waar het om ging, en leerden ze werken met ho'oponopono. Maar het was wel hoog tijd voor een pauze, om alles even te laten zakken. Voor sommigen was deze manier van kijken wel erg nieuw. :)

De kern van de zaak
Na de pauze deden we datgene waarvoor we eigenlijk bij elkaar gekomen waren. Volgens de techniek van ´ho’oponopono in conflicten´, kropen wij allen tegelijk in de huid van ‘degenen die ons land besturen’. Ook tijdens deze ronde hield Moeder Natuur haar adem in…. Voor mijzelf voelde dit als het krachtigste van alles wat we gedaan hadden.

Kortom
Al met al heeft de eerste ho´oponopono-experience zo´n twee uur geduurd. Het was een mooie ochtend en voor de organisatie een belevenis om een spontaan idee zo moeiteloos te zien uitgroeien tot zoiets moois. Het was ook heerlijk, dit met zoveel mensen te delen. Velen van de aanwezigen had ik nooit eerder gezien.
In de komende tijd zullen we merken wat de resultaten zijn. Wij hebben onze steen in de vijver gegooid en wachten vol vertrouwen wat voor kringen hij zal slaan!
Ideeën over een eventueel vervolg hebben we wel, maar zijn nog niet concreet. Blijf dit blog volgen en je zult het horen als de TIJD daar is!!

Ho'oponopono-experience 1 mei

2011-04-28T12:10:00.003+02:00

Achtergrond: Het resonantieprincipe

Vandaag en in de komende dagen wat uitleg over de achtergrond van de Ho'oponopono-experiece op 1 mei (10.00 uur, strand recreatiegebied De Heide, Heerenveen)
Vandaag over het resonantieprincipe.

Ho’oponopono hanteert de volgende uitgangspunten:
1. De fysieke werkelijkheid is een materialisatie van mij gedachten. Dus: alles wat ik in de werkelijkheid tegenkom, is een gevolg van mijn gedachten.
2. Als ik ‘vervuilde’ gedachten heb, creëer ik een verziekte wereld.
3. Als mijn gedachten perfect zijn, creëren zij een fysieke werkelijkheid die overloopt van LIEFDE.
4. Ik ben voor honderd provent verantwoordelijk voor de manier waarop ik mijn fysieke wereld gestalte geef.
5. Ik ben voor honderd procent verantwoordelijk om de gedachten te corrigeren die een verziekte werkelijkheid creëren.
6. Niets bestaat buiten mij. Alles bestaat als gedachten in mijn geest.

Dit klinkt wel heftig hè. Dus is wat toelichting wel op zijn plaats.
Wat hier weer achter zit, is het resonantieprincipe. Dat zegt dat alles met elkaar verbonden is, levende organismen en niet levende materie. Op het allerdiepste celniveau in de atomen, het niveau van de kwantums, bestaat alles uit energie. Alles is met alles verbonden via een immens energieveld, dat constant in beweging is. Dus elke verstoring in dat veld, beïnvloedt onmiddellijk het veld als geheel, zoals wanneer er een steen in een vijver wordt gegooid. Anders gezegd: alle delen van dat veld resoneren constant op elkaar. Vandaar dat men spreekt van het resonantieprincipe.

Daarnaast blijken de kwantums niet objectief te bestuderen te zijn. Bijvoorbeeld bij wetenschappelijk onderzoek, reageren zij op gedachten van de proefpersonen en van de onderzoekers. Dus als mensen zijn wij constant bezig om invloed uit te oefenen op dat veld, of we ons daar nu bewust van zijn of niet.

Het feit dat wij altijd invloed uitoefenen op dat veld, maakt ons allen verantwoordelijk om voor dit veld te zorgen. Om te zorgen dat er zo min mogelijk verstoringen optreden en dat die verstoringen wanneer ze toch optreden, worden rechtgezet.

Daarbij is het belangrijk dat we dit alles niet doen uit schuldgevoel. Dat zou weer een nieuwe verstoring in het veld opleveren, want schuldgevoel is een 'verziekte' gedachte (omdat schuldgevoel gebaseerd is op oud zeer, het is een verstoring in je enrgiesysteem onder invloed van eerder opgelopen emotionele schade). Het gaat erom dat je je VERANTWOORDELIJKHEID neemt.

Dit is de diepere achtergrond van de Ho’oponopono-experience op 1 mei. Wat de organisatoren voor ogen hebben is dat wij gezamenlijk een zoveel mogelijk LIEFDE sturen naar dit veld.

Dit doen we door met zijn allen samen te zorgen dat onze eigen gedachten, waar nodig, worden gecorrigeerd, zodat er zoveel mogelijk LIEFDE door ons heen kan stromen. Dit doen we voor het hoogste goed van Moeder Aarde en het hele het Universum.

In het inspirende boek van Pierre Frankh over het resononantieprincipe staat te lezen dat slechts 1 persoon zijn of haar gedachten hoeft te veranderen om een positief effect te hebben op 10.000 anderen.

Laten we met zoveel mogelijk mensen onze LIEFDESkracht bundelen voor een zo groot mogelijk effect!

Ho’oponopono-experience op 1 mei

2011-04-26T11:27:00.007+02:00

Programma
Nieuwsgierig wat je kunt verwachten tijdens de Ho’oponopono-experience op 1 mei op het strand van recreatiegebied De Heide in Heerenveen?
Hier volgt het programma!
1. Uitleg over de achtergrond van deze manifestatie:
a. Een sterk verhaal: Dr Hew Len genas in 3 jaar een afdeling voor zwaar gestoorde, criminele patiënten met Ho’oponopono, zonder ook maar één van hen in zijn kantoor te ontvangen.
b. Hoe werkt Ho’oponopono: verbeter de wereld en begin bij jezelf, het resonantieprincipe

2. De methode van Ho’oponopono: wat doe je in de praktijk

3. Even oefenen: Ho’oponopono voor je eigen leven, met name in conflictsituaties

4. Aan de slag, Ho’oponopono en de nieuwe regelgeving
a. Ho’oponopono voor hoe jij staat tegenover nieuwe regelgeving (bijvoorbeeld ten aanzien van natuurlijke medicijnen)
b. Kruip in de huid van de regelgevers en vind hun motieven ook terug in jezelf; Ho’oponopono voor deze motieven in jou

In de komende dagen vind je op deze blog wat meer info over alle programmaonderdelen.

Vandaag over punt 1a.:

Dr Hew Len

Van 1984 tot 1987 werkte Dr Hew Len als psycholoog in het Hawaii State Hospital in de afdeling voor zwaar psychiatrisch gestoorde, criminele patiënten. Toen hij daar begon te werken, was de sfeer er erg slecht. De patiënten waren bijzonder agressief. Het ziekteverzuim en verloop onder het personeel was enorm. Daar bracht Dr Hew Len binnen drie jaar verandering in. Niet door patiënten te behandelen, maar door zichzelf te genezen met Ho'oponopono.

Dr Hew Len zat het grootste deel van zijn tijd achter zijn bureau, las de dossiers van de patiënten en stelde zich voor dat alles wat zijn patiënten bezielde, ook in hemzelf zat. Vervolgens behandelde hij zichzelf met Ho'opnopono en er gebeurde een 'wonder'. Langzamerhand verbeterde de sfeer op de afdeling, werden er prettige activiteiten georganiseerd, familie kwam meer en meer op bezoek en patiënten namen actief deel aan hun proces van reïntegratie in de maatschappij. Toen Dr Len na drie jaar de afdeling verliet, kon die worden gesloten, bij gebrek aan patiënten: op een enkeling na, was iedereen genezen!

Het bijzondere verhaal van Dr Hew Len staat staat in het boek Zero Limits, dat hij schreef in samenwerking met Joe Vitale. Je vind het ook in het kort heel goed naverteld via deze link.

Ho'oponopono-experience: de aanleiding

2011-04-22T23:40:00.002+02:00

Op internet doen allerlei kritische berichten de ronde over wat de politici NU weer van plan zijn. Zoals dit:

"Op zeer korte termijn is een richtlijn van de Europese Unie op komst die ervoor gaat zorgen dat alternatieve, natuurlijke medicijnen en kruidengeneeskunde niet meer voor handen zullen zijn. Er wordt zelfs gesproken over een verbod op geneeskrachtige kruiden kweken in eigen tuin. Dat betekent dat er alleen nog reguliere medicijnen te krijgen zullen zijn met alle chemische ingrediënten en toxische bijwerkingen van dien. Als je klikt op deze link, vind je duidelijke uitleg over wat er aan de hand is, hoe ongelooflijk urgent dit is (30 april a.s.!) en kun je de petitie tekenen. Stuur deze petitie ook naar je eigen adresboek."

Ook de organisatoren van de Ho'oponopono Experience ontvingen deze oproep vele malen in hun mailbox. En zij ondersteunen de inhoud van de petitie van harte. Tegelijkertijd hebben zij toch zo hun twijfels bij de het effect van (uitsluitend) een petitie ondertekenen.

Immers: energie volgt aandacht en alles wat je aandacht geeft, groeit. Zelfs als je het negatieve aandacht geeft. Het woord NIET, wordt door je ziel niet gehoord. Dus ook als je laat weten dat je iets NIET wilt, geef je het aandacht, al is het dan negatieve. Vooral als je dat met enige nadruk doet, bijvoorbeeld door het ondertekenen van een petitie, of door deel te nemen aan een demonstratie.

Aan petities ondertekenen en actievoeren zitten dus meer haken en ogen dan je misschien zou denken, omdat je daarmee dat wat je wilt tegenhouden, tegelijkertijd wellicht laat groeien.

Daarom is als aanvulling op alle petities en acties van dit moment, de Ho'oponopono-experience bedacht. Om LICHT en LIEFDE in de wereld te brengen! Ho'oponopono gaat ervan uit dat alles wat je in de wereld tegenkomt, ook in jezelf zit. Dus datgene wat degenen bezielt die deze regels over medicijnen bedenken, zit ook in onszelf. En als we dat in onszelf genezen, veranderen we dus de wereld. Want als wij vanbinnen veranderen, verandert de buitenwereld mee...

Simpel toch...

Ho'oponopono biedt een methode om jezelf te genezen, die uiterst liefdevol is. Daarnaast is hij gemakkelijk aan te leren en gemakkelijk over te dragen. Ideaal dus voor een manifestatie als deze. Wat er precies gaat gebeuren op 1 mei? Blijf dit blog volgen en je kunt het in de volgende dagen lezen.

1 mei Ho’oponopono-experience, ‘All we need is... Love’

2011-04-21T17:51:00.001+02:00

Persbericht
Ho’oponopono-experience, ‘All we need is... Love’
1 mei, 10.00 uur, Heerenveen, strand recreatiegebied De Heide: Ho’oponopono-experience.
Geef met Ho'oponopono de wereld om je heen een positieve impuls. Ho’oponopono is een vergevings- en genezingsproces van Hawaï. Het gaat er vanuit dat de wereld om je heen een spiegel is van wie jij bent. Door zelf te veranderen, genees je de wereld!
Deze Ho’oponopono experience wordt geleid, dus als je niet weet hoe het werkt... geen nood. Doe mee en het wordt vanzelf duidelijk!

volg ook:
hooponoponoexperience.blogspot.com

Netwerkcontacten gezocht...

2011-03-11T16:46:00.008+01:00

Voor 2011 heb ik een wens. Het is hoog tijd om daar ook eens mee naar buiten te treden. Daarnaast heb ik een vraag aan alle lezers van dit weblog. Die is eigenlijk simpel: ben je iemand of ken je iemand die mij kan helpen deze wens te realiseren? Een naam van iemand die me kan helpen op mijn zoektocht is al genoeg. Of misschien heb je zelf ervaringen op het gebied van mijn wens, dan hoor ik die ook graag.
Mijn wens gaat over hoe ik als werkend mens met medeneming van al mijn ervaring bij HeliX en op andere terreinen, in de wereld bezig zou willen zijn. Ik zou heel graag een plek willen hebben als een soort (spiritueel) coach in de organisatie van een instelling of bedrijf. Daar zou ik dan de taak willen hebben om te 'doen wat mijn hand vindt om te doen'. Dat laatste was een geliefde uitdrukking van mijn moeder.
Ik stel me voor dat ik op bepaalde tijden aanwezig ben en dat ik door wie het wil, aangesproken kan worden. Mensen kunnen me aanspreken over alles wat hen bezighoudt. Ze kunnen een beroep op mij doen om samen iets wat hen lichamelijk of emotioneel dwarszit, aan te pakken - maar ook kunnen we ad hoc een meditatiegroepje bijeenbrengen, of wat dan ook. Daarnaast ben ik aanspreekbaar voor hulp op allle andere terreinen die ik te bieden heb: (communicatie)problemen ontwarren, communicatielijnen herstellen, mensen met elkaar in contact brengen, maar ook: spelen met taal, brieven schrijven, enz.
En nog veel meer....
Ik denk bijvoorbeeld aan een dienstverband of een freelance contract bij een zorginstelling of bij een groot bedrijf waar ze tevredenheid, plezier in hun werk en persoonlijke groei van de medewerkers hoog in het vaandel hebben. Vaak denk ik dat ik op mijn plaats zou kunnen zijn in een woonvorm voor senioren of in een verzorgingshuis. Het mooie van een zorginstelling zou zijn dat als ik daar binnenkom, reguliere en compementaire zorg bij elkaar zouden komen. En dat ik zowel de medewerkers als cliënten (en hun familie) waar nodig zou kunnen bijstaan.

Ik hoop op heeeeeeeeeeeeeeeel veel tips en reacties!

spreuk van de dag

2011-03-04T11:04:00.000+01:00

Van mijn scheurkalender Positief Denken:
Om snel vooruit te gaan, moet je traag roeien.

Vandaag roei ik helemaal niet. Ik ruim op.

Seven days of Inspiration

2011-02-24T17:25:00.000+01:00

Hebben jullie hier al over gehoord? Komende week, de eerste week van maart is het intitiatief 7di.nl:
"Upgrading a country! In zeven dagen tijd, van 28 februari tot 6 maart 2011, geven we Nederland een upgrade met ruim 30 initiatieven in 15 steden! We laten zien wat je kunt bereiken zonder geld; en juist mét gebruik van sociale overwaarde."
Als je in 90 seconden een beeld wilt krijgen waar het allemaal over gaat, kun je een link op de home page aanklikken.
In die week zijn er initiatieven op allerlei gebied waarbij dingen die anders over zijn (spullen, eten, energie van mensen) en dus letterlijk of figuurlijk worden weggegooid wel worden gebruikt.
Elke dag heeft een thema en op dinsdag is dat de zorg. Voor die dag is de actie 'Handige' Energie bedacht: energiewerkers gaan gratis behandelingen geven, o.a. in bedrijven en instellingen. Dat mag niets kosten en ook niets opleveren behalve veel inspiratie - en dat de wereld een mooiere plek wordt.
Ik wil iedereen die dat kan uitnodigen om net als ik last minute ook nog mee te gaan doen aan dit - vind ik - mooie initiatief. Het hoeft je geen extra moeite te kosten, alleen tijd. Want het gaat erom dat je iets weggeeft dat naadloos aansluit bij wat je altijd doet. Dus je hoeft niet iets nieuws te bedenken of zo.
Ikzelf heb iets georganiseerd dat aansluit bij mijn wens om in 2011 ergens binnen een bedrijf of instelling een plek te hebben als spiritueel coach of zo. Daar zou ik dan op het gebied van 'handige' energie willen 'doen wat mijn hand vindt om te doen' (woorden van mijn overleden moeder). Ik bedacht dat deze dag wellicht hét moment is om daar een begin mee te maken, gewoon vanuit mijn hart, zonder bijbedoelingen.
Daarom heb ik een kennis die projecten doet bij verschillende bedrijven waar een crisissituatie is, benaderd. Ik vroeg haar of zij een bedrijf kent dat mij op 1 maart kan gebruiken. En dus ga ik, samen met mijn partner Rob, energiebehandelingen geven aan het team van een reclamebureau in Giethoorn.
Intussen heb ik bedacht dat ik hiermee maandelijks door wil gaan. Op de eerste van elke maand in 2011 ben ik beschikbaar voor een bedrijf of instelling die/dat 'toevallig' op mijn pad komt. Dan ga ik daar doen wat op dat moment nuttig/nodig is. Voor 1 april ben ik geboekt door een coachingsbureau in het midden van het land. Ik ben benieuwd waar me dit in 2011 verder allemaal zal brengen.

Voor de goede verstaander

2011-02-18T07:24:00.000+01:00

Mijn spreuk voor gisteren, vandaag, morgen en vast nog wel langer:
We never know what is enough until we know what is more than enough.

Billie Holiday

I believe in Angels

2011-02-14T14:14:00.000+01:00

Al drie blogs lang schrijf ik over jezelf zijn en worden. Een soort Continuing Story, waarin liedjes centraal staan en waarin drie generaties uit mijn familie een rol spelen: mijn moeder, mijn dochter en ik. Vandaag weer even over mijn moeder en mijzelf.
Mijn moeder is nu een dikke tweeënhalf jaar niet meer onder de levenden. Maar nog erg aanwezig in mijn leven en onze verhouding is nog nooit zo goed geweest. Vaak voel ik haar handen op mijn hoofd, een liefdevolle aanraking, die me kracht geeft.
Ze communiceert ook door middel van liedjes met mij - zoals wel meer van mijn begeleiders dat doen. Opeens gaat er spontaan in mij iets zingen en dan weet ik: opletten, deze tekst heeft me wat te zeggen. Zoals ik al eerder schreef, voel ik me op dit moment nogal uitgedaagd op het punt van 'te zijn wie ik ben'. In de kleinere kring van mijn familie of in het contact met cliënten in mijn healingpraktijk heb ik er intussen geen enkele moeite meer mee. Maar dat wordt soms anders als ik me in de buitenwereld manifesteer...
Mijn begeleiders, mijn moeder voorop, wijzen me hierop door me steeds weer dezelfde regel te laten horen uit het liedje Reflection: 'Who is that girl I see, Staring straight, back at me?' Dan weet ik dat ik me op zo'n moment wellicht anders voordoe dan ik echt ben. Dat bijvoorbeeld wat ik aan het doen ben - of hoe ik het aanpak - niet voor honderd procent bij me past.
Als ik dan in de gaten heb wat er gaande is en tot mezelf gekomen ben, antwoord ik soms in gedachten: 'Ik ben de WensEngel!' Dat is: iemand die anderen helpt om datgene werkelijkheid te laten worden, wat hij of zij vanuit de grond van zijn of haar hart wenst. En die dus ook haar eigen potentie heeft waar te maken....
En meestal kom er dan een regel terug uit een liedje van Abba (I have a dream), dat ook steeds in dezelfde groef blijft hangen:

I believe in angels

Bijzonder hè? Er achteraan komt dan vaak een zin die ik de 'komische handetekening' van mijn moeder zou willen noemen: 'Everything is all right.' (Ofwel in de melodie uit Jesus Christ Superstar of op een of andere manier aangepast aan de muziek van Abba). Bij leven zei mijn moeder, ook (en vooral) bij de grootste problemen: 'alles komt goed'. Intussen is de uitspraak blijkbaar geëvolueerd tot alles ís goed.... (en zo is het ook: alles is zoals het is en omdat het zo is, is het ok, toch...).
Mooi hè, dat we zo met elkaar kunnen praten.... en elkaar zo nabij kunnen zijn,n ondanks dat wij nu in verschillende werelden leven!

En dan ook nog maar even het liedje van Abba in zijn geheel. Ik ben nooit zo'n Abba-fan geweest, maar deze tekst raakt me:

I have a dream, a song to sing
To help me cope with anything
If you see the wonder of a fairy tale
You can take the future even if you fail
I believe in angels
Something good in everything I see
I believe in angels
When I know the time is right for me
I'll cross the stream - I have a dream
I have a dream, a fantasy
To help me through reality
And my destination makes it worth the while
Pushing through the darkness still another mile
I believe in angels
Something good in everything I see
I believe in angels
When I know the time is right for me
I'll cross the stream - I have a dream
I'll cross the stream - I have a dream

[Instr]
I have a dream, a song to sing
To help me cope with anything
If you see the wonder of a fairy tale
You can take the future even if you fail
I believe in angels
Something good in everything I see
I believe in angels
When I know the time is right for me
I'll cross the stream - I have a dream
I'll cross the stream - I have a dream

Waarheid voor op een Lucifersdoosje

2011-02-10T14:39:00.002+01:00

Gisteren schreef ik dat mijn ontdekkingstocht in dit leven is niet anders is dan die van de mensen in mijn omgeving: uitvinden wie ik ten diepste ben. En dat ik ook van mezelf met veel liefde en respect te accepteren heb dat ik soms helemaal van dat pad af lijk te zijn. Zoals ook op dit moment, waarop ik me behoorlijk voel uitgedaagd op dit vlak.
Mijn begeleiders van 'Boven' stuurden me het liedje Reflection uit de Disneyfilm Mulan, om me duidelijk te maken dat ik er op dit moment zo voorsta. Het zingt nog steeds in mijn hoofd. Als een grammofoonplaat blijft het hangen in de regel 'When will my reflection show, who I really am?' Blijkbaar wil 'Boven' me hiermee duidelijk maken dat ik in het dagelijks leven nog steeds niet altijd laat zien wie ik echt ben.
Dus mijn vraag aan hen terug: wanneer ben ik dan wel mezelf? Het antwoord zat vanmorgen in mijn mailbox! In de vorm van de dagelijkse gedachte, die ik elke dag krijg toegstuurd:

Spanning is wie je denkt te moeten zijn.
Ontspanning is wie je bent.
(Chinees spreekwoord)

'Boven' had de vraag heel letterlijk genomen en per ommgaande geantwoord, via een waarheid als een koe, die ook nog eens op een lucifersdoosje kan. Een compacte, Kleine, Grote Waarheid dus. Mijn favoriet!
Hij is tegelijkertijd heel eenvoudig toepasbaar, want direct te voelen. Als ik me ontspannen voel, ben ik blijkbaar mezelf. En elke keer als ik spanning voel, laat ik mezelf niet zien, zit ik me aan te passen. Da's een lekker bruikbaar hulpmiddel. Bij spanning de alarmbel laten rinkelen en me afvragen waarin ik op dat moment niet 'echt' ben. Daar kan ik wel wat mee!

Reflection: Jezelf spiegelen en Jezelf zijn

2011-02-08T23:22:00.002+01:00

Mijn dochter zingt zo'n beetje de hele dag. Had ik net mijn vorige blog gepost over 'wachten en bidden tot jij jezelf geworden bent' - hoor ik haar zingen over 'jezelf zijn'. Toeval? Ach, daar geloof ik allang niet meer in. Vooral sinds ik heb gemerkt dat 'Boven' vaak met mij communiceert door middel van liedjes, die ik of in mijn hoofd hoor, of in de buitenwereld.
In dat bewuste blog schreef ik dat 'wachten en bidden tot jij jezelf geworden bent' het thema van het leven van mijn moeder is geweest. En dat het erop lijkt dat mijn taak in het leven niet veel anders is. Met veel liefde en respect voor ieders weg door het leven, dien ik af te wachten totdat de mensen in mijn omgeving ontdekken wie ze eigenlijk zijn. Of anders gezegd: tot zij in verbinding komen met hun eigen diepste wezen.
Voor mij hoort daar dan bij dat ik de cliënten in mijn praktijk die daarvoor kiezen, graag help bij deze ontdekkingstocht. Vervolgens kan ik hen gereedschap in handen geven om zich een leven te creëren dat past bij wie zij echt zijn, zodat ze zich maximaal kunnen ontplooien.
In 'healingland', de wereld waarin ik leef, is het een waarheid als een koe dat alles wat je bij anderen ziet, ook in je eigen leven aan de orde is. Wat je zegt, ben je zelf... en dat waarvan je denkt dat het goed is voor anderen, is ook van toepassing op jou. Daar werd ik weer met de neus opgedrukt door het liedje dat mijn dochter zong.
Wachten en bidden totdat jij jezelf geworden bent: wie is dus die jij, als ik in de spiegel kijk? Ikzelf. Mijn ontdekkingstocht in dit leven is niet anders dan die van de mensen in mijn omgeving: uitvinden wie ik ten diepste ben!
Al staat het er niet expliciet in, het lied wijst me erop dat ook ik van mezelf met veel liefde en respect te accepteren heb dat ik soms dwaalwegen ga... zoals momenteel nog wel eens aan de orde is nu ik in mijn werk nieuwe richtingen aan het inslaan ben - waarbij ik soms het gevoel heb dat ik weer terug ben bij 'af': dat de hele ontwikkeling die ik in de laatste tien jaar heb doorgemaakt, is tenietgedaan omdat ik me weer net zo gedraag en voel als vroeger...
Hier komt het liedje, ik heb het nog nooit horen zingen door een ander dan mijn dochter. Het raakte me al toen ik nog niet eens naar de woorden had geluisterd, gewoon door de manier waarop zij het zingt.
Vanwege dat kippevelgevoel citeer ik het integraal. Wie het te lang vindt, die slaat maar een stukje over!

Christina Aguilera - Reflection (From Disney's Mulan):

Look at me,
You may think you see
who I really am,
But you'll never know me.

Everyday,
it's as if I play
A part.

Now I see,
If I wear a mask,
I can fool the world,
but I cannot fool my heart.

Chorus:
Who is that girl I see?
Staring straight,
Back at me.
When will my reflection show
Who I am inside?

I am now,
In a world
Where I have to hide in my heart,
and what I believe in.

But somehow,
I will show the world
what's inside my heart,
And be loved for who I am.

Who is that girl I see,
staring straight
back at me?
Why is my reflection someone I don't know?

Must I pretend that I'm
someone else
for all time.
When will my reflection show,
who I am inside?

There's a heart that must be free
to fly
That burns with a need to know
the reason why

Why must we all conceal
What we think
How we feel?

Must there be
a secret me
I'm forced to hide
I won't pretend that I'm
someone else
for all time.

When will my reflection show
who I am inside?

When will my reflection show
who I am inside?
oh, ooh yeah

Wachten en Bidden tot Jij Jezelf geworden bent

2011-02-04T10:27:00.002+01:00

In het huis van mijn overleden ouders ben ik sinds de zomer spullen aan het opruimen. Pfff, wat een klus, vol herinneringen en emoties. Af en toe vind ik een pareltje.
Zo kwam ik laatst een boek tegen dat mijn moeder van iemand had geleend en met veel interesse gelezen. Er zat een bladwijzer in.
Toen ik het boek daar opensloeg, vond ik een gedicht dat wel het motto van mijn eigen leven en van mijn werk bij HeliX zou kunnen zijn: Wachten en Bidden, door Hans Stolp.
Hieronder de passages die mij het meest troffen:

Ik zie je steeds
alle kanten opgaan.
Maar al de wegen die je kiest,
brengen je
steeds verder weg van jezelf.
Maar weet je:
alleen als je stilstaat
en eindelijk ophoudt met rennen,
zul je ontdekken wie je eigenlijk bent
en zult je in verbinding komen
met je eigen diepste wezen.

Ik weet:
je spartelt net zo lang,
totdat je je eindelijk wel móet overgeven.
Totdat je je eindelijk leiden láát
in plaats van zelf de weg te kiezen.
(...)

Mijn opdracht zal het zijn
in stilte het geduld bewaren
en te wachten.
Te wachten en te bidden
net zo lang tot jij eindelijk
jezelf geworden bent.

Hans Stolp

Wachten en bidden: ik weet dat mijn moeder dit gedaan heeft, heel trouw en heel geduldig - al ging dat soms ten koste van haarzelf.
Aan mij is het om op mijn eigen manier, net zoveel geduld op te brengen! Maar dan zo, dat ik er niet bij inschiet...
En zo leert de ene generatie van de andere.

Nieuwsflits HeliX januari 2011

2011-01-19T21:43:00.000+01:00

Dacht ik net dat ik het programma van HeliX voor het eerste kwartaal van 2011 wel zo ongeveer op de rails had: niets meer aan doen, helemaal goed zo.... en toen kreeg ik de vraag of ik ook een aantal losse bijeenkomsten kan organiseren rond verschillende thema's. En dan vooral rond technieken die je kunnen helpen om meer in je kracht te gaan staan, waardoor je een gezonder en gelukkiger leven kunt leiden. Even nadenken en ... nou eh, geen probleem! Er zit genoeg in mijn gereedschapskist .

Elke maand is er op de donderdagochtend (9.00-11.00 uur) een meditatiebijeenkomst. Deelnemers kunnen per mail vantevoren suggesties aandragen over vorm en inhoud van de meditatie.
Alle meditaties zijn erop gericht om je eenvoudige technieken in handen te geven waarmee je jezelf emotioneel kunt helen. Die technieken kun je zelf ook in je dagelijks leven toepassen, tussen je 'gewone' bezigheden door.We doen allerlei verschillende meditaties, al zullen een aantal ingrediënten regelmatig terugkomen, vooral:
- werken aan een goede gronding (aarding) en een optimale verbinding met de Kosmos
- emotionele heling via de techniek van ho'oponopono
- creëren van je gewenste leven door helemaal in het gevoel te gaan zitten van dat leven
Mijn specialiteit is dat ik tijdens de meditatie invoel hoe leden van de groep energetisch op de meditatie reageren en dat ik zo nodig flexibel kan bijsturen. Na afloop van de meditatie is er ruim tijd om ervaringen te delen en eventueel een kaartje te trekken voor verdieping van de inzichten die je tijdens de meditatie hebt gekregen.
Aanmelding per keer. Bij twee deelnemers of meer gaat de ochtend door. Data: 10 februari, 17 maart en 14 april. Na eind april volgen er nieuwe data.

En het allerlaatste nieuws is dat ik vandaag ook een aantal mini-workshops heb gepland op tweewekelijkse donderdagen (9.00-11.30 uur) tussen de meditatieochtenden:
3 maart - Ho'oponopono: emotionele heling. Heling voor jezelf en voor conflictsituaties
31 maart - Pendelen, (spier)testen en basisbalans
28 april - Werken met Bach Bloesems en Lichtwesenessences
Ook voor deze ochtenden kun je je per keer aanmelden en bij een aantal van twee of meer deelnemers gaat de ochtend door.

Betaling voor alle activiteiten op donatiebasis: een bedrag dat voor jou goed voelt, een gemiddelde tussen wat het waard is en wat jij kunt missen.

Kerstwens

2010-12-21T09:29:00.001+01:00

Laatst kreeg ik als rondzendmail een tekst die me erg aansprak. Op mijn verzoek heeft mijn dochter hem versierd en omgetoverd tot Kerstwens, en mijn zoon heeft er nog wat aan veranderd in Paint, een computerprogramma dat ik niet beheers. En zo ontstond de Kerstkaart 2010 van HeliX.

Ik wens alle lezers van dit weblog Lichte feestdagen en een Liefdevol 2011!

Groepsbehandeling dinsdag 14 december 2010

2010-12-17T14:28:00.002+01:00

De laatste groepsbehandeling die Rob en ik hielden in december 2010, was een heel diepgaand gebeuren in een kleine groep. Bij een groepsbehandeling worden alle deelnemers tegelijk en anoniem behandeld met gedachtekracht. Doel is dat elke deelnemer zoveel mogelijk van zijn of haar energieblokkades loslaat, zodat men beter in zijn of haar vel komt: emotioneel en lichamelijk. De eerste ronden van de behandeling verliepen zoals intussen ‘gewoon’ geworden is. De ene na de andere blokkade van de deelnemers liet zich zien aan Rob en mij, de blokkade werd benoemd en kreeg een impuls tot heling, waarna de volgende blokkade aan de beurt was. Sommige blokkades waren van één persoon alleen, maar andere vertegenwoordigden duidelijk een groepsthema. Het was een relatief kleine groep en we gingen van af het eerste moment de diepte in. Af en toe was het nodig om een enkele deelnemer extra te ondersteunen met helende energie via de handen (Quantum-Touch®).
Op een gegeven moment waren we bij een zeer fundamenteel stuk aangekomen, dat momenteel voor veel van mijn cliënten actueel is: mag ik er zijn, word ik gezien? En: wie ben ik eigenlijk? Toen we deze issues voor alle deelnemers voor dat moment optimaal hadden behandeld, sloeg opeens de behandeling om. Wij ervoeren dat het niet de bedoeling meer was dat Rob en ik de deelnemers verder zouden behandelen, maar dat ze met zichzelf aan de slag zouden gaan.
Dus hebben we de tweede helft van de avond een creatie-meditatie gedaan, zoals ik ’s ochtends ook via Skype doe in de CreatieCirkel. De basis van die meditatie is dit: ik nodig elke deelnemer uit om zich vanuit zijn of haar hart, een leven voor te stellen, waarin hij of zij dingen doet en meemaakt die de hoogste voldoening geven. Een leven waarin je met open hart kunt Zijn Wie je Bent, waarin Werken tot Spelen is geworden en Overvloed op alle terrein vanzelf naar je toe komt, omdat je alles kunt doen en creëren wat jij ten diepste nodig hebt (en ook nog wel een beetje meer).
Voor mijzelf was het meest bijzonder aan deze laatste Groepsbehandeling van dit jaar, dat de ontwikkelingen van HeliX uit 2010 in deze avond waren samengebald:
1. In 2010 heb ik veel meer groepsactiviteiten, workshops, cursussen begeleid dan in de jaren daarvóór;
2. in 2010 is de focus van mijn behandelingen verschoven van Quantum-Touch naar gedachtekracht. Vroeger deed ik vooral QT met een vleugje gedachtekracht; intussen is het gedachtekracht met QT als ondersteuning.
3. In 2010 is de nadruk van mijn werkzaamheden verschoven van healing van oud zeer naar creëren van een gewenste werkelijkheid. Healing zet ik vooral in voor die stukken die succesvol creëren van een mooie werkelijkheid in de weg zitten.

En zo is een verslag van deze diepgaande groepsbehandeling tegelijkertijd een samenvatting van wat er bij HeliX allemaal is gebeurd het afgelopen jaar. Passend hoor, zo aan het eind van het jaar!

Bijzondere ervaring bij creëren gewenste werkelijkheid

2010-12-17T09:02:00.020+01:00

Ik had een paar dagen geleden een bijzondere ervaring toen ik bezig was een gewenste werkelijkheid in de lucht te zetten. Ik was aan 't creëeren dat mijn kind dikke voldoendes haalt op school. Ik visualiseerde proefwerkblaadjes met zijn naam, het vak en een datum erop, en als cijfer een tien. En daarbij riep ik het gevoel op van wat het met mij deed om die hoge cijfers te bekijken.
Toen was het net er met een klik een deurtje van 2 cm in doorsnee openging middenin mijn borst. Dat was een heel lichamelijke gewaarwording. Daarna voelde ik in mijn lijf en in mijn energiesysteem een enorme frequentieverhoging en de werkelijkheid die ik aan het manifesteren was, voelde ineens veel reëler aan. Ik kende zo'n ervaring nog niet.
Wat ik anders deed dan anders, was de combinatie van zien en voelen. Vaak houd ik het bij uitsluitend het gevoel van de werkelijkheid de die ik aan het creëren ben. Deze keer zag ik dus de proefwerkblaadjes met de cijfers duidelijk voor me terwijl ik het daarbijbehorende gevoel opriep.
Dus wie na mijn vorige blog, over het boek De wet der Resonantie, heeft gedacht dat visualiseren niet meer nodig is, gooit wellicht het kind met badwater weg.....

aanrader: duidelijk boek over creëren

2010-12-07T00:00:00.010+01:00

De Goede Sint schonk mij het boek De wet der Resonantie en volgens mij is het een aanrader. Ik kreeg de tip via de affirmatie van de maand, van Edith Hagenaar en heb het direct besteld. Er is ook een film in de maak, gebaseerd op dit onderwerp, die heb ik nog niet besteld.

Een van de eerste dingen die in het boek uitgelegd worden, is het verschil in effectiviteit tussen affirmeren plus visualiseren enerzijds en creëren-door-te-voelen-dat-iets-al-werkelijkheid-is, anderzijds. Dus tussen affirmeren/visualiseren enerzijds en creëren zoals ik dat met een groep doe in mijn meditatie groep de CreatieCirkel, elke ochtend via Skype, anderzijds! Creëren zou 5000 maal sterker werken.... omdat het via het hart gaat!

Dus, Edith Hagenaar: misschien nu tijd voor de stap 'van Affirmatie naar Creatie'?

'Wonder' in cursus Helen met Quantum Energie

2010-12-06T11:45:00.000+01:00

Beginner zet heupen recht van oefencliënt

En dat in slechts 5 minuten..., zie de foto's hieronder

Vóór de behandeling:

Na de behandeling:

Ja, het is altijd lastig te zien op een foto maar neem maar van ons aan dat de rechterheup hoger stond, er was een verschil van een dikke centimeter.
Voor mij is dit soort wonderen intussen al schering en inslag, in behandelingen in mijn praktijk, HeliX en ook in cursussen die ik geef. Maar de deelnemer die dit tot stand bracht, was behoorlijk onder de indruk. Dat kan dus allemaal gebeuren in een workshop op een doordeweekse dag aan de Amelandlaan in Heerenveen...
Dit wonder gebeurde tijdens de cursus Helen met Quantum Energie die ik gaf op 30 november 2010. Tijdens deze cursus leerde ik de deelnemers te werken met Quantum-Touch maar ook met gedachtekracht. Daarnaast hebben we veel aandacht besteed aan professioneel werken. Het was een cursus met veel praktisch bezig zijn: leren door doen.
Het eerste wat mensen leer, is om bij een behandeling via de handen, te zorgen dat de energie goed doorstroomt in het lichaam van de cliënt. En daartoe behandelen we de heupen. Het is intussen al heel vaak gebeurd dat iemand tijdens een van de eerste oefensessies, scheefstaande heupen corrigeert. Hetzelfde geldt voor botjes in de schedel. Zonder duwen of trekken, alleen met een lichte aanraking, gecombineerd met een admenhalings- en visualisatietechniek.
Quantum-Touch is een methode die zich heel goed leent voor combinatie met andere healingtechnieken en daarom leer ik de mensen ook werken met gedachtekracht. Dan kun je op een snelle en simpele manier emotionele en lichamelijke blokkades bij de cliënt wegnemen. Of bij jezelf, als er een blokkade in jouzelf wakker wordt, terwijl je bezig bent.
Ik geloof dat daar een flinke eye opener zat voor de deelnemers van deze ronde: dat het zo gemakkelijk is om geraakt te worden door een blokkade van een cliënt. Dat je als het ware gaat meeresoneren met de blokkades van de cliënt en dan niet meer neutraal en professioneel kunt werken, omdat je de energiestroom niet meer neutraal waarneemt.
Ik heb de gave om met de deelnemers mee te voelen wat er in hun behandeling gebeurt, zowel met de cliënt als met de behandelaar. Telkens als ik voelde dat de behandelaar geraakt was door een blokkade van de cliënt en dus niet meer neutraal was, zette ik de oefenbehandeling stil. Ik leerde de behandelaar om eerst de eigen blokkade(s) aan te pakken via gedachtekracht, zodat hij of zij zichzelf weer kon resetten in de neutraalstand. En pas als dat weer het geval was, werd er weer verder behandeld.
We hebben die dag wel drie uitvoerige oefenronden gedaan. Iedereen heeft dus ruim de gelegenheid gehad om te oefenen en om in de rol van cliënt blokkades los te laten. Het laatste 'wonder' was dus dat de deelnemers na een gevarieerde en leerzame dag met veel activiteit, toch heel relaxed en 'fris en fruitig' de deur uitgingen!

Workshop Creëer je eigen Werkelijkheid: ook les voor mij

2010-11-29T10:49:00.000+01:00

De workskop Creëer je egen Werkelijkheid die ik op 25 november jongstleden heb gegeven en waar ik mijn vorige blog over schreef, was niet alleen voor de deelnemers leerzaam maar ook voor mijzelf. Vooral het middagprogramma, waarin ik ook zelf een Vision Board heb gemaakt van het leven dat ik aan het creëren ben op dit moment, vond ik op bepaalde momenten best confronterend.

Tijdens het knippen en plakken kwam ik namelijk allerlei eigenschappen, schaduwkanten van mezelf tegen waarvan ik op dat moment niet had verwacht dat ze zouden opduiken. Bijvoorbeeld mijn neiging om alles met nadruk te zeggen. Rond ieder thema dat ik wilde weergeven, had ik minstens twee plaatjes uitgeknipt. En dit terwijl het thema van mijn Vision Board nou juist was 'rust, stilte' en 'blij met minder'....
Verder heb ik in tegenstelling tot de andere creatievelingen, nogal zitten dwalen in wat ik nu eigenlijk op wilde plakken. Op een gegeven moment had ik een blad vol plaatjes dat er mooi uitzag, maar me toch boos maakte. Later begreep ik pas, dat dat kwam doordat de plaatjes helemaal niet weergaven wat ik écht, vanuit mijn hart wilde. Zowel kleuren als thema's waren niet juist gekozen. De les: als mij een weergave van mijn leven in het gezicht staart, die niet echt als van mij voelt, word ik dus boos. Dat zal dus ook wel gebeuren als ikemand iets over mij zegt waarvan ik meen dat het niet waar is. ... Ja, dit klopt als een bus! Interessant!

Zo was dus de middagsessie dus zeer leerzaam voor mijzelf, omdat ik daar stukjes van mezelf tegenkwam die als ze niet direct het creëren van mijn ideale leven saboteren, in ieder geval tot mijn schaduwkanten behoren. Er blijft altijd werk aan de winkel als je een beetje bewust leeft!
Maar ik kijk ook voor mezelf met veel voldoening terug op het geknutsel. Vooral het uiteindelijke opplakken van de plaatjes was een vreugde. Het is net of op zo'n moment alles wat ik opplak al helemaal waar is in mijn leven, of het zich al gerealiseerd heeft. Datzelfde gevoel had ik ook in 2007, toen ik mijn eerste Vision Board maakte.

Wie weet doe ik tijdens een volgende workshop rond dit thema wel weer lekker mee. Want het is wel duidelijk dat er steeds ontwikkeling zit in wat je creëert. Dat kun je ook wel zien aan het verschil tussen mijn nieuwe Vision Board en mijn vorige, uit 2007. Dat is een heel stuk 'voller', vanuit het perspectief van vandaag zou ik zelfs zeggen: overladen...

Maar leuk is om te vertellen dat intussen wel het meeste daaruit waarheid is geworden! Bovenaan dit blog zie je mijn creatie uit 2007 (om privacyredenen heb ik daarin de foto's van mijn kinderen afgedekt) naast die van eergisteren.

Gisteren workshop Creëer je Eigen Werkelijkheid

2010-11-26T11:25:00.030+01:00

Gisteren gaf ik voor de tweede keer in korte tijd de workshop Creëer je Eigen Werkelijkheid. 's Ochtends waren we bezig met 'creëren via gedachtekracht' en 's middags maakten we een Vision Board, een collage van de werkelijkheid die we 's ochtends in de lucht gezet hadden. 't Was voor de deelnemers én voor mij een 'leuke, leerzame en creatieve dag' (reactie van een deelneemster). Ik heb zelf ook lekker meegeknutseld. Dit zijn onze kunstwerken:

Op de eerste foto zijn de plaatjes in mijn collage nog niet vastgeplakt. De tweede is een close up van mijn eindresultaat.

's Ochtends heb ik als WensEngel (in vol ornaat, mét vleugels) de deelneemsters geholpen om hun wensen ten aanzien van het leven dat ze willen leiden, zo 'schoon' mogelijk te krijgen. We hebben uitgeplozen of hun wensen echt uit het hart kwamen, en geen pleisters waren op oude wonden. Zodat datgene wat ze wensten, ook datgene zou zijn wat hun de meeste voldoening geeft in hun leven. Een 'pleister op een wond' helpt immers maar eventjes! Op dit punt waren we vrij gauw klaar. Maar de angel voor deze dames lag bij de vraag of datgene wat ze bewust probeerden te creëren, ook gesaboteerd werd door onbewuste wensen.
En hier kwamen we op een thema dat de hele week al speelt bij vrijwel iedereen die ik in mijn werk tegenkom. Ben ik het wel waard om mijn hoogste goed te ontvangen? En nog dieper: ben ik wel ok, of verdien ik eigenlijk meestal straf en moet ik me dus schuldig voelen? De ochtendsessie werd een soort groepshealing rond dit thema en ik kreeg terug van de deelneemsters dat de heling die zich heeft voltrokken, hen veel ruimte heeft gegeven.

's Middags deed ik de vleugels af en heb ik heerlijk meegeknipt en meegeplakt. Concentratie en creativiteit alom in mijn werkkamer:

Voor mij is het altijd weer bijzonder om te zien hoe mensen hun relatief korte tijd hun eigenheid en hun hart, hun passie zelfs, in zo'n Vision Board weten te leggen.
Al met al vond ik het weer geweldig om zo'n workshop te organiseren: met diepgang en lol, met gedachtekracht en met praktisch, creatief bezig zijn. Ik kijk ernaar uit om in het nieuwe jaar met nieuwe groepen dit te herhalen.
Dat kan ook bij iemand in de huiskamer: gastheer of -vrouw doen dan gratis mee.

HeliX Nieuwsflits - Workshops November

2010-11-19T00:00:00.005+01:00

Heb je nog zin om in november een workshop te volgen? In deze maand houd ik nog twee workshops: Creëer je eigen Werkelijkheid en Helen met Quantum Energie (ook geschikt als herhaling of oefenmoment voor wie eerder een workshop Quantum-Touch of Helen met Quantum Energie heeft gedaan). Ikzelf denk dat het heel leuke workshops zijn met Licht, Lucht, Humor maar ook met veel diepgang!

Voor beide workshops kun je je nog aanmelden, de kosten zijn wat het je waard is en wat je kunt missen.

Creëer je eigen Werkelijkheid, 25 november (10.00-17.00 uur):
Bij de workshop Creëer je eigen Werkelijkheid ontvang ik je in mijn gedaante als WensEngel. Het ochtendprogramma gaat over hoe je werkelijkheid creëren in zijn werk gaat: via gedachtekracht en de Law of Attraction. In een meditatie nodig ik je uit jouw werkelijkheid bewust te creëren. Je begint dus bewust vorm te geven aan het leven dat jij wenst te leiden. Als WensEngel help ik je om de werkelijkheid die je creëert, op een lijn te brengen met jouw hoogste goed. Zodat je een leven creëert vol liefde en vreugde, waarin alles wat je nodig hebt, naar jou toe komt en waarin zelfs werken spelen is. Ik leer je te onderscheiden tussen het creëren van 'pleisters op oude wonden' en wensen uit het hart. Daarnaast help ik je om eventuele oude overtuigingen en gedragspatronen op te ruimen, die je creatieproces onbewust kunnen verstoren.
's Middags ga je je gewenste leven creatief vormgeven in een Vision Board (collage). Dit is een heel krachtig middel om je gewenste leven op aarde te zetten. Terwijl je zo je gewenste leven uitbeeldt, kun je je het gevoel krijgen dat je gewenste leven op dat moment al als werkelijkheid in en om je is.
Dit is een speelse workshop, maar tegelijkertijd met een heleboel diepgang, waarbij in de groep een heleboel vreugde kan ontstaan. Je leven zelf Creëren en vormgeven is vooral LEUK!

Helen met Quantum Energie, 30 november (10.00-17.00 uur)
In de workshop Helen met Quantum Energie maak je je de techniek van Quantum-Touch eigen en je werkt met gedachtekracht. Dit is een workshop die ik al een aantal keren op verschillende manieren heb gegeven. Intussen is het een compact geheel geworden, waar je nog een hele tijd op kunt teren. Om deze reden is het ook een goed idee om de workshop een tweede keer te volgen. Het is een workshop waarin ik theorie en praktijk steeds afwissel. Naast praktisch bezig zijn kun je ook veel opsteken over de achtergronden van energiewerk.
's Ochtends leer je de techniek van Quantum-Touch aan via een meditatie. Verder is er een uitgebreid oefenmoment in tweetallen. Het middagprogramma gaat vooral over professioneel werken, met respect voor de vrije wil van de cliënt en zonder dat jouw oordeel of jouw energie een rol speelt in de behandeling. Je oefent je erin om de cliënt steeds te zien als spiegel van jouw eigen emoties en gedragspatronen. Je leert om via gedachtekracht de emoties te verwerken en de patronen los te laten die door de cliënt gespiegeld worden. Dit klinkt allemaal erg serieus en dat is het ook, toch wordt in deze workshop ook altijd veel gelachen!
Als deelnemer krijg je een uitgebreid naslagwerk om thuis op je gemak op je in te laten werken.

Dit maakt me blij!

2010-11-17T21:24:00.002+01:00

Ongeveer een jaar geleden liep ik met Rob door de straat waar ik woon. We liepen hand in hand. Er kwam ons een heer-op-leeftijd tegemoet, die spontaan uitriep: 'Dat zie ik nou graag, twee oude mensen - en nog steeds hand in hand!'
Op deze Aarde kenden Rob en ik elkaar toen nét een jaar (hoewel in de Kosmos al sinds het begin van ons bestaan, maar da's een ander verhaal). Op dat moment voelden we ons opeens 40 jaar getrouwd, wat we op momenten dat we op ons leven terugkijken, wel eens wensen. Dus de opmerking van die meneer voelde meer dan GOED. Ondanks het feit dat ik, toen nog geen vijftig, voor het eerst in mijn leven werd aangeduid als 'oude vrouw', haha.

Vandaag beleefden we een herhaling. Wij liepen naar het station, weer hand in hand. Er kwam een mevrouw op ons af met een rollator - en wel op ramkoers. Toen ze bij ons was, pakte ze ons allebei bij een schouder en zei breed lachend, terwijl ze op onze handen wees: 'Dat vind ik altijd zo mooi! Ik ben nu 86 en al twintig jaar alleen. Maar ik ben nooit jaloers. Geniet ervan, hoor!'
Eigenlijk liepen wij op dan moment wat te sippen, want ik bracht Rob naar de trein en dan zijn we altijd een beetje treurig. Maar direct brak de zon weer door op deze (ook letterlijk) bewolkte dag!

Graag meer van dit....!!

Leerzame Groepsbehandeling

2010-11-17T12:07:00.004+01:00

Gisteravond in mijn praktijk, HeliX, alweer de derde Groepsbehandeling met helende energie gegeven. Ik geef deze behandelingen samen met mijn partner Rob. Er is weer veel aan de orde geweest en volgens onze waarneming ook veel geheeld.
Bij een groepsbehandeling worden alle aanwezigen tegelijk en anoniem op afstand behandeld. Wij voelen in wat er nodig is en laten dat gebeuren via gedachtekracht. Het doel is dat elke deelnemer emotioneel en lichamelijk beter in balans komt. Ik denk dat dat door de bank genomen ook gelukt is.
Het meest leerzaam voor mijzelf was het feit dat gisteren bij de een de heling veel sneller op gang kwam dan bij de ander. Vooral de verschillende redenen waarom dat zo was vind ik interessant. Het bleek mij dat vooral ook de geestelijke houding belangrijk was waarin degene die behandeld werd, de helende impulsen ontving: of mensen zich op bewust en onbewust niveau, ook konden openstellen voor heling.
Wat dat betreft voelde ik gisteren flinke verschillen – die bij een rondje napraten ook werden bevestigd:
1. Bij sommigen begon de behandeling onmiddellijk te werken. Dit was bij degenen die in staat waren zich helemaal open te stellen voor dat wat er zou gebeuren. Zij gaven zich met open hart over aan het hele gebeuren en ontvingen de heling vrij gemakkelijk. Met open hart gaat immers alles gemakkelijk, alleen als je hart zich sluit, moet je werken… Doordat deze cliënten zo openstonden voor heling, werden onze intenties gekoppeld. En zomaar opeens gebeurden er wonderen en wondertjes.
2. Helaas was dit gisteren niet voor iedereen weggelegd. Soms gaat de heling nu eenmaal niet zo gemakkelijk. Ik merkte dat bij één deelneemster het helingproces vertraagd werd doordat ze eigenlijk té gretig was. Ze liet de heling niet over zich komen, maar probeerde hen hem als het ware naar zich toe te trekken. Wat ik bedoel?
Ik ben gewend alle deelnemers uit te nodigen om te doen of ze in een leunstoel zitten tijdens de behandeling, lekker achterover, met de rug tegen de leuning. ‘Laat de behandeling maar naar jou komen, en als die impulsen je eenmaal bereikt hebben, kun je altijd nog bekijken of je er wat mee doet of niet,’ zeg ik dan. Deze deelneemster zat geestelijk niet in een leunstoel maar als het ware op het puntje van een rechte keukenstoel, terwijl ze met beide armen probeerde de heling naar zich toe te halen. En juist daardoor gebeurde er… niets. Tot ze de leunstoel ontdekte. Toen hebben we alles nog ingehaald wat zij tot dan toe tekort was gekomen. Gelukkig maar!
3. Dan waren er nog mensen die tijdens de behandeling als ‘prullenbak’ optraden voor energieën die door anderen waren losgelaten. Waarschijnlijk is dit iets wat hen ook in het dagelijks leven vaak gebeurt of is gebeurd. Dit ken ikzelf ook maar al te goed uit mijn eigen leven. Ik noem zulke mensen ‘Assepoestermensen’, omdat ze als het ware met een veger en blik achter anderen aan lopen om hun overbodige energieën op te vegen.
Hierdoor lopen ze vol met blokkades die niet van hen zijn, waardoor ze zich moe gaan voelen, soms een vol hoofd krijgen en zelfs in algehele malaise kunnen raken. ‘Assepoestermensen’ staan altijd klaar om andermans energetische rommel op te ruimen, maar doen hierbij onbewust zichzelf tekort. Meestal kom ik tegen dat mensen dit 'Assepoestergedrag’ vertonen vanwege een bepaalde energieblokkade. Gelukkig hebben wij inderdaad dit ‘Assepoesterschap’ bij minstens één persoon een impuls voor heling mogen geven…
Maar een andere ‘Assepoester’ in de groep was zó bescheiden, dat zij energetisch niet eens aan ons als behandelaars liet merken dat haar ‘prullenbak’ zo vol zat. Ik had het dan ook pas in de gaten toen zij na afloop van de behandeling vertelde, dat ze zo moe was.
Wat ik er wel van had ingevoeld tijdens de behandeling, was dat iemand bezig was zich nogal aan te passen aan wat hij of zij als ‘sociaal wenselijk gedrag’ beschouwde. Hoe ik dit voel is overigens wel apart: als ik dit tegenkom, krijg ik altijd jeukende, rode vlekken rond mijn ogen. Ook gisteravond. Dat verzin je niet, komt gewoon over me…. En daardoor wist ik dus dat iemand zich zat aan te passen. Ik heb het behandeld als energieblokkade maar pas bij het napraten realiseerde ik me, dat dit waarschijnlijk een blokkade was van deze mevrouw.
Deze persoon heeft ter plekke nog een portie nazorg gehad, zodat ze goed de deur uitging. En ze weet dat ze recht heeft op meer, want bij elke behandeling hoort een kwartier gratis nabehandeling bij onverwachte bijeffecten. Dus dit zal ook nog wel in orde komen.

Je Leven Zelf Creëren - een hele Verantwoordelijkheid

2010-11-16T10:09:00.003+01:00

Een mijmering over creëren via gedachtenkracht:

Ik ben ervan overtuigd dat ik, net als alle mensen, mijn werkelijkheid zelf creëer. Dit is de rode draad in mijn werk en in mijn persoonlijk leven. Alles wat ik doe of denk, bewust of onbewust, heeft invloed op mijn leven...
Als ik dit in me om laat gaan, is dit een grote verantwoordelijkheid. Want als ik kan creëren wat ik wil, kan ik net zo gemakkelijk 'wit' als 'zwart' creëren. En aangezien ik heb gekozen voor Licht en Liefde, geeft mij dat dus automatisch de opdracht, altijd te zorgen dat datgene wat ik creëer, in één lijn is met het Hoogste Goed. En wel het Hoogste goed voor mijzelf, maar ook voor Alles en Allen.
Poeh!!

Dat betekent dat ik op dien te letten dat wat ik creëer, echt uit mijn hart komt en verankerd is in wie ik ten diepste ben. Dat ik heb op te letten dat het niet een 'pleister op een oude wond' is. Want een pleister op een oude wond is nooit een wens recht uit het hart: alleen al omdat oud zeer per definitie je hart dicht laat gaan, terwijl voor creëren recht uit het hart, een open hart nodig is.
En dit geeft me dan weer de verantwoordelijkheid om al mijn onverwerkt oud zeer zoveel als in mijn macht ligt, op te ruimen. Net als alle oude, vastgeroeste overtuigingen en patronen die dan weer gebaseerd zijn op dat oud zeer.
Dit geldt elke minuut in mijn leven, maar ook zeker als ik, bijvoorbeeld tijdens de meditatie van de CreatieCirkel, bewust bezig ben mijn gewenste werkelijkheid op aarde te zetten, en daarbij anderen uitnodig, datzelfde te doen.
En hiermee heb ik dus de verantwoordelijkheid op me genomen om altijd in de spiegel te kijken, ook als wat ik daar zie, me niet bevalt. Of bang maakt.... En dat ik de taak heb, anderen aan te moedigen, dit ook te doen.

Gelukkig ervaar ik bij het 'in de spiegel kijken' veel steun uit de Kosmos, van alles wat en iedereen die, ook onzichtbaar, om ons heen is. En sinds ik heb geleerd alles wat ik creëer, te laten komen uit de Bron van al Wat Is, merk ik dat het veel lichter is geworden om heel regelmatig in mijn spiegel te kijken.
Want via de Bron van Al Wat Is wordt alles niet alleen in het Licht gezet, maar ook met Liefde omhuld - en geheeld. Ik verwijs nog maar eens naar de channeling hierover van Margreeth Stoffers.
Licht zonder Liefde is uiteindelijk kil en geeft harde spiegels. Vergelijk het maar met TL-buizen aan het plafond. Ze geven veel licht, maar de schaduwen worden ook harder. En dit kan je bang of boos maken als je in de spiegel kijkt. Wat nu niet direct bevorderlijk is voor heling.
Licht mét Liefde geeft daarentegen een liefdevolle spiegeling. Ik zou dit willen vergelijken met een flame-lamp, waarvan het licht een beetje rose getint is: zacht en warm. En bij dit licht is de spiegeling alleen maar liefdevol. En onder die deken van Liefde kan de heling op kousenvoetjes gaan....: stil en eenvoudig.

Mezelf trouw zijn, ook in mijn werk een helende ervaring

2010-11-11T11:27:00.003+01:00

Gisterochtend trok ik een inzichtkaart: door trouw te blijven aan mijzelf, zorg ik uiteindelijk ook het beste voor de ander. Wat was die passend, dat bleek wel in de loop van de dag!
Ik had in mijn praktijk voor healing, reading, coaching een (nieuwe) cliënte die voor een behandeling met Quantum-Touch kwam. En dus startte ik, zoals ik het tot nu toe gewend was, een QT-behandeling. De Klant is Koning, dat heb ik in de winkel van mijn ouders met de paplepel ingegoten gekregen.
Maar al heel snel merkte ik, dat ik op die manier weinig voor deze cliënte kon betekenen. Het was net alsof haar systeem de energie tegenhield. En dus besloot ik om de QT te mengen met helende impulsen via gedachtekracht. Ik heb altijd gelezen, zelf gevoeld en ook aan anderen geleerd, dat Quantum-Touch moeiteloos te combineren is met elke andere manier van energiewerk. Gisteren was mijn eerste ervaring van het tegendeel!
Toen ik namelijk met gedachtekracht begon, lukte het mij gewoon niet meer om de techniek van Quantum-Touch uit te voeren. Ieder moment dat ik een helende impuls gaf met gedachtekracht, vroeg dat gewoon honderd procent van mijn aandacht.
Mijn oog viel op het inzichtkaartje, dat nog op mijn bureau lag en ik stelde mijn cliënte voor om de QT te laten voor wat hij was. Dat was wel even een stap, gezien het feit dat deze cliënte speciaal voor Quantum-touch kwam. Bijzonder vond ik dat zij toch direct instemde met mijn plan. Ik denk dat zij bewust of onbewust ook voelde dat een behandeling met uitsluitend gedachtekracht in deze situatie optimaal was.
Dus ben ik tegenover haar gaan zitten en heb ik alleen nog maar helende impulsen gestuurd. Voor mij is het zo dat ik tijdens die helende impulsen in mijn lijf en energetisch systeem voel hoe de cliënt energetisch en emotioneel in elkaar steekt. Ik voel de energieblokkades en de daarbij behorende emoties. En terwijl ik dat doorvoel, laat ik de dingen die ik tegenkom, direct helen. Voor mij zijn dus readen en healen altijd met elkaar verweven. Ik kan niet iets 'readen' zonder eerst die impuls voor healing te hebben gegeven. Een behandeling met gedachtekracht is op die manier altijd een reading en een healing tegelijk.
Tijdens de behandeling neem ik automatisch de houding aan die bij de emotie hoort waar ik mee bezig ben en wacht dan af tot hij onder invloed van de helende energie wegebt. Terwijl ik dit laat gebeuren, vertel wat ik voel. Daarna weer de volgende emotie doorvoelen, uitbeelden, bespreken, laten helen, enz.
In mijn ervaring zit er een organische volgorde in de blokkades met bijbehorende emoties die ik achtereenvolgens aanpak. Ik voel één te behandelen stukje tegelijk, en pas daarna weer het volgende. Gelukkig maar, ik denk dat ik anders wellicht de weg kwijt zou kunnen raken in wat ik dan allemaal tegelijk zou tegenkomen...
Het geheel ziet er, denk ik, uit zoals ik Derek Ogilvie een aantal keren op tv heb zien doen. Dit is erg mooi om te doen en ik denk ook voor cliënten heel inzichtelijk. Want als ze goed kijken, krijgen ze een goed beeld van hoe ze ook onbewust, energetisch en emotioneel in elkaar steken. Aan de andere kant is het soms niet echt een prettig gezicht, wat ik uitbeeld. En dat komt dan doordat ik vaak wel nare emoties tegenkom. Dit is de reden dat ik tot nu nogal terughoudend ben geweest met deze manier van werken. Wat dat betreft was gisteren een mijlpaal. Ik kon er niet meer omheen!!

Prachtige herfstige LichtWerkersWandeling

2010-11-08T17:10:00.003+01:00

Sinds kort doen wij de LichtwerkersWandelingen naast elke vrijdagochtend, ook elke tweede zondag. Dus elke zondag aan de start van een 'oneven' week. Huh, LichtwerkersWandelDingen, wat zijn dat voor dingen?
Even een opfrissertje:

Samen met Rob Zaat organiseer ik elke vrijdag- en elke ‘oneven’ zondagochtend een zogeheten LichtWerkersWandeling vanuit Heerenveen. De formule is simpel: een mooie wandeling met onderweg een meditatie voor Moeder Aarde. Meestal lopen we het Kerkepad in Nieuweschoot, maar gisteren waren we in Oranjewoud. Deelnemers kunnen zich per week aanmelden: 0513 841774.
De plek voor de meditatie wordt tijdens de wandeling gekozen: onder een boom, op een weitje of waar dan ook. De meditatie zelf werkt volgens het principe dat bijvoorbeeld wordt uitgelegd in de film 'The Secret', en ook - maar dan veel spiritueler - in 'Een Ongewoon Gesprek met God' door Neale Donald Walsh. Voor oplettende lezertjes van dit blog: ook hier gebruiken wij dus pure gedachtekracht.
We stellen we ons voor hoe de aarde eruit zou zien als ze weer schoon is. Dat de natuur gezond zal zijn, het water en de lucht weer helder en mens en dier tevreden. We stellen ons voor dat datgene wat we willen bereiken, NU al realiteit is. En doorvoelen de vreugde, de dankbaarheid en de opluchting die daarbij horen.
Het is opvallend dat je tijdens zo’n LichtWerkersWandeling veel bewuster naar de natuur gaat kijken. Je ziet allerlei dingen die je anders niet zo snel opvallen: een nest jonge mezen, de rijkdom aan insectensoorten onderweg, spelende hazen, jagende buizerds. Elke wandeling is uniek.

Gisteren zagen we reeën en zaten we een hele tijd met ons geizht in de zon. Ik ben zowaar een beetje verbrand, of het zomer was. Net een korte vakantie!

Wat foto's van gisteren:

Energie volgt aandacht

2010-11-05T00:00:00.014+01:00

Gisteren heb ik iets leuks beleefd op het gebied van gedachtenkracht. Ik had iets weggegeven en achteraf had ik daar wat spijt van, omdat het een erfstukje was van mijn overleden moeder. Omdat ik het de ontvangers van harte gunde, had ik het toch niet teruggevraagd. Maar blijkbaar had ik er toch wel heel vaak aan gedacht dat ik dit voorwerp graag terug zou krijgen. Want gisteren kwam de ontvanger spontaan met dit voorwerp, een suikelepel, aanzeten: ze had nu twee dezelfde, en dus mocht ik die van mijn moeder terug. Weer een wondertje op het gebied van gedachtenkracht. Blijkbaar had ik er zo vaak aan gedacht dat ik dit terug zou krijgen, dat het vervolgens waar is geworden. Volgens het principe: energie volgt aandacht. Energie volgt aandacht: elke minuut creëren datgene wat ons 'overkomt' in ons leven zelf. En we creëren hierbij datgene waar we het meest op focussen, zelfs als we er niet bewust mee bezig zijn, dat blijkt maar weer uit bovenstaand verhaal.
Helaas pakt dit principe ook wel eens minder leuk uit. Vanmiddag deed ik een 'vies' werkje aan het aanrecht: zilveren lepeltjes reinigen in een badje met speciale reinigingsvloeistof. Steeds hield ik in gedachten dat ik moest zorgen dat het reinigingsbadje rechtop bleef staan, zonde van de dure vloeistof als het om zou vallen en bovendien een enorme kliederboel. Je raadt het al: toen ik het laatste lepeltje uit het badje haalde, stootte ik het bakje om.
Ik realiseerde me dat ik erom had gevraagd dat dit zou gebeuren. Energie volgt aandacht, ook hier. Toen ik me voorhield, dat ik dat kommetje NIET om wilde stoten, waar was toen mijn aandacht? Juist, bij het omvallen van het kommetje. Wat dus ook precies gebeurde.
Dit is ook de reden dat je vaak hoort zeggen dat het zaak is om op te passen wat je zegt en waaraan je denkt. Tijdens het creatieproces wordt het woord 'niet' niet gehoord....

Gedachtenkracht en niet-levende materie

2010-11-04T21:43:00.001+01:00

Mijn blog Een Wensengel in de tuin... ging erover dat een auto 'spontaan' stopte toen de inzittenden mij als Wensengel in vol ornaat en getooid met vleugels, in de tuin zagen staan. Iemand reageerde met de opmerking dat ik wel heel krachtig moet zijn als ik ook 'dode' materie kan beïnvloeden. Maar als je bedenkt dat alles met alles verbonden is via het kwantumveld, heb je dan wel extra kracht of bijzondere gaven nodig om niet-levende materie te beïnvloeden?
Ik denk het niet. Ook beïnvloeding van niet-levende materie is gewoon een kwestie van resonantie: de natuurwet dat dingen die verschillend trillen, langzamerhand in een zelfde frequentie met elkaar gaan meetrillen. Deze wet geldt ook en vooral in het kwantumveld. Kwantums die met elkaar verbonden zijn, kunnen niet anders dan zich aan elkaars trilling aanpassen. En als ik dus aan niet-levende materie via gedachtenkracht een bepaalde trillingfrequentie aanbied, moeten de kwantums waaruit die materie is opgebouwd wel reageren door zich aan die trilling aan te passen. Een voorbeeld:
Laatst zat ik in een auto die werd bestuurd door iemand die nogal geïrriteerd was. Ik had het duidelijke gevoel dat ik aan de motor kon horen dat die onrustig was en af en toe, hoewel bijna onmerkbaar, wat haperde. Dus begon ik een gesprekje met de kwantums waaruit ook een auto op het allerdiepste niveau in zijn atomen is opgebouwd. Ik stelde me voor dat die kwantums weer helemaal in evenwicht waren en dat de motor weer lekker 'zoemde'. En ik voelde dat het aankwam, dat de auto meer en meer in evenwicht kwam en zich steeds minder schokkerig voortbewoog. En toen het mooie: ook degene die de auto bestuurde reageerde, ging steeds kalmer gas geven, rustiger optrekken en remmen.
Voor mij is het zonneklaar dat de auto op kwanumniveau had meegeresoneerd op wat ik mij voorstelde. Dat hij dus had gereageerd op mijn voorstelling dat zijn kwantums in evenwicht waren door inderdaad in evenwicht te komen. En dat de auto op zijn beurt de bestuurder weer positief had beïnvloed doordat de bestuurder met de auto ging meeresoneren!
Een ander voorbeeld, waarover ik heel toevallig ook gisteren las. In het boek 'Het intentie-experiment' schrijft Lynne Mc Taggart dat zij de macht heeft om commputers te laten crashen, bijvoorbeeld als ze in een slecht humeur is. Op een dag heeft ze er zelfs drie achter elkaar 'vernield', tot ze door haar medewerkers met een zacht lijntje haar kantoor werd uitgewerkt. Dit ken ik ook wel: ooit bezat ik een laptop die binnen recordtijd was overleden aan onherstelbare, nooit voorkomende schade aan het moederbord.
Bij die laptop heb ik later een reading gedaan (ja, niets te dol, als je er maar op vertrouwt dat dat mogelijk is....). Daar kwam uit dat hij zich totaal overvoerd voelde door de vele commando's die ik het gewoon was hem zo ongeveer tegelijkertijd te geven. Hij was daarvan totaal de kluts kwijtgeraakt, alle gronding (aarding) kwijt en had daarom voortijdig de geest gegeven. En dat kan ik me eigenlijk heel goed voorstellen. Mensen reageren ook zo als je ze veel teveel prikkels tegelijk te verwerken geeft.
En als ik eerlijk ben, heb ik uit deze ervaring tot nu toe niets geleerd: hoe trager mijn computer wordt, hoe meer commando's ik hem in mijn ongeduld laat verwerken. Hoog tijd dat ik ook qua computergebruik mijn eigen Handleiding voor Onthaasten ga toepassen!

Creatiekracht en respect voor anderen

2010-11-02T00:00:00.033+01:00

De laatste tijd werk ik steeds meer met gedachtekracht en ik schrijf er ook veel over. Toch heb ik er soms ook een licht onbehaaglijk gevoel bij. Vooral iedere keer als ik schrijf: ‘Als mensen hebben wij namelijk de gave om onze realiteit zelf te creëren. Gewoon door ons voor te stellen dat dat wat we wensen, al werkelijkheid is.’
Ik voel bijvoorbeeld een spanningsveld tussen creëren en het respect voor de vrije wil van anderen. Mag ik creëren dat een ander iets gaat doen? Ik vind van niet. Ook niet als ik vind dat zo’n door mij gecreëerde actie nuttig of nodig is.
Dit is voor mij een kwestie van respect voor de vrije wil van die ander. En respect voor de vrije wil van een ander is voor mij een heel belangrijk ding. Als onderdeel van het werk dat ik doe als healer, staat hij op elke bladzijde van mijn website: in de 'Ils-factor', de persoonlijke eigenheid die ik leg in alles wat ik doe.

Maar aan de andere kant weet ik dat ik op dit punt niet veel illusies hoef te hebben. Want zelfs als ik, bijvoorbeeld in het dagelijks leven alleen maar hóóp of wens dat iemand iets bepaalds zal doen of laten, beïnvloed ik die ander al op kwantumniveau. Op het allerdiepste celniveau kunnen de kwantums waaruit die persoon is opgebouwd, immers niet anders dan reageren op wat ik denk?
Dus als ik maar aan die persoon denk, dan beïnvloed ik hem of haar al…. Hoe groot is dan eigenlijk het verschil tussen die hoop uit het dagelijks leven en wat ik doe als ik er eens even bewust voor ga zitten om een gewenste toekomst te creëren?

Reacties welkom!

Handleiding voor onthaasten

2010-11-01T09:57:00.000+01:00

Mijn vorige blog eindigde met de oproep: ‘Kom ook onthaasten bij de WensEngel!’ Het was een grapje, ingegeven door het feit dat de motor van een een auto ‘spontaan’ afsloeg toen de inzittenden mij als WensEngel in mijn tuin zagen staan.
Maar iemand vroeg me als reactie op dit blog of ik dan ook een manual heb voor onthaasten. En dat is een vraag waar ik wel een serieus antwoord op wil geven. Als WensEngel, gespecialiseerd in gedachtekracht, heb ik namelijk een heel simpele handleiding:
Neem zo vaak je kunt even de tijd om je voor te stellen dat je ‘op je zeven gemakken’ door het leven wandelt. Dat je leeft in een tempo dat bij je diepste wezen past en dat je steeds de tijd neemt om steeds in het Hier en Nu te zijn. En dat je steeds gefocust bent op dat wat je op dat moment doet.
Het is genoeg om elke dag een paar minuten te nemen om dit helemaal te doorvoelen. Ga middenin het gevoel zitten dat jij zo leeft en voel wat dat met je doet. Vooral is het belangrijk om te genieten van dat gevoel en je dankbaar te voelen, dat je dit nu doet. Het is ook een goed idee om vooral in de opluchting te gaan zitten, dat je nu die haast kwijt bent. Ik heb eens de tip gekregen dat de opluchting de brug is tussen de realiteit die je wilt ont-creëren en de gewenste werkelijkheid – en ik kan uit mijn ervaring zeggen dat het werkt.
Wat ook belangrijk is, is om je niet voor te stellen wat je allemaal NIET wilt doen. Ga je niet bezighouden met de eigenschappen die je kwijt wilt. Want gedachtekracht werkt zo, dat je datgene krijgt waar je je aandacht bij hebt. Dus als je je focust op wat je niet wilt, dan haal je dat juist naar je toe.

Als het lastig voor je is om dit alles alleen te doen, is er de CreatieCirkel, daar doen we dit met een groepje, elke werkdag. Het enige wat je nodig hebt, is een half uurtje tijd vanaf tien voor acht. En een computer met Skype.

Een WensEngel in de tuin...

2010-10-27T13:34:00.000+02:00

Even luchtig tussendoor:
gisteren heb ik een blogje gemaakt met een foto van mij als WensEngel. Die foto is gemaakt in onze tuin door mijn dochter. Grappig; toen zij mij fotografeerde, reed er een auto met 2 jonge mensen voorbij. Je zag ze denken: staat daar Iemand met Vleugels????!!!!
Ze stopten abrupt en kwamen hard achteruitrijden om te zien of dat écht zo was. Na een snelle blik op ons wilden ze even vlot weer wegrijden, maar lieten de koppeling te snel opkomen, zodat de motor afsloeg...

Kom ook onthaasten bij de WensEngel! (LOL)

De WensEngel in Functie

2010-10-26T18:26:00.003+02:00

Afgelopen zaterdag tijdens de Themamiddag Vier de Herfst in Katlijk (Frl.) heerlijk uit mijn bol gegaan als WensEngel.

Wat de WensEngel doet?

Als WensEngel ondersteun ik al jouw oprechte wensen met Gedachtekracht. Alles wat jij vanuit je hart en je diepste wezen wenst, verbind ik met de kracht van mijn gedachten. Daarmee help ik jouw wens om waar te worden. Als mensen hebben wij namelijk de gave om onze realiteit zelf te creëren. Gewoon door ons voor te stellen dat dat wat we wensen, al werkelijkheid is. Dit is werken met gedachtekracht.

Maar er is een adder onder het gras. Bij alles wat je wenst, hebben natuurlijk ook jouw onbewuste overtuigingen een stem in het kapittel. Als jij op een bewust niveau het ene wenst, en op een onbewust niveau iets anders, is het maar de vraag hoe je realiteit eruit gaat zien. Als WensEngel help ik je om je bewuste en je onbewuste wensen op een lijn te krijgen.

Hoe de WensEngel werkt?
Ach, de WensEngel werkt zoals HeliX-Ilse altijd werkt: als jij me toestemming geeft om je te ondersteunen, beïnvloed ik met positieve gedachten jou op je allerdiepste celniveau, het kwantumniveau. De kwantums, diep in je atomen, kunnen niet anders dan reageren op deze positieve gedachten.
Daarnaast verbind ik me met mijn ‘Helpers’ in de Kosmos en met de bron van Al Wat Is. Voor mij is dit een bron van zuivere, onvoorwaardelijke Liefde. En zuivere liefde opent alle deuren.

Meer lezen? Zie bijvoorbeeld de blogs Healing zweverig? Welnee! Deel 1en Deel 2 en mijn website

De WensEngel is ook te boeken, bijvoorbeeld om op te treden op een (spiritueel) feestje

Healing en Liefde

2010-10-21T00:00:00.071+02:00

Gisteren heb ik de pagina op mijn website over hoe healing werkt aangevuld met een stukje over een van de meest belangrijke ingrediënten van mijn behandelingen: Liefde. Voor mij is dit tegelijkertijd het meest werkzame onderdeel. Ik schrijf op mijn site:
"Tijdens een behandeling verbind ik me met de bron van Al Wat Is in de kosmos. Voor mij is dit een bron van zuivere, onvoorwaardelijke Liefde. En zuivere liefde opent alle deuren. Zo is het mijn ervaring dat de verbinding met deze bron maakt dat ik mijn hartchakra volledig kan openen tijdens een behandeling. Via mijn hartchakra wordt het helingproces als het ware vanzelf in gang gezet: zacht en eenvoudig.
Dit is niet iets waar ik verder veel over kan zeggen: iedereen mag dit voor zichzelf voelen bij een behandeling. Hierover kun je als je dat wilt, meer lezen op de website van Margreeth Stoffers, in de channeling getiteld transfigureren."
Margreeth schrijft onder andere over het verschil tussen uitsluitend Licht sturen naar een situatie enerzijds, en het sturen van Licht gecombineerd met Liefde anderzijds. Samengevat zegt ze: veel situaties zijn niet op te lossen door ze uitsluitend in het Licht te zetten. Want Licht zonder Liefde is uiteindelijk kil. Pas als je er de Liefde aan toevoegt van je open hart, smelten ze als sneeuw voor de zon.
Zoals ik eerder schreef: met het hartchakra open, gaat alles vanzelf - is het gesloten, dan moet je werken (met alle gevolgen voor het resultaat).

Kinderen zijn je beste spiegels, maar soms wel harde

2010-10-20T00:00:00.058+02:00

In 2007 schreef ik in een column op mijn website : kinderen zijn je beste spiegels, (...) maar soms wel harde.
Ik heb hier nog eens over nagedacht en vooral nagevoeld. Nog steeds ervaar ik mijn kinderen af en toe als harde spiegels. Hoe komt dit nu? Ik denk dat het antwoord zit in dingen waar ik wel eerder over heb geschreven.
Onder andere speelt het resonantieprincipe een grote rol: een wet in de natuurkunde dat twee 'dingen' die verschillend trillen, zich aan elkaar gaan aanpassen. Bijvoorbeeld: als twee slingeruurwerken aan een muur bevestigd zijn terwijl hun slingers een verschillend ritme volgen, gaan ze na verloop van enige tijd in hetzelfde ritme slingeren. En: vrouwen die een huis of slaapzaal delen, gaan op een gegeven moment hun menstruatiecyclus aan elkaar aanpassen.
Dit principe werkt ook op het gebied van het energiesysteem van de mens. Twee mensen die zich bijvoorbeeld in een gesprek met elkaar verbinden, gaan zich op een gegeven moment energetisch aan elkaar aanpassen. Ikzelf kan dat voelen gebeuren als ik langer met iemand praat. Dan voel ik bijvoorbeeld na verloop van enige tijd, zijn of haar pijntjes in mijn eigen lijf. Ook zonder het te willen.
Kinderen, gevoelig als ze zijn, hebben dit ook. Door het resonantieprincipe nemen ze onder andere onze oude programmering en patronen over. Dat maakt dat ze zich niet altijd even prettig gedragen en dat geeft het spiegeleffect. Maar dit verklaart nog niet per se waarom die spiegel dan vaak zo hard is.
Het is mijn ervaring dat onze oude programmering en patronen ons hartchakra vaak in een bepaalde mate blokkeren. Al naar gelang de emotionele heftigheid van die programmering en patronen, sluit het zich helemaal of maar ten dele. Als kinderen nu volgens het resonantieprincipe onze trilling overnemen, hebben zij dus ook hun hart (deels) gesloten. En ze spiegelen dus vervolgens onze eigen stukken met gesloten hart. Waardoor zij ons dus onze eigen oude stukken, ons HARTzeer, HARD spiegelen.
Dit maakt dat onze oude blokkades, emoties en gedragspatronen weliswaar aan het licht komen, maar dit licht is in zekere mate liefdeloos. En dat voel je... Au!

Wordt vervolgd.
Voor wie alvast wat inspirerends wil lezen dat aan dit thema raakt, klik hier. Je komt dan op de site van mijn vriendin Margreeth Stoffers.

De Gulden Middenweg

2010-10-19T00:00:00.003+02:00

Gisteren schreef ik over persoonlijke groei, rust en genieten. Dat het belangrijk is om naast persoonlijke groei ook de rust te nemen om van die groei te genieten. Want alleen dan leidt groei ook tot meer levensgeluk. Ik had er nog aan toe kunnen voegen dat rust ook belangrijk is om die groei in te laten zinken. Want als je altijd maar doorholt, verlies je het zicht op jezelf.
Waar het op neer komt, is het evenwicht tussen groei en stilstand.
Er dringt zich een mooi voorbeeld aan me op. Het verschil tussen de film en het boek van de Lord of the Rings. Ik vind het boek veel mooier. En waarom? Omdat er in het boek zoveel poëtische stukken zitten, rustpauzes in de zoektocht van de hoofdpersonen, waarin zij zich blij en onbekommerd voelen. En daarna kunnen ze gesterkt door deze ervaring, hun lastige missie weer aan. Die rustpauzes zijn in de film tot een een minimum teruggebracht zodat er vooral een actiefilm is overgebleven. Ikzelf ervaar dat als een grote verarming. Na het kijken van de film, stond ik stijf van de spanning....

Ook de 'Ouden' zeiden het al. In de tempel van Apollo in Delphi stond de spreuk: mèden agan! Wat betekent: niets overdrijven!

Horatius, een Romeins schrijver uit tijd van keizer Augustus zei:
"Je zult beter leven (...) door niet altijd hardnekkig te streven naar de volle zee en door niet behoedzaam, omdat je stormen vreest, al te dicht bij de ruwe kust te varen. Wie de gulden middenweg kiest, blijft veilig gespaard van de last van een vervallen huis en blijft verstandig gespaard van een afgunstwekkend paleis."

Horatius, Oden, II, 10 vertaling door Kenneth Peters (door mij van internet geplukt).

Had ik maar beter opgelet tijdens mijn studie Klassieke Talen, alweer vele jaren geleden. Eigenlijk doe ik daar nooit meer iets mee... waarmee ik blijbaar ook sommige kinderen met het badwater heb weggegooid!

Groei en Rust

2010-10-18T14:08:00.005+02:00

Altijd al ben ik iemand geweest met een hoog tempo. Iemand die aan een half woord genoeg heeft en snel tot actie overgaat. Ideeën genoeg en dus altijd actie, altijd beweging. Toen ik in loondienst werkte, had ik altijd een to-do-lijst die nooit af kwam omdat er steeds onderaan acties bijkwamen. Ook was ik zo'n type dat tussen de middag doorwerkt en met een boterham boven het toetsenbord hangt.
Sinds ik voor mezelf werk in mijn eigen praktijk en me bezighoud met het spirituele, ben ik wel rustiger geworden - dacht ik. Mediteren is een vaste routine en sindsdien is niet actie mijn doel gweest, maar innerlijke groei door afleggen van oude programmeringen en patronen af te leggen. Door groei óp naar het geluk en de rust, dacht ik. Haha, hoe een mens toch ook weer misleid kan zijn....
Sinds ik in 2008 mijn tweelingziel heb ontmoet, is die groei in een stroomversnelling gekomen. Kenmerk van een tweelingzielrelatie is dat je elkaar enorm spiegelt, omdat je deels enorm op elkaar lijkt en deels diametraal verschilt. We hebben het gemerkt. De afgelopen twee jaar hebben we door die onstuimige groei als het ware in een roller coaster doorgebracht.
Vooral momenten dat we botsten door al dat gespiegel, waren een enorme uitdaging tot groei. Want als je bij een botsing uitzoekt, welk oud zeer van de een botst op welk stukje van de ander, is elk conflict een uitnodiging tot persoonlijke groei en uiteindelijk een middel tot meer verbondenheid.
Maar gisteren zaten we op de bank, keken elkaar aan en vertelden elkaar dat we moe zijn. Heel erg moe van die roller coaster.We willen eruit en naar de rust.
Toen ondekten we pas wat ons feitelijk in de weg zit: die eindeloze focus op groei. Groei is leuk, groei is mooi en je wordt er uiteindelijk gelukkiger van. Maar dan moet je wel tijd en rust hebben om ervan te genieten. Nee: rust NEMEN om ervan te genieten. En dat schiet wel eens bij in. Groei is namelijk per definitie onbalans. Je kunt alleen maar groeien als je besluit het evenwicht van de status quo te verlaten. Net als wanneer je een trap oploopt. Als je met twee voeten op een tree blijft staan, is er geen groei. Dat kan alleen als je het ene been een tree hoger zet. Maar dan sta je dus nooit stevig op twee benen.
Dat voelen wij nu aan den lijve. Van onze omgeving krijgen we soms terug dat we instabiel zijn. Wat er zelfs toe heeft geleid dat iemand tegen mij zei dat ik maar eens eindelijk heel goed naar mezelf moest kijken in plaats van steeds anderen te helpen. In de spiegel kijken en mijn oude programmering aangaan. Ha, dacht ik: wat denk je dan dat ik de hele dag doe, in mijn situatie, in mijn relatie...?
Maar blijkbaar is door de bomen van de stukjes oude programmering die ik afleg, het bos van de groei niet meer zichtbaar, in ieder geval voor anderen. Nog lastiger is dit voor onszelf. Al die groei begint te maken dat we haast niet meer weten waar we zelf nu staan. Net of ik mijn gedachten niet meer kan horen en mijn gevoelens niet meer in de hand heb, omdat ik steeds maar doorhol op het pad van de groei. En rust en helaas ook geluksmomenten zijn soms veel te sporadisch aanwezig.
Gisteravond dacht ik: eigenlijk leef ik nog net zo snel als vroeger, alleen op een ander vlak. Ik heb nog steeds van die nooit afkomende actielijstjes, maar dan op het gebied van de persoonlijke groei, van af te leggen patronen. En geen tijd om tussen de middag het geluk te smaken van even rustig op een bankje in een park een boterhammetje te eten. Bij wijze van spreken dan.
Dus hierbij de pechtige belofte: voorlopig gaat hier de focus op rust en genieten. Die groei komt dan vanzelf wel weer.
Komt mooi uit dat eind deze week ook 'Vier de herfst' is, lekker een gelegenheid om weliswaar mijn ding te doen, maar luchtig, los, vrolijk: spiritualiteit met een knipoog!

spreken is zilver...

2010-10-15T07:00:00.005+02:00

Van de kalender Oosterse Wijsheid 11 okt. 2010

Hoe meer je spreekt en denkt,

hoe verder je van de waarheid bent.

Shinjanwei

(Indiaas publicist)

Mijn dochter is het er niet mee eens, ik wel.

Volgens mij hebben we het over verschillende werkelijkheden.

Zij over die van school & plicht.
Ik over die van het hart en het voelen.

Spraken we maar weer uitsluitend via het hart, zonder woorden....
Kinderen van deze tijd worden geboren met die taal. Leren wij ze hem weer af?

Een opgeruimd huis, een opgeruimd hoofd

2010-10-14T07:30:00.004+02:00

Vaak hoor ik zeggen: een opgeruimd huis, een opgeruimd hoofd.
Vast geen toeval want ik ben nogal rommelig aangelegd in de huishouding.....

Ik merk inderdaad dat het als ik eens druk in het hoofd ben, fijn is om zoiets aards te gaan doen als opruimen. Dan ordent zich vanzelf ook de wirwar in mijn hoofd.
Maar dat opruimen doe ik altijd maar tot op een bepaalde hoogte. Een beetje rommel blijft altijd achter. Dan kun je zien dat hier wordt geleefd, is mijn smoes.
Eigenlijk is dit niet het hele verhaal. Ik ga namelijk niet verder met opruimen dan tot dit stadium omdat ik als ik verder zou gaan, beslissingen moet nemen, bijvoorbeeld over wat naar zolder kan, wat naar de kringloopwinkel en wat helemaal weggegooid. En voor dat soort beslissingen is mijn hoofd vaak te vol. Vooral als ik opruimen gebruik als 'therapie' voor de wirwar in mijn hoofd.

Dus is het niet alleen zo dat aards opruimen ook zorgt dat mijn hoofd geordend wordt. Het omgekeerde geldt ook: pas met een opgeruimd hoofd kan ik mijn huis écht opruimen.
Momenteel ben ik bezig mijn eigen huis te ordenen en het appartement van mijn intussen beiden overleden ouders. Plus de kampeerspullen (veel). En ik neem de ene beslissing na de andere over bewaren, weggeven, Kringloop, weggooien.
Kun je nagaan hoe opgeruimd het in mijn hoofd is....................

Niet dus. Hoe zit dit dan weer? Hebben we het eigenlijk over de kip en het ei?

Kracht en Zwakte

2010-10-13T10:22:00.000+02:00

Hier is een mijmering naar aanleiding van mijn Blogs Licht en Schaduw 1-4:

Sommige mensen gebruiken hun kracht om zichzelf te verzwakken. Ze gebruiken veel energie om zichzelf in te perken. Om wat voor reden dan ook hebben zij het gevoel dat ze niet in hun kracht kunnen/mogen staan.

Sommige mensen gebruiken hun kracht om anderen te verzwakken of af te weren. Zij gebruiken hun energie vooral om anderen in te perken
- passief door weg te kruipen of
- actief door aan te vallen.

Het laatste is het meest zichtbaar. In het groot leidt het tot oorlog en geweld.
Maar wat zou méér voorkomen?

En is er een verband tussen deze manieren om je kracht en energie te richten? (Ik denk het wel).

Hoe zou het zijn als we geen van beide meer deden?
Wat zouden we een tijd overhouden voor positieve dingen: groei, vreugde en liefde!

CreatieCirkel, Licht en Schaduw 4

2010-10-12T10:04:00.002+02:00

Vanochtend om tien voor acht deden we de CreatieCirkel met een grotere groep dan ooit. De CreatieCirkel is een groep die samen op werkdagen mediteert via Skype. Ik leid de meditaties. Kleine moeite, groot plezier, ook voor mij. Daarom gratis voor alle deelnemers (en er kunnen er nog meer bij).
Het is nu twee uur na de meditatie en ik voel me alsof ik een heel bijzondere healing heb gekregen. Ik zit nog te schudden op mijn stoel van de energie die opeens door me heen stroomt. Alle deelneemsters ontzettend bedankt voor deze Girl Power!!

Deze ervaring deed me weer denken aan de vraag die ik stelde in mijn vorige blog:
"Klopt het ... wat Marianne Williamson ... zegt, dat wij door zelf Licht te zijn, een ander toestemming geven om dat ook te doen? Waarom ervaren verlichte mensen dan vaak zoveel tegenwerking,? Zie bijvoorbeeld Gandhi of Ds Martin Luther King...."
Volgens mij is dit bij nader inzien helemaal geen goede vraag. Want wat Williamson zegt, gaat uit van de zender die Licht geeft door zelf Licht te zijn maar de tegenwerking van de ontvanger van dat Licht.
T.a.v. de zender van het Licht: 't springende punt is dat je als je eenmaal je Licht hebt gevonden, niet terug kunt. Ik voelde het tijdens de mediatie heel duidelijk. Er is als je op dit pad bent, maar één weg en dat is die van het Licht. Je hebt gekozen en die keus voor het licht moet onvoorwaardelijk zijn om zuiver te zijn. Ook als je tegenwerking krijgt. Dat is tenminste zoals ik het voel: uitleggen kan ik dit niet verder, er zijn geen woorden voor, alleen de taal van het hart. Juist de voorbeelden die ik noem: Gandhi, Martin Luther King en Jezus niet te vergeten, demonstreren dit.
Maar de opmerking over de tegenwerking die LichtMensen krijgen, gaat uit over datgene wat de óntvanger doet met het Licht dat LichtMensen uitstralen. Sommigen kunnen niets aanvangen met die toestemming om ook Licht te zijn. En komen in verzet tegen het Licht.
Voor LichtMensen zit er in dat geval maar één ding op: meer Licht uitstralen. Het Licht zo krachtig mogelijk maken. Zodat die tegenwerking op die zachte manier verzwakt. Zachte kracht, noem ik dat. Daarom ben ik zo blij met onze CreatieCirkel en de Lichtkracht die ervan uitgaat!

Licht en Schaduw 3

2010-10-07T11:24:00.003+02:00

In mijn vorige blog stelde ik de vraag: waarom zijn wij zo bang voor ons (eigen) Licht?
Eigenlijk heb ik alleen maar geschreven over waarom ik denk dat we zo bang zijn voor het Licht dat van ánderen tot ons komt: Net als mishandelde honden zijn we er niet meer erg goed in Licht te ontvangen. Onze eerste reflex is vaak, van ons af te bijten, ook als iemand liefdevol dichtbij komt, zo lijkt het.
Ok, nu de vraag waarom we bang zijn voor ándermans Licht is beantwoord, bllijft toch nog de vraag: waarom we ook bang voor ons Eigen Licht. Ja, ik ook schrik bij tijd en wijle terug voor mijn Licht, ik durf het dan niet te laten zien.
Zijn we bang dat we onszelf ermee verbranden? Of zijn we bang om anderen weg te vagen met dat Licht, zoals Marianne Williamson suggereert:
"Er wordt geen licht verspreid als de mensen om je heen
hun zekerheid ontlenen aan jouw kleinheid.
Wij zijn bestemd om te stralen, zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie van God die in ons is, te manifesteren
Die glorie is niet slechts in enkelen maar in ieder mens aanwezig.
En als we ons eigen licht laten schijnen,
schept dat voor de ander de mogelijkheid om hetzelfde te doen.
Als we van onze diepste angst bevrijd zijn, zal alleen al onze nabijheid
anderen bevrijden."
Ik denk dat dat we bang zijn om anderen ermee weg te vagen en dat we bang zijn onszelf te branden aan ons eigen Licht. En dat daar goede redenen voor zijn:
Wij zijn zo gewend aan geslagen worden, én aan slaan, dat we ons niet kunnen voorstellen dat er NIET wordt gemept. Dus zijn we bang dat we met ons eigen Licht een ander wegvagen. En voor het schuldgevoel dat ons dat zal geven, het gevoel dat we onze vingers branden door een Licht te zijn. We zijn dus óók bang dat we onbedoeld ook met ons Licht aan het meppen slaan, en dat dat op ons eigen hoofd terugkomt.
Ik merk het zelf regelmatig: hoe vaak houd ik mijn LichtKracht niet in, om anderen maar het gevoel te geven dat ik hen niet wegvaag.
Niet handig: want dát komt pas op mijn eigen hoofd terug: dan word ik behandeld als het zwakke lichtje dat ik op dan moment ben... en ik voel me onderschat, verdrietig, noem maar op.... Heel logisch,want als ik focus op wat ik NIET wil: een andere wegvagen met mijn Licht, dan krijg ik het tegendeel: Ik word juist weggevaagd.... Immers: het woordje NIET wordt door het Universum NIET gehoord. Als je iets NIET wilt creëren, krijg je het juist WEL. En wel omdat je zo gefocust bent op dat bwat je niet wilt. Je krijgt dat waarop je focust: energy follows thought!

Voorlopige conclusie: het is voor mij handiger om de raad van Marianne Williamson op te volgen. Mijn Licht wel te laten zien en NIET bang te zijn dat ik mijn vingers daaraan brand.

Maar klopt het ook wat Marianne Williamson verder zegt, dat wij door zelf Licht te zijn, een ander toestemming geven om dat ook te doen? Waarom ervaren verlichte mensen dan vaak zoveel tegenwerking,? Zie bijvoorbeeld Gandhi of Ds Martin Luther King....

wordt vervolgd

Licht en Schaduw 2

2010-10-06T00:00:00.026+02:00

Waarom is het ons Licht, niet onze duisternis dat ons het meest beangstigt (Marianne Williamson)?
We lijken wel een beetje op mishandelde dieren. Als een mishandelde hond in een goed tehuis terechtkomt, blijft hij bang houdt hij de meiging van zich af te bijten, ook als hij liefdevol benaderd wordt.
Ik denk dat de mensheid zo'n historie van strijd en wrok achter zich aansleept, dat het niet meer gemakkelijk voor ons is om te geloven dat we van iemand onvoorwaardelijke Liefde krijgen.

We zijn gewend aan de 'harde' benadering en reageren vanuit die verwachting. Dat maakt dat onze eerste reflex vaak is, terug te schieten.

Daarnaast heb ik in mijn healingpraktijk gemerkt dat een liefdevolle benadering ook vaak energetisch teveel kan zijn voor mensen. Het valt mij op dat veel mensen leven met hun hartchakra maar gedeeltelijk open. En voor deze mensen is een benadering met open hart(chakra) algauw meer dan ze verdragen kunnen. Een benadering met open hart nodigt hen uit om ook hunnerzijds hun hart helemaal te openen. Maar dit blijkt in vaak teveel voor ze. Ze zouden zich geweld aan moeten doen om hun hart te openen, en dan doet het letterlijk zeer. Sommigen verweren zich hiertegen op de manier van de mishandelde hond, en in plaats van liefde te terug te geven, worden ze bang, of gaan 'bijten'.
Ook ikzelf heb dat ervaren toen ik, nu twee jaar geleden, totaal onverwacht mijn Grote Liefde ontmoette. Deze ontmoeting zorgde ervoor dat mijn hartchakra met een schok verder openging dan het ooit was geweest: het deed letterlijk pijn en het heeft een paar maanden geduurd tot ik mijn hartchakra helemaal kon openen. Gelukkig werd ik niet zo bang dat ik ging bijten, want anders waren we nu niet meer bij elkaar....

Licht en Schaduw

2010-10-05T18:36:00.001+02:00

Apart toch, dat veel mensen het blijkbaar gemakkelijker vinden om hun kracht te uiten door hun schaduwkanten dan door hun Licht.
Ik bedoel dit:
Je ziet veel mensen enorm krachtig optreden als ze boos zijn, anderen kunnen vreselijk hard huilen als ze verdrietig zijn of heel hard wegrennen (letterlijk of figuurlijk) als ze bang zijn. Dus als ze op een of andere manier in hun schaduwkant leven.
Maar daar tegenover zie je veel minder mensen de hele dag door totaal in hun LichtKracht staan: liefdevol doch krachtig optreden, en zonder daarbij zichzelf weg te cijferen.
Veel mensen zijn wel liefdevol en zorgzaam, maar of die allemaal in hun kracht staan? Ik denk het niet! Ik kom in mijn wereld in ieder geval heel veel mensen tegen die zich alleen comfortabel voelen als ze zich wegcijferen voor een ander. En dit wegcijferen leidt vroeg of laat onherroepelijk tot instorten, zie bijvoorbeeld ook het ziekteverzuim in de zorg.
Dus waaarom uiten wij onze kracht liever via onze schaduw dan via ons licht? Waarom voelen velen zich alleen prettig als ze zich wegcijferen?
Dat moet wel uit angst zijn. Het lijkt wel of zowat iedereen op aarde bang is voor de kracht van zijn/haar Licht, zoals al wordt gezegd in de overbekende tekst van Marianne Williamson*:
"Onze diepste angst is niet dat we niet goed genoeg zijn
Onze diepste angst is dat we onvoorstelbaar krachtig zijn
Het is ons Licht, niet onze duisternis die ons het meest beangstigt"

Blijft dan nog de vraag, waarom we zo bang zijn voor ons Licht - als tegelijertijd iedereen zoekt naar liefde... want dat doen we toch met zijn allen?

Wordt vervolgd

*en door Nelson Mandela gebruikt in zijn inaugurele rede

Mijn affirmatie van de dag

2010-10-03T07:42:00.000+02:00

Affirmatie van de dag:

Amor vincit omnia
Liefde overwint allesmaar dan ook ALLES

En als de WensEngel creeër ik dat dit onmiddellijk werkelijkheid is....

Dankzij de bijzondere vermogens van mijn onderbewuste kan ik creëren wat ik wil!

Je energetische prullenbak vult zich, en dan....

2010-09-30T12:22:00.000+02:00

... ga je reageren alsof datgene wat erin zit, van jou is!
Waar ik het over heb? Steeds vaker kom ik hooggevoelige mensen tegen, die gemakkelijk energieën van anderen opnemen. Dit gebeurt als zij in de buurt zijn van mensen die hun afgewerkte, vervuilde energie als het ware in het rond strooien. Want mensen die boos, bang of verdrietig zijn en daar op alle manieren uiting aan geven, laten ook op energetisch niveau van alles los. Dat noem ik 'afgewerkte' of 'vervuilde' energie. Gevoelige mensen lijken die energie te absorberen. Ik noem ze 'Assepoestermensen' omdat ze, net zoals Assepoester als het ware met een energetisch veger en blik achter anderen aan lopen om andermans vervuilde energieën op te vegen.
Dat brengt deze 'Assepoesters' uit hun evenwicht, vaak zonder dat zij het bewust merken. Wat ze wel voelen is dat ze zich bij tijden prikkelbaar, boos, bang, verdrietig voelen of erg vermoeid zonder dat daar een directe aanleiding voor lijkt te zijn. Die vermoeidheid, prikkelbaarheid of emotie kan zomaar opeens toeslaan. In groepen voelen deze gevoelige mensen zich vaak niet erg op hun gemak, omdat zij snel uit evenwicht raken in mensenmassa's.
Ikzelf ben ook van dit 'Assepoestersoort' en ik ben zelfs ooit op mijn werk binnen enkele maanden volledig afgebrand doordat ik constant moest functioneren in groepen van boven de honderd kwetsbare en gekwetste pubers, die de hele dag niets anders deden dan met energieën om zich heen smijten.
Hier in huis is proberen vier van dit soort gevoelige mensen in vrede samen te zijn. Wat een uitdaging! Als een van de anderen iets onprettigs heeft meegemaakt, voelt bijvoorbeeld mijn energiesysteem dat onmiddellijk. En als die persoon dan ook nog op een energetische manier probeert zijn of haar eigen belasting kwijt te raken, vult zich voordat ik het weet, mijn prullenbak. En nu komt het lastige. Want dit is niet alleen vervelend voor mij omdat ik uit mijn evenwicht raak: ook de anderen merken direct dat ik anders ga reageren en reageren op hun beurt daar weer op. Zo krijg je een kettingreactie die soms niet te stoppen lijkt.
En: blijkbaar ga ik als mijn prullenbak vol is, het gedrag vertonen dat hoort bij de energie in die prullenbak.
Dus: Soms komt er iemand heel erg boos thuis van zijn of haar bezigheden buitenshuis. Als diegene eens even lekker stoom gaat afblazen, bijvoorbeeld door het hele verhaal in geuren en kleuren te vertellen - mét de bijbehorende emoties, strooit hij of zij ook op energetisch niveau vervuilde energie in het rond. Als echte 'Assepoester' neem ik die boosheid op in mijn prullenbak. Dan merken mijn huisgenoten dat ook ik kortaf en geïrriteerd ga doen - en ook met energie begin te gooien. Omdat ik geen reden heb tot boosheid, snappen zij niet wat mij opeens bezielt. Wellicht nemen zij weer vervuilde energie van mij op.... enzovoort. Binnen de kortste keren staat het hele huis op stelten en lijkt het tij niet te keren. Vier m/v uit het evenwicht leidt tot dweilen met de kraan open....
Nee, dit is niet overdreven. Het is al vaak gebeurd, ook in ons huisgezin, waar toch mensen samen zijn die wel iets snappen van hoe dingen energetisch werken.
Lastig, lastig. Het zou mij niet verbazen als dit een van de dingen is waardoor er onnodig veel onbegrip ontstaat in relaties....
En wat moet je er aan doen? Volgens mij begint het met bewustzijn van het probleem. Want wie denkt hier nou aan? Je kunt het niet zien gebeuren, alleen voelen...
En dan zou het fijn zijn als je je zou kunnen beschermen tegen binnenkomende energieën. Op zich zijn daarvoor veel 'tips en trucs' in omloop: een lichtring om je heen zetten, rozen om je aura, energie die je niet nodig hebt, direct afvoeren naar de Aarde: noem maar op. Maar in mijn ervaring zijn er veel mensen bij wie dit niet (meer) werkt. Het lijkt wel of dit er steeds meer worden, in ieder geval in mijn praktijk. Voor hen zit er niets anders op dan zich aan te wennen, er een of meer keren per dag voor te gaan zitten om de energieën bewust af te voeren. Gelukkig heb ik daar wel technieken voor in de aanbieding die heel goed helpen....
En dan blijf ik nog zitten met vragen waar ik nog niet uit ben:
Is dit 'Assepoesterschap' gevolg van een bepaalde energetische schade? In mijn ervaring komt het vaak voor bij mensen van wie het tweede chakra uit evenwicht is. Maar lang niet altijd zijn de mensen van de neiging tot 'Assepoestergedrag' af als dat chakra weer in evenwicht is. Dus zou het zo kunnen zijn dat dit 'Assepoesterprobleem' het gevolg is van het feit dat de mensheid steeds gevoeliger wordt???
En een andere: dit 'Assepoesterschap' zie ik ook vaak bij mensen met de diagnose ADHD/ADD. Ik zou het leuk vinden als iemand eens de moeite nam om WETENSCHAPPELIJK uit te vogelen of je 't ook kunt omkeren: dat ADHD/ADD hetzelfde zijn als 'Assepoesterschap'... Maar ja, dan bots ik tegen de kloof tussen de reguliere en de complementaire geneeskunde. (Voor zover je tegen een kloof kunt botsen dan, want je valt eerder naar beneden, LOL.)

uitnodiging: 23 oktober 2010 verrassende herfstmiddag

2010-09-29T09:37:00.000+02:00

Op verzoek van de organisatoren (van wie ik één ben) plaats ik hier het persbericht over een leuke herfstmiddag voor het hele gezin. Nog gratis ook!!

Persbericht
Op zaterdagmiddag 23 oktober is er in het thomaskerkje in Katlijk een themamiddag onder het motto: 'Vier de herfst(vakantie) en ontsluit hét Geheim'. Bezoekers van alle leeftijden zijn welkom van 13.00-17.00 uur. Toegang en deelname zijn gratis.
De middag wordt georganiseerd door een zestal coaches en therapeuten uit Heerenveen en omstreken die actief zijn op het gebied van astrologie, energiewerk en stemexpressie. Deze middag draait alles om het ontdekken van een van de best bewaarde geheimen van de mensheid. Bezoekers ontdekken dit geheim door aan diverse workshops en activiteiten mee te doen.
Een greep uit de activiteiten: iedereen kan meedoen aan een Bomen Ervaar & Genietroute om het bos eens van een andere kant te ontdekken. Er is een WensEngel die ieder die dat wil, helpt om zijn of haar wensen werkelijkheid te laten worden. Verder zijn er workshops waarin je kunt spelen met je stem of je horoscoop. Er kan creatief geserkt worden met materiaal uit de matuur. en er is een mini-markt waar je voor een habbekrats iets op de kop kunt tikken om je in de herfstvakantie mee te vermaken. Ook is vrouwennetwerk DJOY aanwezig met de Meet & Greet Tafel. Hier kunnen bezoekers aanschuiven om iets te drinken, mensen te ontmoeten of ervaringen te delen.
Tijdens de Grande finale aan het eind van de middag is de feestelijke onthulling van het geheim me muziek en een mooi verhaal. dan is ook de trekking van de hoofdprijs.

Nadere info op http://www.vierdeherfst.blogspot.com

De organisatoren zijn: Margreet Andriol , Miranda de Boer , Peter van de Kooij, Ilse Reijgwart, Rob Poiesz en Rob Zaat.

PS: ik ben de WensEngel, gehuld in mijn Engelenpak, mét vleugels!!

Healing zweverig? Welnee? Deel 2

2010-09-28T08:31:00.000+02:00

Gisteren heb ik uitgelegd wat ik doe bij een healing of energiebehandeling via de handen. Ik heb geprobeerd te laten zien dat dat via de natuurkunde, de kwantumfysica heel duidelijk uit te leggen is.
Omdat dat niet direct mijn specialiteit is, is het een sterk vereenvoudigde uitleg. Vandaag ga ik op dezelfde manier door: deze keer vertel ik wat er gebeurt als ik werk met gedachtekracht en wanneer ik samenwerk met 'Lichtwezens'. Ook vandaag zijn weer op- en aanmerkingen welkom!

Behandeling met Gedachtekracht
Werken met gedachtekracht lijkt op het eerste gezicht erg ongrijpbaar en eerlijk gezegd voelt het ook vaak als toveren. Maar ook dat is met behulp van het kwantumveld uit te leggen. De kwantums hebben namelijk de eigenschap dat zij niet objectief kunnen worden bestudeerd. Anders gezegd: ze worden altijd beïnvloed door degene die zich op welke manier dan ook met ze verbindt, zelfs als dat alleen via gedachten gebeurt. Ook dit is wetenschappelijk bewezen. Onderzoek hierover is overzichtelijk bijeengebracht door Lynne McTaggart
Als ik met gedachtekracht werk, doe ik niet veel meer of minder dan dat ik me voorstel dat de plek waar zich een energieblokkade bevindt, op kwantumniveau totaal genezen is. De kwantums kunnen niet anders dan op deze impuls reageren. Gevolg is dat de energieblokkade zich gaat opheffen. Ook hier gaat de vergelijking met de schaal koekjes op: ook al bied ik onmiddellijke, totale heling aan, het lichaam en het energiesysteem van de cliënt besluiten of deze totale heling onmiddellijk intreedt of niet. Het lijkt erop dat op dat punt de (vaak onbewuste gedachten en overtuigingen van de cliënt net zozeer een rol spelen bij het helinsproces als die van mij als behandelaar.
In mijn ervaring is echter werken met gedachtekracht nog effectiever dan heling via de handen. het werkt sneller en diepgaander. Vaak gebruik ik een combinatie van beide behandelmethoden.

Hulp van 'Boven'
Er is, denk ik, nog meer dan wat ik al beschreven heb, en of wat nu volgt zweverig is, moet de lezer maar beslissen. Voor mij is het dat allerminst.
Ik werk bij elke behandeling samen met anderen in de Kosmos, die we niet kunnen zien: Lichtwezens. Ik kan niet bewijzen dat ze er zijn. Ik kan alleen maar zeggen dat ik hun aanwezigheid voel, meestal op mijn hoofd. het voelt alsof ze mijn schedelrand vasthouden en me energie sturen. Helaas heb ik niet de gave om ze te zien of om gesprekken met ze te voeren dus mijn ideeën over hoe zij werken zijn gebaseerd op wat ik voel als ik met werk.
Volgens mij doen deze wezens precies hetzelfde als ik, voorzover ik werk met gedachtekracht. Zij bundelen hun intenties met de mijne en versterken die. Soms sturen ze ook zelfstandig een impuls en al naar gelang of ik die voel binnenkomen, volg ik die.
Wellicht is dit de echte reden dat ik werken met gedachtekracht als zo effectief ervaar: ik doe het niet alleen.

Healing zweverig? Welnee! Deel 1

2010-09-27T11:50:00.000+02:00

Lange tijd heb ik het lastig gevonden om uit te leggen wat ik eigenlijk doe bij een healing of energiebehandeling. Ja, ik kan voelen dat er wat gebeurt en cliënten vaak ook, maar wat gebeurt er dan precies? Op het eerste gezicht lijkt het een vaag verhaal...
Toch is het heel goed uit te leggen. Daarbij kom ik terecht in de natuurkunde, de kwantumfysica nog wel. Niet direct mijn specialiteit, dus hier volgt een sterk vereenvoudigde uitleg. Op- en aanmerkingen van specialisten welkom.
Vandaag vertel ik wat er gebeurt bij een behandeling via mijn handen, met Quantum-Touch, morgen deel 2, over werken met gedachtekracht.

Behandeling via de handen
Bij een behandeling met Quantum-Touch (QT) raak ik de cliënt licht aan of geef ik op korte afstand van het lichaam van de cliënt energie door via mijn handen. Veel van wat hieronder staat, ontleen ik aan het boek Quantum-Touch van Richard Gordon.
Volgens de kwantumfysica bestaat alle levende en niet-levende materie in ons universum op het allerdiepste niveau, dus in de atomen, uit deeltjes: de kwantums. Een belangrijke eigenschap van die kwantums is dat ze altijd trillen, ook als je een stof bevriest tot het absolute nulpunt. Samen vormen die deeltjes een veld dat altijd in beweging is: het nulpuntveld of akashaveld geheten.
QT beïnvloedt verstoringen, blokkades in de trilling van de kwantums in dat veld. Via een ademhalingstechniek maakt de beoefenaar van QT tussen de handen een veld van hoge trilling. De QT-beoefenaar houdt nu dit veld van hoge trilling om de plek heen waar de cliënt pijn voelt of waar andere klacht voelbaar is. In de wandeling heet dit een energieblokkade. Op kwantumniveau is hier de trilling te laag.
Het is een wet in de natuurkunde dat twee 'dingen' die verschillend trillen, zich aan elkaar gaan aanpassen. Bijvoorbeeld: als twee slingeruurwerken aan een muur bevestigd zijn terwijl hun slingers een verschillend ritme volgen, gaan ze na verloop van enige tijd in hetzelfde ritme slingeren. En: vrouwen die een huis of slaapzaal delen, gaan op een gegeven moment hun menstruatiecyclus aan elkaar aanpassen. Dit proces werkt onbewust.
Die aanpassing van verschillende trillingsniveaus kan gebeuren op het trilingsniveau van datgene wat het hoogst trilt, op het niveau van wat het laagst trilt of ergens daar tussenin.
Als de behandelaar de trilling tussen zijn of haar handen niet aanpast aan de trilling van de cliënt op de behandelde plek, wordt het gebied dat te laag trilt, uitgenodigd om hoger te gaan trillen. Zo gaat de klacht zichzelf opheffen.

Dit is een uiterst respectvol procedé, omdat niet de behandelaar de cliënt geneest, maar uitsluitend het lichaam en het energiesysteem van de cliënt het werk zelf doen. De ene blokkade zal zichzelf snel opheffen, de andere heeft meer behandelingen nodig of gaat nooit weg. Dat bepaalt het lichaam en het energiesysteem van de cliënt zelf.
Ik vergelijk het wel met het aanbieden van een schaal koekjes; als behandelaar bied ik een koekje aan; dat veld van hoge trilling, maar het is aan het lichaam van de cliënt of het er een neemt of niet.

Tot zover voor vandaag. Morgen deel 2, over behandeling met gedachtekracht en over 'hulp van boven'.

HALT aan pesten

2010-09-24T07:53:00.000+02:00

Wist je dit?
Iemand die getuige is van een diefstal of poging daartoe, en niet ingrijpt, is strafbaar.
Ik hoorde laatst een verhaal over een jongen van 17 die ernaast stond toen zijn vriend een fiets probeerde te stelen. Hijzelf was het er niet mee eens, maar hield zijn mond. Uiteindelijk ging de diefstal niet door, omdat zijn vriend zich zelf bedacht. De jongens zijn vervolgens te voet elk een kant op gegaan.
Dit alles is gezien door een meneer, die de politie inseinde en de jongens zijn opgepakt. Allebei moesten zij naar bureau HALT, waar zij ´getrakteerd´ zijn op gesprekken en een taakstraf. Heel goede effectieve gesprekken overigens, volgens het verhaal.
Ik moest direct denken aan de parallel met pesten op school. Ik heb nog nooit gehoord dat iemand die een ander ziet pesten maar niets doet, daarop ook maar wordt aangesproken. Zelfs meelopers (degenen die actief meedoen aan het getreiter maar nooit zelf beginnen) komen meestal weg met wat ze doen.
Dus vroeg ik me af: hoe zou het zijn, als de regel over (fietsen)diefstal ook op scholen wordt toegepast en overal verder waar wordt gepest? Tijd om alle pestprotocollen opnieuw door te lichten! Of nieuwe te maken, want volgens mij zijn die er nog lang niet overal.
En dan zie ik vooral veel in die gesprekken, te voeren met OPEN HART (zie mijn blog van 4-2-10): probeer boven tafel te krijgen wat het probleem is van de pester, de meeloper, de stille getuige en het slachtoffer. En je zult zien: eigenlijk hebben ze allemaal hetzelfde: ANGST.

Wie IK ben

2010-09-23T09:00:00.000+02:00

Deze week kreeg ik een mooi lesje op het gebied van wie IK ben.
Met een kleine groep organiseren wij op 23 oktober een themamiddag met als motto 'Vier de Herfst - en ontdek het Geheim'. Lezer, zet maar in je agenda, de moeite waard - en nog gratis ook!
Als je dat doet, zie je dat 23 oktober op een zaterdag valt. Opeens begon ik me af te vragen of dat wel een handige dag is voor zo'n manifestatie. Want in mijn beleving doet 'iedereen' liever boodschappen op zaterdag dan iets anders. In het centrum van Heerenveen kun je dan over de hoofden lopen - en in het bos is niemand.
Ik stuurde mijn mede-organisatoren een een mail met twijfels over de zaterdag. Hun reacties lieten mij eens even goed in de spiegel kijken.
Ze herinnerden mij eraan dat 23 oktober bewust is gekozen, zelfs de inspiratiebron vormde voor wat er plaats gaat vinden: het is een astrologisch mooie datum, het officiële begin van de herfst. Aangezien wij daar allemaal iets gaan doen wat ons na aan het hart ligt, is de datum tevens verbonden met het wezen en de kracht ons als organisatoren.
Ikzelf zal daar optreden als de WensEngel, gespecialiseerd in het creëren van een gewenste werkelijkheid. En als WensEngel zeg ik altijd dat je vanuit je wezen, vanuit je kracht en vanuit je hart, in je leven kunt creëren wat je maar wilt. Als je maar een niet-tegenstrijdige wens het universum instuurt.
Toen ik de datum ter discussie stelde, redeneerde ik niet als de WensEngel, die immers simpelweg creëert dat de datum passend zal blijken.... maar uitsluitend vanuit mijn idee over de 'klant', de eventuele bezoekers van de manifestatie. Dit is een manier van denken die in de tegenwoordige marketing algemeen gangbaar is. En deze kijk op de dingen heb ik in de winkel van mijn ouders met de pap;lepel ingegoten gekregen: de klant is koning!
Dus het lesje was: wie ben ik: de WensEngel of de middenstandsdochter? natuurlijk allebei. Maar de WensEngel is meer mijn Wezen en de middenstandsdochter vertegenwoordigt mijn opvoeding.
Toen was de keus voor mij snel gemaakt. 23 Oktober: vier de herfst - en ontdek het Geheim! Komt allen!!

Eerste groepsbehandeling HeliX groot succes

2010-09-22T16:00:00.000+02:00

Gisteravond, 21 september 2010 was in mijn praktijk, HeliX de eerste groepsbehandeling. Rob en ik geven deze behandelingen samen.

Er waren zoveel aanmeldingen dat we niet in mijn praktijkruimte pasten, gelukkig was er wel genoeg plek in de woonkamer!

Reacties van deelnemers: 'wat een mooie energie!' - 'de behandeling begon al te werken toen ik hier ging zitten, nog voordat het echt was gestart...' - 'mijn rugpijn is weg.' - 'ik voel me veel rustiger nu.'

De volgende groepsbehandeling is op 21 oktober, en daarna maandelijks op nog vast te stellen data. De prijs is wat het jou waard is en wat je kunt missen, zodat niemand zich uitgesloten hoeft te voelen.

Bij een groepsbehandeling behandelen Rob en ik alle deelnemers tegelijk en anoniem met gedachtekracht. De behandeling is erop gericht dat elke deelnemer emotioneel en lichamelijk beter in balans komt. Dat wil zeggen; zijn of haar emotionele en lichamelijke blokkades loslaat, zodat men beter in zijn of haar kracht kan staan.

We zitten in een kring en na wat uitleg over wat er gaat gebeuren, verbind ik de groep op energetisch niveau. Dan nodig ik iedereen uit om zich open te stellen om zijn of haar blokkades te laten helen. Rob en ik voelen in wat er nodig is en via gedachtekracht zetten we in gang dat dit ook gebeurt. Daarbij weten we vaak zelf niet eens met welke persoon uit de groep we nu bezig zijn en dat hoeft ook niet, de heling voltrekt zich ook zonder dat we dit weten.

Soms is het nodig dat Rob of ik datgene benoem(t) wat geheeld wordt. Meestal blijven we daarbij in het hier en nu: we hoeven niet te weten hoe de betreffende blokkade is ontstaan om hem te laten oplossen. Dit benoemen van blokkades gebeurt trouwens in strikte anonimiteit: ook als we weten van wie de blokkade is waarmee we bezig zijn, zullen we het uit privacy-overwegingen niet zeggen.

Tijdens de behandeling wordt duidelijk in welke volgorde we de blokkades van de deelnemers kunnen aanpakken. We starten met dagene wat zich als eerste bij ons aandient en werken van daaruit verder aan wat we dan voelen, en zo verder. Sommige te helen stukken zullen van één persoon zijn, maar vaak zijn er ook groepsthema's: blokkades die alle aanwezigen hebben.

De groepsbehandeling is klaar als wij geen blokkades meer waarnemen die op dat meoment heling behoeven. De eindtijd van de groepsbehandeling is dus flexibel, afhankelijk van de groepsgrootte en van wat we tegenkomen, duurt de behandeling 1,5 à 2 uur.

iedereen welkom op 21 oktober, wel even vooraf aanmelden!

2010-09-21T08:33:00.000+02:00

Ouders van kinderen die het moeilijk hebben, doen er goed aan vooral ook aan zichzelf te werken.

Als ouder wil je het beste voor je kind. Dus als het even niet zo lekker gaat, zoek je hulp.
Ik heb vriendinnen die via reguliere en alternatieve methoden van alles kunnen betekenen voor kinderen die druk zijn in het hoofd, gepest of pester, lastig gedrag vertonen enz.
En ook ikzelf kan het een en ander voor deze kinderen doen. Met gedachtenkracht en Quantum-Touch geef ik een impuls tot healing van de oorzaak van het gedrag en zo blijkt zelfs ADHD behandelbaar....

Maar ik denk dat het niet altijd zinnig is om alleen aan het kind te 'sleutelen'. Ouders van moeilijke, lastige kinderen kunnen ZELF meer kunnen betekenen dan ze denken, gewoon door aan zichzelf te werken. En dan vooral psychisch, zodat ze zelf steeds beter in hun vel zitten, steeds beter in hun kracht staan.
Om dit uit te leggen kom ik terecht in de kwantum-wereld. Ik neem de vrijheid om de zaken maar even heel erg te versimpelen, hierbij laat ik me inspireren door het boek Quantum-Touch van Richard Gordon.
Op het allerdiepste niveau van de atomen (het kwantum-niveau), blijkt alles in ons universum te bestaan uit trilling: levende en niet levende materie. Het is een natuurwet dat twee dingen die verschillend trillen, zich aan elkaar willen aanpassen.
In mijn optiek komt elke ziekte of kwaal, lichamelijk of psychisch, voort uit een of meer energieblokkade(s) ergens in het energiesysteem van de persoon die er last van heeft. Een blokkade is per definitie niet of slechts langzaam vibrerende energie. Als je dus aan jezelf werkt door je psychische blokkades op te heffen, ga je op het kwantumniveau sneller vibreren.
Op dat zelfde diepe niveau zal je kind dit merken en de neiging krijgen, zich aan jouw trilling aan te passen. Met als gevolg dat hij of zij steeds beter in zijn of haar kracht komt te staan en minder lastig, moeilijk gedrag gaat vertonen.

En nu nog even confronterend: het omgekeerde geldt ook. Als jij als ouder niet zo goed in je vel zit, gaat je kind meetrillen met jou! Dus soms is het ook goed om je af te vragen of je kind ten diepste echt lastig, moeilijk, druk enz ís - dan wel dat jij het opjut, doordat het op jouw vibraties meetrilt en dus jouw blokkades overneemt...

met open hart

2010-09-20T08:03:00.000+02:00

Alles wat je doet met een open hart, gaat vanzelf.
Als je je hart dicht is, moet je werken.

Ik merk steeds meer dat dit waar is, op alle terreinen van het leven.

Als ik een klusje doe dat ik leuk vind, is het zomaar klaar. Bijvoorbeeld een blogje schrijven.... Maar bij ramen lappen (brr) lijkt er geen eind te komen aan de te poetsen oppervlakken, wat een werk.

Als ik wil bereiken dat mijn puberkids iets doen wat ik belangrijk vind, doen ze dat graag voor me als ik het vriendelijk vraag. Maar oh wee als ik boos ben: strijd, verzet, oorlog!!!
En als ik wil mediteren, maar ik ben geraakt door iets wat mijn hartchakra heeft gesloten, kan ik de rust wel vergeten. Ik kom niet op gang.
Nog erger: probeer maar eens jezelf of een ander iemand een energiebehandeling (healing) te geven met je hart dicht... je kunt het net zo goed laten.

Vandaar al die harten op de engelenjurk die ik laat maken voor optredens op beurzen en manifestaties waar ik mijn praktijk voor healing, HeliX enz. presenteer!

Tip om je hart open te krijgen in alle omstandigheden: denk aan degene van wie je het meest houdt (mens of dier) of aan wat je het liefste doet.

hoofd en hart

2010-09-07T11:35:00.000+02:00

Vorige week hoorde ik een mooie uitspraak die (nét) op een lucifersdoosje kan:

"We zijn ooit gemaakt om te weten met ons hart en onze hersenen zijn er om ons handelen te ondersteunen.
Inmiddels denken we dat de hersens dominant zijn en we zijn blij als we misschien ook nog iets voelen in ons hart."

Mijn uitgangspunt: als iets op een lucifersdoosje past is het waar.
Het enige wat we dus hoeven doen is dit terug te draaien en 'alles' komt goed.

Aan mijn vader

2010-07-26T18:29:00.000+02:00

Lieve pa,
Jouw weg was niet altijd mijn weg
en mijn weg was niet altijd jouw weg.
Door jou heb ik geleerd, de unieke weg
die ieder door het leven gaat, te respecteren.
En dat Liefde het allerhoogste is.
Jij hebt mij, ons, nooit in de steek gelaten.
Wij laten jou met veel liefde gaan.
Vaarwel lieve pa, ik houd van je.
Alles is goed.

vernielen/vernieuwen

2010-07-08T12:02:00.000+02:00

Van de kalender Oosterse wijsheid 25 juni:

Slechts wie kan opbouwen, mag vernielen.
Mahatma Gandhi

Vernielen of vernieuwen, het scheelt maar 1 letter!!!!
Ik vernieuw mijn website. Nu nog in mijn hoofd en op papier; als het tijd is, ook in het echt.
Nieuwe inzichten leiden langzaam maar zeker tot een totaal nieuw verhaal:
1. Ikzelf BEN HeliX: de Spiraal die Kosmos en Aarde verbindt.
2. Met twee benen stevig op Aarde, doe ik mijn werk in verbinding met de Kosmos.
3. HeliX richt zich met name op psychische verwerking. Koot en Bie zeiden het al maar geloofden het zelf niet, HeliX/ik wel: 'alle fysiek is psychisch!':)
4. Wat ik doe? Datgene wat iemand wenst op het gebied van geestelijke en/of lichamelijke gezondheid, breng ik naar het Licht. Via mijn handen of door middel van gedachtekracht.
5. Via het Licht kan die wens werkelijkheid worden. Genezing vindt plaats in innige samenwerking van cliënt, Lichtwezens, mijzelf.
6. Het doel voor elke cliënt en dus ook voor mijzelf: Verwerk je oud zeer, Leef je Kracht.
7. Dus streven om geen jarenlange relaties op te bouwen met cliënten: als het weer kan, op eigen benen verder.
Nou... dus... dat is waar ik voor ga.
Mijn vakantiewerk:
1. Een aanbod ontwikkelen van behandelingen, workshops, groepsbijeenkomsten dat hierbij past. Bijna klaar!
2. Dit in begrijpelijke taal met zo weinig mogelijk woorden neerzetten. (Haha, daar hebben we een uitdaging!) Voorlopig blijft de huidige website in de lucht. Niet vernielen voordat je kunt vernieuwen, immers. Alles op haar tijd, zoals ik een vriendin vaak hoor zeggen.
Enne... Mag ik effe voorstellen? Dit ben ik in mijn HeliX-jurk gecombineerd met twee-voeten-op-de-grond-laarzen. 't Is nog ff een vage knutselfoto (en fotoshoppen is niet mijn ding), maar niets heeft nog vaste vorm, dus hier moeten we het voorlopig even mee doen:

En tot besluit nog een vraag aan alle lezers: is dit stukje een beetje te snappen zo? Graag opmerkingen en suggesties. Die kan ik dan ook weer gebruiken bij het schrijven voor mijn website!

Japi, de Ho'oponopono Kat

2010-06-21T16:47:00.000+02:00

Vorige week heb ik een workshop Ho'oponopono gedaan. Dit is een sjamanistische methode uit Hawaï die je helpt om oude emoties te verwerken zodat je beter in je kracht kunt staan. Dit is altijd mijn persoonlijk doel geweest en ook de kern van mijn werk binnen HeliX. Daarom was ik heel benieuwd naar de workshop. En ik heb ervan genoten, al heb ik inhoudelijk niet eens veel bijgeleerd.
Ho'oponopono gaat ervan uit dat elk moment waarop je je niet gelukkig voelt, een spiegel voor je is. Je brengt jezelf in zulke situaties op basis van je (onbewuste) nare herinneringen. Die herinneringen brengen je steeds weer vervelende situaties. Met Ho'oponopono kun je als het ware deze herinneringen uitwissen, zodat je ook geen last meer hebt van de bijbehorende emoties.
De methode samengevat:
1. doorvoel kort de emotie en vraag je af waar hij zit in je lijf
1. vraag je Hoger Bewustzijn, de (onbewuste) herinneringen uit te wissen die
2. zeg tegen jezelf 4 belangrijke zinnetjes:
a. het spijt me (in de Engelse betekenis van: ik vind het vervelend voor je dat je dit meemaakt)
b. ik vergeef mezelf
c. ik houd van mezelf
d. dankjewel (of eigenlijk: dankmewel)
Voor mij zijn het die laatste 4 zinnetjes, die de methode zijn kracht geven. Vooral het feit dat deze zinnetjes een vast onderdeel zijn van de methode, maakt hem voor mij zo waardevol.
Vaak zijn mensen geneigd te vechten tegen een nare emotie: hij moet wég! Zij vergeten dat hij daardoor juist extra energie krijgt en steeds hardnekkiger wordt. Ook mij gebeurt dit nog wel....
De 4 Hoóponopono-zinnetjes maken integendeel dat je je hart opent voor de emotie. En alleen al daardoor blijkt ook het hardnekkigste stukje emotie vaak te smelten als sneeuw voor de zon.
Japi, onze kat, weet dit alles allang. Hij is heel tevreden met een plekje in de vensterbank. Maar als iemand niet zo goed in zijn vel zit, komt bij diegene op schoot. Luid spinnend zegt hij het allemaal. Bakken liefde krijgen we van hem en we voelen ons direct beter!

Lichtwerkerswandelingen in weer en wind

2010-06-18T17:04:00.000+02:00

Elke Lichtwerkerswandeling van HeliX is anders. Vorige week hebben we niet alleen voor Moeder Aarde gemediteerd, maar eerst een aantal deelnemers van de groep energetisch behandeld. Lekker in de zon op een weitje een heleboel lichamelijk en emotioneel zeer losgelaten. Moeder Aarde keek glimlachend toe, en is daarna zelf ook uitvoerig aan de beurt geweest!

Vandaag regende 't maar daar had niemand last van, ook niet bij de koffie.

kwaliteiten, spiegels en kattenhumor....

2010-06-15T19:52:00.001+02:00

De afgelopen weken hadden wij hier in huis te kampen met de lastige neiging ons veel te veel aan anderen aan te passen, waarbij we onszelf vergaten. Gevolg: vermoeidheid, prikkelbaarheid en daardoor wrijving met de anderen in huis. En hierdoor dan weer het idee altijd nog tekort te schieten: het nooit goed te kunnen doen terwijl je het zo goed bedoelt. Geen vrede te kunnen houden terwijl je een ander eigenlijk alleen maar het beste gunt. Dit leidt tot vervelende botsingen. Frustrerend, hoor. En lastig om helder zicht te krijgen op wat er gaande is. Vooral als alle gezinsleden zo in elkaar zitten.

Sommige dingen zagen wij als volwassenen echt zelf niet. Bijvoorbeeld hadden we een deskundige buitenstaander nodig om te zien dat de kinderen ons spiegelden. Onze 'lastige pubers' deden in de grond van de zaak precies hetzelfde als wij: ze probeerden zich alleen maar aan te passen en vergaten daarbij zichzelf, waardoor ze ongelukkig en prikkelbaar werden. En daarvan dan weer heel erg (puberaal) opstandig....

Een list was nodig. Hoe inzichtelijk te krijgen wat er gebeurde zonder wie dan ook aan de schandpaal te nagelen?
Wij kwamen uit bij de kwaliteitenkwadrant van Daniel Ofman, waarmee je kunt laten zien dat achter elke nare eigenschap van iemand een doorgeschoten goede eigenschap schuilt.
Of omgekeerd: dat een kwaliteit (1.) die je hebt, een valkuil (2.) met zich meebrengt en iets waar je een hekel aan hebt omdat het het pure tegendeel is van jouw eigen kwaliteit: je allergie (3.). En dan nog een uitdaging (4.): dat wat je nodig hebt om uit je valkuil te blijven.
Ingevuld volgens onze situatie:
Kwaliteit (1.): invoelendheid, empathie. Dit heeft als valkuil (2.): aanpassen, jezelf vergeten. De bijbehorende allergie (3.) is: hardheid, ongevoeligheid. En de uitdaging (4.): invoelen zonder je eigen kracht weg te geven.
En nu het leuke (nou ja, wat heet 'leuk'): onder stress kom je zonder dat je het merkt in je valkuil terecht. En als de stress nog hoger wordt, kom je zelfs in je allergie, zodat je gaat handelen en reageren als wie je niet bent, dus als je pure tegendeel. Dit gebeurt vaak sluipend en is daardoor moeilijk tegen te gaan.
Kortom: wij vieren, allen goedbedoelende figuren, zaten vaak om de beurt of allemaal tegelijk te doen alsof wij van die keiharde types waren. Geen wonder dat het hier soms zo kon stormen.
Dit was ook de kids gemakkelijk uit te leggen. Ze snapten het meteen.
En het lijkt wel of zelfs onze kat het begrijpt. Terwijl wij een goed familiegesprek aan het houden waren over kwaliteiten en allergieën, zette hij de vuilnisbak op de kop. Op zoek naar... KAAS. Wij hebben hem er in alle jaren dat we nu met hem samenleven, nog nooit op betrapt dat hij die eet. Ook hij was ons dus op zijn eigen wijze aan het spiegelen. In plaats van zich te gedragen als de kater die hij is, zat hij in zijn pure tegendeel. Hij gedroeg zich als een MUIS!
Dit is een heel intelligente kat. Ik verdenk hem ervan dat hij dit niet onbewust deed, maar expres. Om ons een zachtzinnig een beetje te kietelen. En ook om alles een beetje te relativeren, want we hebben het wel zwaar gehad met dit onderwerp. Kattenhumor!

Tweede Lichterwerkerswandeling weer een feest

2010-05-28T21:53:00.000+02:00

Vandaag al de tweede Lichtwerkerswandeling. Er is immers alweer een week voorbij sinds de eerste. Weer waren we met zijn zessen en weer liepen we het Kerkepad in Nieuweschoot. Dus alles hetzelfde als vorige week - maar dan anders.

Deels andere mensen en ook andere dieren. Deze keer zagen we geen buizerds maar twee spelende hazen. Dat wil zeggen: iedereen behalve ik, want ik had mijn bril niet bij me. Helaas waren ze zo ver weg dat ze ook niet te fotograferen waren. Verder veel bungy-jumpende rupsen en in een holle boomstam ook nog een nestje mezen. Moeders was ook even thuis om de kleintjes te voederen: een hele verzameling kraaloogjes in het nest. Vader hield de boel bezorgd in de gaten vanaf een hoger gelegen tak.

Onze Aardemeditatie deden we deze keer niet op een van de weitjes, want daar was de boer bezig gier uit te rijden. Wij hebben ons teruggetrokken tussen de varens aan de voet van een dikke eik en voelden ons langzamerhand in elfjes en kabouters veranderen. Wat zal moeder Aarde een lol hebben gehad toen ze ons zo zag zitten....

Een nieuwe vinding was ook de picknick bij de Engelenvaart. Tussen zuring en boterbloemen voelden we de toch wel koude wind niet. Bijzonder vond ik het verschil in sfeer tussen het eigenlijke Kerkepad, dat dwars door de weilanden loopt en het typische watersportsfeertje dat aan de Engelenvaart heerst.

Grappig eigenlijk in dit verband, die naam: Engelen-vaart. Ik heb me nog nooit afgevraagd waar die vandaan komt. Ga ik binnenkort eens opzoeken.

Trouwens, voor wie erin gelooft (ikzelf heilig): ik heb ook nog bezoek gehad van Lichtwezens onderweg. Een ging als het ware een in mij en in mijn aura zitten. Ik kan het niet anders omschrijven, al klinkt het misschien wel een beetje zweverig voor de ´toevallige passant´op dit blog. En iemand die achter mij liep, zag dat er als het ware een grote witte adelaar in mij neerdaalde. Dus dat is nog een ´dierlijke´deelnemer-maar-dan-anders aan deze volgens mij weer zeer geslaagde wandeling.

Wat: Lichtwerkerswandeling met meditatie voor Moeder Aarde vanuit Heerenveen

Voor wie: iedereen die zich aangesproken voelt

Wanneer: elke vrijdagochtend, verzamelen om 9.30 uur

Aanmelden: Ilse Reijgwart, 0513 841774

Zonnige Eerste Lichtwerkerswandeling

2010-05-21T16:02:00.000+02:00

Afgelopen maandag kregen Rob en ik het idee voor Lichtwerkerswandelingen en vanochtend was de eerste al! We waren met zijn zessen, mooi aantal voor een eerste keer.

We hebben zoals we van plan waren, het Kerkepad gelopen en onderweg op een weitje gemediteerd voor moeder Aarde en alles wat, respectievelijk iedereen die daarop leeft.

Een van de deelnemers kon voelen waar het pad vroeger gelopen heeft en als wij het goed hebben, is het pad na onze wandeling en meditatie energetisch een stuk schoner geworden. Het leeft, bruist en borrelt er weer.

Wat hadden we een geluk met het weer! Niet te koud, niet te warm, een stralende zonnige dag. Net of ook de hemel knipoogde. Over de hemel gesproken: boven ons zagen we eerst 2 en later 3 buizerds in grote cirkels rondvliegen.

Tot besluit lekker appeltaart of broodje eten en koffie/theedrinken bij De Stal. Al met al zeer geslaagd!

Voor wie het hoe en wat niet heeft gevolgd:

Deze wandelingen doen we vanaf nu elke vrijdagochtend (in ieder geval buiten de schoolvakanties).

Start half 10 (aangepaste tijd) op mijn adres in Heerenveen. Aanmelden: 0513-841774.

Hier nog een paar foto's:

Lichtwerkerswandeling voor Moeder Aarde...

2010-05-18T15:55:00.000+02:00

... vanaf vrijdag a.s. elke vrijdag om 9.30. We lopen het Kerkepad en mediteren onderweg voor Moeder Aarde. Na afloop voor wie wil: koffiedrinken en napraten bij Eetcafé De Stal.
Inspiratiebronnen: Little Grandmother en Shelley Yates.
Aanmelden bij mij: 0513 841774.

Liefde is...

2010-05-16T10:49:00.000+02:00

Soms denk ik dat ik jou kwijt ben,
maar dan ben ik allen maar Mezelf kwijt!

En als ik me dit realiseer, is het helemaal niet moeilijk meer....

Mooi filmpje kijken over 'zijn wie je bent'? klik hier voor deel 1 en hier voor deel 2.
Tip: de hele film duurt lang maar je kunt ook in stukjes kijken. Als je eenmaal begonnen bent, wil je tot het einde door kijken.

Deze link met dank aan Ineke voor het doorsturen!

Mijlpaal

2010-05-12T17:31:00.000+02:00

Vandaag is een dag om te vieren!
Vanochtend superinspirerend groepje Spelen met Energie rond het thema INSPIRATIE :-)
Vanmiddag eindelijk contact opgenomen met de Sufferdjes(?!) van Heerenveen, Steenwijk en Omstreken. Maar de Heerenveense is helemaal geen sufferdje. Ze komen zelfs bij mij langs om alle mogelijkheden te bespreken voor adverteren én plaatsing van een redactioneel stukje.
En toeval bestaat niet: volgende week is er een Gezondheidspagina gepland. Daar is ook nog plek voor mij!
Ja, het is eindelijk eens tijd om met mijn kop in de krant te verschijnen. Daar heb ik al sinds de oprichting van HeliX tegenaangehangen en nu blijkt het een fluitje van een cent.
HOERA: Vanavond eten we tiramisu!

Want dieren zijn precies als mensen....

2010-04-29T17:22:00.000+02:00

Gisteren heb ik Koe behandeld, met een beetje Quantum -Touch en veel gedachtenkracht. Koe is een vis, een witte met zwarte vlekken. Zijn baasje noemt hem varken, logisch toch? (LOL) Maar dat is zo´n lang woord, dus houd ik het bij Koe, net als de moeder van de baas van Koe. Dit is Koe te midden van zijn collega´s:

Het meest bijzondere aan het behandelen van een dier is dat het eigenlijk niet uitmaakt of ik met een dier of met een mens te maken heb. Net als bij mensen voel ik in mijn eigen lijf de energieblokkades van degene die ik behandel. Ik voel zowel de plek waar die blokkades zitten als de emotie die ermee verbonden is. En dit is belangrijk, want in mijn visie is elke blokkade het gevolg van een bepaalde emotie. en die emotie behandel ik dan, of het nu gaat om een emotie over iets in het hier en nu of om een stuk(je) oud zeer.

Dat ik energieblokkades van dieren ook in mijn eigen lijf voel, was in het begin dat ik met dieren werkte wel wat verwarrend, want onze anatomie komt natuurlijk helemaal niet overeen. Blijkbaar voel ik dan in mijn lijf een blokkade op de plek die het meest overeenkomt met de plek waar het dier een blokkade heeft. Zo voelde ik toen ik eens een paard behandelde, pijn net onder mijn sleutelbeenderen, terwijl een paard geen sleutelbeen heeft. En bij Koe voelde ik nekpijn. Dus hij had voor mijn gevoel pijn in zijn niet-bestaande nek:-).

Nu ik meer ervaring heb met dieren, snap wel hoe ik dit moet vertalen: elke plek in mijn lijf die pijn gaat doen tijdens een behandeling, wijst op een andere energieblokkade. Daar zit een vast patroon in, want elk van deze blokkades is verbonden met een eigen stukje oud zeer. Dus mijn lijf is eigenlijk een soort catalogus van mogelijke blokkades en het emotionele zeer waar ze op wijzen. Vergelijkbaar met die boeken van Christiane Beerlandt of Rüdiger Dahlke, waarin per ziekte of klacht de emotionele blokkade wordt uitgelegd die daarachter zit. Dus maakt het eigenlijk niet uit of ik de blokkade voel in een lichaamsdeel dat mijn dierlijke cliënt ook heeft, of niet. Want het gaat erom dat ik uitvind welke emotie de blokkade bij het dier heeft veroorzaakt. En daar kom ik achter door de catalogus van mijn eigen lijf te lezen. Vervolgens behandel ik dan die emotie (of dat nu een emotie van nu is of een stuk oud zeer is).

Die ´nekpijn´ van Koe wees er voor mij op dat hij ´teveel op zijn nek had´, dat hij op zijn eigen koevismanier teveel voor de anderen in de vijver probeerde te zorgen of zo. En er zelf aan tekort kwam. Dat kwam overeen met hoe zijn aura voelde: klein en benauwend, Koe had of nam volgens mij veel te weinig ruimte voor zichzelf.

Ik nam nog iets anders waar bij Koe waar ik wel even van stond te kijken: in zijn hoofd voelde het energetisch precies zoals ik ken van mensen met ADHD. Zoals een jongen eens beschreef: zijn hoofd voelde als een rotonde waar een rij auto´s onophoudelijk snelle rondjes reed. Daar heb ik intussen ook behandelwijzen voor ontwikkeld, waarbij ik werk met gedachtenkracht. En bij mensen blijken die zeer goed te helpen. Die heb ik dus ook losgelaten op Koe. En hey presto, hij voelde veel rustiger daarna, geen rotonde meer te zien.

Nu maar even afwachten hoe het verder met hem gaat. De eerste indruk was dat hij inderdaad beter in zijn gevlekte velletje zit. En daar doen we het voor.

PS alles wat ik vertel over Koe, deel ik hier met toestemming van zijn eigenaars.

Gek is lastig

2010-04-29T14:03:00.000+02:00

Tot gisteren was ik perfectionistisch én slordig; een slordige perfectionist, lekker tegenstrijdig:-). Geen wonder dat dat heel wat ongemak meebracht voor mezelf en mijn omgeving.
Want als je alles slordig doet maar het toch perfect wilt hebben, ben je fijn onduidelijk over wat je nou eigenlijk wilt.
Dat bleek maar weer bij de samenwerking met de vriendin die voor mij een superflyer heeft geknutsteld over de Zomerweken Spelen met Energie van mijn praktijk, HeliX. Over de tekst hebben we ongeveer honderd keer heen en weer getelefoneerd omdat ik steeds weer iets zag dat ik toch anders wilde, maar eerder over het hoofd had gezien. Uiteindelijk is de flyer tot in de puntjes verzorgd; maar wij zijn nu gezegend met een punthóófd....
Ik schrijf niet voor niets dat ik tot gisteren zo´n slordige perfectionist was, want gisteren hebben ikzelf en mijn ´issues´in een van mijn tweewekelijkse groepsbijeenkomsten Spelen met Energie centraal gestaan, een groot cadeau. En als het goed is, ben ik nu van een groot stuk van mijn perfectionisme verlost (helaas, die slordigheid is aangeboren...).
Mijn perfectionisme bleek natuurlijk op ´niets´ gebaseerd, alleen maar op het idee dat iedereen fouten mag maken, maar ik niet. Evenmin verrassend om te zien dat het een idee was dat ik had overgehouden uit mijn jeugd. Wel weer verrassend was hoe dat idee dan precies in mij terechtgekomen was, maar da´s privé....
Ook wist iemand mij te vertellen dat er in elke flyer een foutje moet staan. Dan hebben de lezers wat te lachen en dan gaan ze misschien meer over je praten. Onder het motto: het geeft niet hoe ze over je praten, áls ze maar over je praten.
Gelukkig dus maar dat ik slordig ben en zal blijven, want er blijkt nog steeds een foutje in de flyer te staan. Dus lezers, zorg dat je een exemplaar te pakken krijgt! Ik laat er duizend drukken, dus dat moet niet zo moeilijk zijn. Ik loof een beloning uit voor de eerste die het foutje vindt. Tip: het staat op de achterkant en je leest er eerst tien keer overheen.

Hooggevoeligheid en kracht....

2010-04-22T09:29:00.000+02:00

Kennen jullie dat boekje van Marian van den Beuken: Hooggevoeligheid als kracht?
Gisteren was het hier helemaal andersom.
Al een paar dagen voelde ik me beroerd, uitgeput, pijn in ´alles´, slap en kwetsbaar.
Eergisteren om zeven uur gaan slapen en twaalf uur later net zo moe weer opgestaan. En ook gisteren was het niet veel soeps. En maar zoeken naar de oorzaak, maar nix kunnen vinden....
Emotionele uitbarstingen, misverstanden, noem maar op. Uiteindelijk hebben we er een energiebehandeling tegenaan gegooid (Rob behandelde mij) en alles nog eens en nog eens en nog eens goed doorgepraat.
Om elf uur ´s avonds zagen we het licht, en ik was als bij toverslag genezen, halleluja.
En ja hoor, het was weer een kwestie van de good old Prullenbak (zie vorige blogs). Wat was er aan de hand?
Het begon met een emotie van Rob (verdriet). Als echte Assepoester nam ik die over in mijn prullenbak. Alleen ik vertilde me hieraan. Dit pakket was veel te groot voor mij en rakelde bovendien oude emoties op, uit mijn pubertijd. Dat was een afschuwelijke tijd, die ik onder een donkergrijze deken van depressie heb doorgebracht. Kortom: ik voelde me weer net zo depressief als toen, terwijl daar eigenlijk geen oorzaak voor te vinden was. Verwarring!!!
En mijn depressie deed weer van alles met Rob, die op zijn zachtst gezegd niet zo leuke ervaringen heeft met depressieve mensen. Nog meer verwarring! Geen van beiden wisten we wat we met onszelf en de ander aan moesten....
Ik voelde me klein, en machteloos en had nergens meer zin in. Uiteindelijk zaten we beiden in dezelfde zwakte en van het 1 plus 1 is drie, dat voor ons HET kenmerk is van onze relatie, was nix meer over. Of nix? Misschien nog een half.

Zo, nu weten we het dus. Zo kun je elkaar óók naar beneden trekken. Dit doen we niet weer.
Vandaag een nieuwe dag en fris en fruitig ertegenaan.

... en na het legen van de prullenbak

2010-04-20T16:13:00.001+02:00

En na het legen van de prullenbak (zie vorige blog) is het, zo heb ik gemerkt, heel belangrijk om de kracht terug te halen die je hebt verloren door andermans energie toe te staan in jouw systeem.
Door een ander in jouw systeem toe te laten, verlaag je je energiepeil enorm. Als je je kracht terughaalt, kun je je energiepeil weer verhogen. Ik merk dat vaak echt fysiek: als mijn prullenbak vol is, kan ik het ene been niet meer voor het andere krijgen en ik 'kijk', zoals mijn vader altijd zei, 'met het ene oog in de andere week' (scheel van vermoeidheid dus). De prullenbak legen helpt, maar de kracht terug halen is de slagroom op het toetje.

Niet dat het nieuw is, dit inzicht. Ook dit heb ik gewoon in mijn opleiding geleerd. Alleen het grote belang er nooit van ingezien en dus deed ik het gewoon veel te weinig. Of eigenlijk bijna nooit....

Assepoestermensen en de prullenbak II

2010-04-16T11:43:00.000+02:00

Op 9 september schreef ik over 'Assepoestermensen': hooggevoeligen die gemakkelijk energieën van anderen opnemen in hun 'energetische prullenbak' en daardoor onbewust hun energiesysteem vervuilen.
Rob en ik hebben intussen veel prullenbakken van anderen geleegd en ook heel vaak die van onszelf. Dit deden we door alle energieën in die prullenbakken te laten transformeren. Het is immers afval, anderen hebben het afgedankt; dus het mag 'weg', was onze redenatie. 'Weg'of in ieder geval veranderen in iets anders, van een energetisch hogere frequentie....
Op een dag realiseerde ik me dat ik in mijn opleiding bij Mens en Intuïtie een veel simpeler methode heb geleerd om om te gaan met energetisch afval van anderen: gewoon teruggeven!
En ik realiseerde me dat daar ook wel wat in zit: ik ruim toch ook niet alle snoeppapiertjes, blikjes, waterflesjes op die ik overal in de berm of in de natuur tegenkom. Door de energie retour afzender te sturen, geef ik de ander de kans om verantwoordelijkheid te nemen voor zijn eigen troep. Dus voor zijn eigen energieblokkades, zodat hij/zij daarvan kan leren. En dan maar hopen dat ze er iets mee doen. Maar die beslissing kan ik respectvol bij hen laten.

Daar heb ik veel meer moeite mee als ik soms pubers-met schijt-aan-alles, hun chipszakjes of ander afval achteloos uit hun handen zie laten vallen. Ik roep dan wel eens quasi-vriendelijk: hé je verliest wat.... Kan ik beter laten, want dát roept pas aggressie op. Waarschijnlijk omdat ik van binnen heel boos ben en wat ik zeg daardoor helemaal niet vriendelijk overkomt. Meestal krijg ik een of ander brutaal antwoord en het chipszakje wordt niet opgeruimd. Dus word ik nog kwader. En eendrachtig samenwerkend zetten wij dan naast het chipszakje nog een hele partij energetisch zwerfafval in de wereld.
Dus vanaf nu heb ik er een taak bij: ook deze pubers met liefde benaderen; op zalvende toon zeg ik dan bijvoorbeeld: 'hé lieverd, je laat wat vallen, maar ik houd toch van je want ik houd van alle mensen'.... Ik zie het al voor me, deze dialoog tussen de harde puber en de softe zwever. Lijkt me nix eerlijk gezegd. Maar hoe lossen we dat zwerfavalprobleem dan wel op?

Het EI

2010-04-10T22:35:00.000+02:00

Hoera,

Mijn EI is nu gelegd, uitgebroed en aan de wereld gepresenteerd: mijn ´Zomerspelweken´ in Fredeshiem staan op de HeliX website en mijn Nieuwsbrief is de deur uit. Toch weer met een foutje erin: een woord teveel; perfectie is dus voor mij niet meer weggelegd....
Maar het voelt of er direct alweer meer werk aan de winkel is: mijn site voelt nu weer zo VOL, zoveel woorden.... Tijd om weer opnieuw delen te schrappen? Wat vinden jullie? Dat opruimen begint verslavend te worden...

Opgeruimd

2010-03-31T21:47:00.000+02:00

Moet ff kwijt dat ik me zo opgeruimd voel, van binnen en van buiten.
Heb mijn website (http://www.praktijkhelix.nl/) opgeschoond, een heleboel eraf gehaald.

Zoek de tien verschillen en je vindt er heeeeeeeel veel meer!!!
Graag feed back: zijn er nog dingen onduidelijk, of juist te uitvoerig?

Volgende week ga ik er weer wat Nieuws opzetten, daar is nu wel ruimte voor. Onder andere mijn intussen uitgebroede Ei (ja, Pasen valt vroeg dit jaar): de twee zomerweken Spelen met Energie die ik organiseer in Buitengoed Fredeshiem, op De Bult, bij Steenwijk, in de Kop van Overijssel.

Daar waar mijn wortels liggen en ook vlak bij mijn eigen Zomerverblijf, camping De Hoogte.
Kan ik lekker forensen: op de fiets door 't bos en worden deze Zomerspelweken voor mij Vakantiewerk!

Op naar 2x10 deelnemers, creëren maar...

Voor wie interesse heeft, hier alvast de data: 2 t/m 16 juli en 19 t/23 juli 2010.

werk vinden

2010-03-18T15:02:00.000+01:00

Dit is een heel saai blogje en nog theoretisch bovendien. Maar ik vind dat ik dit stokpaardje van mij weer eens van stal 'moet' halen, wie weet heeft iemand er iets aan.

Om mij heen zoeken verschillende mensen nieuw werk.
Ik zie ze bezig met vacaturesites, kranten en advertenties; ze denken bij zichzelf:

- 'Zouden ze me hier willen hebben?'
- 'Wat voor opleiding vragen ze voor deze functie?'
- 'Oh nee, dat wordt toch niets, ik ben te oud.'

Volgens mij is dit de minst effectieve manier om je doel te bereiken, want je begint bij de ANDER, niet bij jezelf : wie/wat willen ZIJ hebben?
Als je je realiseert dat je een AANBOD bent op de arbeidsmarkt, begin je aan de andere kant. Gewoon bij jezelf:

- 'Wie ben ik?'
- 'Wat kan ik?'
- 'Wat wil ik?'

En dan begin je dus NIET in de krant of bij vacatures en bij wat anderen van je zouden willen, maar bij je eigen kwaliteiten. Vervolgens zoek je daar een branche en een bedrijf bij en dan pas ga je kijken of daar ook vacatures zijn waar jij als AANBOD iets te bieden hebt.

Daarom stuurde ik in de tijd dat ik mensen als sollicitatietrainer begeleidde naar ander werk, liefst iedereen uit netwerken: ik moedigde mensen aan om op allerlei plaatsten zoveel mogelijk vragen te stellen met als doel om uit te vinden waar zij als AANBOD een oplossing zouden kunnen vormen voor een PROBLEEM (de onvervulde vacature).

Eigenlijk staat alles in een notendop al in de Tao van Poeh (daar is-ie weer!):

Voor het kennen van de Weg
Moeten we gewoon op Weg
Je dingen doen,
Liefst met plezier
Heel simpel op de Poeh-manier.
Maar ga niet zoeken naar de Weg
Want je zal zien: dan is hij weg!

Ik ben ik
En jij bent jij,
Dat weten we allebei;
Maar als je nu de dingen doet, de dingen die je kan
Dan vind je heus de Weg vanzelf
En de Weg komt achter je an.

Zo heb ik steeds het gevoel dat mijn huidige werk als energiewerker niet veel verschilt van mijn vorige baan als sollicitatietrainer. In beide rollen help ik anderen in hun kracht te (gaan, blijven) staan. En van daaruit gewoon 'je ding' te doen....

Spelen met Energie ook als inspirerende Zomerweek

2010-03-17T20:01:00.001+01:00

Op mijn website vind je op de pagina Opleidingen en Cursussen, een nieuwe tekst over mijn woensdaggroepjes 'Spelen met energie'.
In mei leggen alle vogels een ei. Ik zit nu al te broeden op een inspirerende Zomerweek 'Spelen met Energie' op een mooie locatie.
Meer hierover uiterlijk op de Beurs Heerenveen Natuurlijk op 29 mei 2010, waar ik een stand zal hebben.

(Gek hoor, broeden in maart en dan vervolgens het ei pas leggen op 29 mei. Maar ik ben dan ook geen vogel....)

Energie in spullen

2010-03-11T21:56:00.000+01:00

Een paar dagen geleden was ik op de verjaardag van een vriendin. Haar zoon is paranormaal begaafd en kan zonder te kijken, voelen of een cadeautje bij iemand anders past. Op die manier zoekt hij voor anderen vaak de leukste boeken uit zonder er een letter van te lezen.
Omdat mijn cadeautje ook een boek was, vroeg ik hem om het, nog ingepakt en wel, ook even te voelen. Als het niet bij zijn moeder zou passen, zou ik het weer meenemen.
De uitslag was: het voelt wel en niet goed tegelijk: afwisselend warm en koud. Ik had het boek tweedehands gekocht en dus kreeg ik de ingeving dat er wellicht er nog energie in zat van de vorige eigenaar. Dus zei ik tegen de jongen dat ik ´even iets ging doen´.
Ik vroeg in mezelf dat deze energie zou transformeren als die inderdaad nog in dat boek zou zitten. The proof of the pudding is in the eating, nietwaar? Ik voelde dat er van alles gebeurde rond het boek, en het allerleukste: de jongen bevestigde dat het boek nu veel beter voelde, vrijwel uitsluitend warm.
Dit geeft dus wel te denken over de aanschaf van tweedehands spullen: weet wat je in huis haalt! Het beste is om alles (ook) energetisch goed schoon te maken.
Ik heb trouwens dezelfde ervaring gehad bij de 27 keukenkastjes van Marktplaats waar ik eerder over schreef, - die een tijdje lang in onze woonkamer moesten bivakkeren om een voor een ontvet te worden (oh, oh wat heb ik geboend, handen als schuurpapier). Op een bepaald moment werd ik heel druk in mijn hoofd en bijna misselijk. Dit was direct over toen ik alle energieën had laten transformeren die blijkbaar in die kastjes was opgeslagen.
Nu nog even over wat ik voelde toen de zoon van mijn vriendin dat boek in handen had. Toen hij het boek aanpakte, was hij een heel gewone puber van twaalf. Maar toen hij zich concentreerde op het boek, voelde ik onmiddellijk zijn hartchakra wijd open gaan, wijder kan niet volgens mij. Mijn eigen hart ging direct meeresoneren, prachtig was dat, en een heerlijk gevoel.
De titel van het boek dat ik mijn vriendin gaf, is overigens: De Tao van Poeh. Een heel grappig boekje, waarin ´bewezen´wordt dat Winnie de Poeh eigenlijk een Tao-wijze is. En passant worden belangrijke levenslessen behandeld.
Omdat ik toch in de spreuken zit dezer dagen, tot besluit een citaat uit het ´Achterwoord´ van dat boek:
Ga niet zoeken naar De Weg,
Want je zal zien, dan is hij weg...
Maar als je nu de dingen doet,
De dingen die jij kan,
Dan vind je heus de Weg vanzelf
En de Weg komt achter je an.

Oosterse Wijsheid

2010-03-10T17:01:00.000+01:00

Van de kalender Oosterse Wijsheid, dus gelezen op 't toilet (bron van INSPIRATIE....):

Leven is schilderen, niet optellen.
Sri da Avabhas (1941), Indiaas religieus leider

Winnaars doen geen andere dingen, zij doen de dingen anders.
Shiv Khera (1950), Indonesich schrijver

Alleen wie ooit liefhad kent de kracht van de liefde.

Hu Shi (1891-1962)

We zijn allemaal óf idioten óf niet ontdekte geniën.
Bo-In Lin (ca. 1950), Chinees-Amerikaans advocaat en publicist

Om te vliegen moeten we weerstand ondervinden.
Maya Lin (1959), Aziatisch-Amerikaans beeldhouwster

affirmatie van de maand

2010-03-04T09:23:00.000+01:00

Mijn affirmatie van de maand: ik doe 1 ding tegelijk.
Woord van de maand: focussen.

Haha
op dit moment zet ik koffie én ik ben aan het bloggen, binnen een half uur verwacht ik een klant.....

2010-02-28T21:37:00.000+01:00

Nu zijn we al meer dan anderhalve week bezig met de bijkeukenklus. Het wordt hier in huis een waar Opruimwalhalla met al die bergruimte (met dank aan een vriendin voor deze pakkende term).
De klus zelf vordert langzaam maar gestaag. In het begin vooral langzaam. Wat moesten wij wennen aan samen klussen. Ik begrijp nu waarom klussen blijkbaar zo'n test voor je relatie is.... (nee, ik had nog nooit iets met zo'n goede en ervaren klusser als Rob).
Allebei zijn we gewend vooral zelf beslissingen te nemen en nu moet er toch echt overlegd worden. Allebei hebben we in de loop van de tijd een eigen manier van werken ontwikkeld, en de werkwijze van de een bleek lang niet op alle punten ook voor de ander vanzelfsprekend. Allebei zijn we creatieve denkers die altijd bereid zijn wegens voortschrijdend inzicht besluiten weer om te gooien.
Vooral dat laatste is tijdrovend en spannend. Voor je het weet staat het hele huis op de kop, en ben je 27 keukenkastjes her en der aan het ophangen. En intussen nergens een rustpunt want de woonkamer dient als opslagplaats. In al die rommel zou je de core business haast vergeten: de bijkeuken dus.
Kortom: het was een leerzaam weekje waarin we flink door elkaar zijn geschud en vooral onszelf zijn tegengekomen. Ook allerlei oude patronen, onze licht- en schaduwzijde passeerden de revue. En passant hebben we een hoop oude programmering van onszelf en elkaar kunnen transformeren. En zo was het niet alleen een Opruimwalhalla voor spullen, maar vooral ook in ons eigen psychisch en emotioneel systeem!

Ik creëerde 27 keukenkastjes...

2010-02-23T23:18:00.000+01:00

Nog steeds zijn we hier middenin de opknapbeurt voor de bijkeuken.
Afgelopen zaterdag een sterk staaltje van puur creëren beleefd, tenminste zo voelt het voor mij. Het begon met een kleine dialoog:
Rob : ´Nu hebben we dat keukenblok voor de bijkeuken; het zou wel mooi zijn als we daar wat meer bovenkastjes bij hadden. Ik heb er nog wel een paar in voorraad, maar dat is op Ameland. Het zou fijn zijn als we hier in de buurt wat konden vinden, dan zitten we niet met het vervoer. Maar op Marktplaats zie je ze haast nooit.´ Ik: ´Keukenkastjes? Even zoeken!´
En ik typ op Marktplaats in ´bovenkastjes´en ´zoeken binnen een straal van 25 km rond Heerenveen´. De eerste hit was al raak. Iemand adverteerde een grote partij witte bovenkastjes, precies wat we zochten.
Dus gebeld, erheen om ze te bekijken en onderhandeld. We hebben de hele partij opgekocht, 27 stuks, en ze werden gratis thuisgebracht. We zijn nu al 4 dagen bezig ze schoon te maken en op te hangen. Niet alleen de bijkeuken vol (twee rijen boven elkaar, chic hoor), er zijn er zelfs genoeg voor alle rondzwervende troep in de gang en dan zijn er nog 6 over voor een dubbele rij boven het bureau in mijn werkkamer!!!
Dit is nu al het tweede voorbeeld van hoe het Universum ´U vraagt, wij draaien´doet, binnen twee dagen. Op vrijdag kwam een massagetafel zomaar op het juiste moment uit de lucht rollen, op zaterdag deze kastjes. Het voelt als puur creëren in de zin van The Secret! En deze keer gebeurde het in een split second - in tegenstelling tot bij de massagetafel, waar 'ze daarboven' hun tijd voor namen, ...
Wel een hele verantwoordelijkheid. Want als je ´wit´ kunt creëren, is ´zwart´net zo gemakkelijk. Oppassen dus wat we in de wereld willen zetten. Daarom maar niet meer mopperen op de vader van mijn kids, die het nodig vond om juist nu en zonder overleg 2 autoladingen vol kinderspullen hierheen te brengen omdat die hem in de weg stonden. Ter verhoging van de feestvreugde, zullen we maar zeggen.

´t Gaat toch altijd anders

2010-02-20T11:12:00.000+01:00

Eergisteren dacht ik nog dat ik nu lekker niets hoef te doen met alle ideeën die ik al klussend aan mijn nieuwe bijkeuken opdoe. Gisteren, een dag later, dus, heeft het Universum anders beslist.
Op mijn zoektocht naar een nieuw vinyltje voor op de vloer kwam ik een MASSAGETAFEL tegen! Een heel stevig exemplaar voor een superredelijke prijs.
Daar was ik in de afgelopen jaren lang naar op zoek geweest en omdat ik niets naar mijn zin kon vinden, had ik het eigenlijk opgegeven. En zo zie je maar weer: als stopt met zoeken, dan komt het gewoon naar je toe....
Dus ga ik vanaf HEDEN toch bezig met een van mijn nieuwe ideeën voor HeliX, namelijk de VERWENBEHANDELINGEN uit te bouwen. Die behandelingen stonden al op mijn site, maar er kwam tot nu toe nooit iemand voor, omdat mijn focus er niet op lag...
Wat zeg ik: ik geef die verwenbehandelingen de aandacht die ze verdienen met ingang van GISTEREN, want het toeval stuurde me direct een gegadigde. De eerste verwenbehandeling vond plaats direct nadat de tafel in mijn praktijkkamer was opgezet!!

Zen en de Kunst van het Winterschilderen

2010-02-18T14:49:00.000+01:00

Ooit las ik het boek van Robert M. Pirsig: Zen and the Art of Motorcylcle Maintainance. Het is het relaas over hoe een lange trip per motor door Amerika, voor de hoofdpersoon vooral tot een inspirerende en spirituele ontdekkingsreis wordt. Ik ben de inhoud verder vergeten, weet alleen nog hoe de sfeer ervan voelde: als een soort ingehouden rust. Een rust die tintelt van vernieuwingsimpulsen.
Daar moest ik aan denken toen ik dit weekend voor het eerst sinds lange tijd met een kwast in de hand op een ladder stond. Sinds mijn laatste hectische verhuizing van 4 jaar geleden had ik een soort 'schilderallergie'. Maar door een toeval-dat-niet-bestaat ben ik toch weer bovenop die ladder beland. En ja, opeens merkte ik dat die allergie genezen is. Het is hartstikke leuk daar op die ladder met niets anders te doen dan baantjes trekken met de kwast. (Haha, dat moet wel door Quantum Allergy komen. Ben ik zelf de beste reclame voor mijn eigen praktijk!)
De ideeën vliegen me om de oren. Allerlei initiatieven voor HeliX liggen voor het oprapen. Ik hoef maar te kiezen...
Aan de andere kant, en dat is nog het fijnste: er is geen haast om iets te doen met wat ik allemaal bedenk. Want eerst moet dit klaar. Niemand kan een been trekken in huis en het is toch wel handig als de hele boel eerst eens is opgeruimd voordat ik met alles naar buiten kom. Stel je voor dat ik hele volksstammen extra naar HeliX lok; ik kan ze niet bergen...
Dus geniet ik maar even van wat ik allemaal bedenk over het boek dat ik aan het schrijven ben over de nieuwe healingmethode die ik in de afgelopen tijd samen met Rob Zaat heb ontwikkeld; over de cursus conflicthantering die al een hele tijd in het vat zit en over mogelijkheden voor PGB-begeleiding....
Tot na de klus, en dan los met de nieuwe impulsen....! En tijdens de werkzaamheden is HeliX verder gewoon open!

Zinloze mishandeling II

2010-02-04T15:12:00.000+01:00

Hallo Bibje, dank voor je reactie op mijn stukje over zinloze mishandeling. Ik zet mijn reactie hier, omdat hij toch wel lang is.
Jij (ik hoop dat ik wel jij mag zeggen, toch?) schrijft dat je wel snapt dat mijn zoon geen aangifte wilde doen nadat hij op de weg van school naar huis was mishandeld. Dit onder andere omdat er niet te verwachten is dat de politie iets doet. Je vertelt dat er zelfs niets werd gedaan toen jouw kind 5 jaar lang werd geterroriseerd door een groep buurtkinderen en dat jouw kind in tegendeel de schuld kreeg van wat er gebeurde.
Tsja, ik snap mijn kinderen ook wel, natuurlijk. Ze hebben vaak inderdaad niet het gevoel dat ze serieus worden genomen.
Vandaag hoorde ik trouwens weer van een geval dat op jouw voorbeeld lijkt. De zoon van een van de deelneemsters aan mijn groepsbijeenkomsten wordt op school constant gepest, maar de klas weet het zo te draaien dat hij door de docenten als pester wordt gezien. Of dat ze in ieder geval denken dat hij het pesten uitlokt. En dat gebeurt zo geniepig, dat niemand van de pesters straf krijgt.
Afgelopen vrijdag is de jongen in kwestie zo geslagen en tegen muren en meubels aangekwakt, dat hij nu, bijna een week later, nog bont en blauw is. De moeder twijfelt of ze aangifte moet gaan doen, want de school heeft laten weten dit niet op prijs te stellen: ´dan zijn we met u uitgepraat´. Wij hebben haar aangeraden, wel aangifte te doen, wat de school er ook van vindt, desnoods ook naar de inspectie te gaan. En naar de huisarts, zodat hier ook een medisch dossier over is . Want waar blijven we als je je laat intimideren?
Maar aan de andere kant kun je je afvragen of de jongen hier echt mee geholpen is in zijn benarde situatie. Vandaar dat ik de moeder ook met klem heb aangeraden om contact op te nemen met de lerares Frans-met-het Grote-Hart die die school rijk is. Die straalt aan alle kanten uit dat ze echt van kinderen houdt. Zij is gewend zowel aandacht te geven aan het gepeste kind als aan de pesters. Ook de pesters sluit ze in haar hart en dan vraagt ze simpelweg wat toch hun probleem is. Daarnaast is ze goed in staat om grenzen aan te geven. Omdat ze dat alles zo liefdevol doet, kan zij blijvend vrede stichten.
Het resultaat is bijvoorbeeld te zien aan mijn dochter. Die is in de eerste twee jaar op deze school vreselijk gepest maar onder leiding van deze lerares totaal opgebloeid. Nu durft ze helemaal zichzelf te zijn, ook al wijkt ze vaak af van het gemiddelde.
Daar moeten we heen, weg met de angst, leven vanuit het hart, want het is mijn vaste overtuiging dat uiteindelijk liefde alles overwint (al is het soms een lange en harde weg daarheen).

Hooggevoelige 'Assepoestermensen' en de prullebak

2009-09-30T14:34:00.000+02:00

In mijn healingpraktijk krijg ik steeds vaker te maken met mensen die (over)gevoelig zijn voor energieën van anderen, soms zo erg dat het hen in hun werk of dagelijks leven belemmert. Het lijkt erop dat deze mensen energieën opnemen die anderen in hun omgeving loslaten, energetisch afval dus: net als Assepoester lopen deze mensen als het ware met hun stoffer en blik achter anderen aan om de energieën op te vegen die zij loslaten. Hierdoor vervuilt hun eigen energiesysteem, waardoor ze zich ziek kunnen gaan voelen, en vaak ook emotioneel: boos, angstig, verdrietig.
Regelmatig kom ik tegen dat mensen deze Assepoesterrol op zich nemen vanuit een bepaald minderwaardigheidsgevoel. Net als Assepoester helpen ze anderen, maar hebben ze het gevoel dat ze zelf als het ware moeten leven ‘in as en lompen in een vergeten hoekje bij de haard’. Het is vaak nuttig om ernaar te kijken in hoeverre dit in individuele gevallen een rol speelt en het trauma dat daarachter schuilgaat, te transformeren. In mijn ervaring zit dit vaak op het tweede chakra. Toch lijkt er meer aan de hand.
In veel boeken worden technieken beschreven om je tegen binnenkomende energieën te beschermen en die technieken worden ook allerwegen op cursussen en in workshops onderwezen: rozen om je aura zetten, een gouden ring om je heen visualiseren, enz.
De laatste tijd is het mijn ervaring dat al deze technieken steeds minder goed of zelfs helemaal niet meer werken. In plaats van ons af te schermen tegen de binnenkomende energieën van anderen, lijkt het of we er transparant voor dienen te worden. Het lijkt er bovendien op dat steeds meer mensen de mogelijkheid krijgen om de vervuilende energieën te transformeren, zodat die energieën ook de Aarde niet meer belasten. En dat mensen die hooggevoelig zijn voor de energieën van anderen, hierin een rol te vervullen hebben. En zo verandert iets wat voor hen altijd een zwakte is geweest, opeens in kracht. ‘Assepoestermensen’ worden tot lichtbronnen voor de Aarde.
En nu maar ff een stukje reclame:In de ‘behandeling voor hooggevoeligen’ die ik binnen mijn praktijk geef, leeg ik iemands ‘energetische prullenbak’ en ik reik daarnaast een techniek aan om dit voortaan ook zelf te kunnen doen. De methode hiervoor is ‘uitgevonden’ door mijn tweelingziel Rob Zaat, maar werkt intussen ook bij mij als een trein en ik heb hem al aan verscheidene cliënten geleerd, die er enthousiast over zijn.
Daarnaast heb ik in samenwerking met Rob Zaat, groepsbijeenkomsten in voorbereiding waarin voor alle deelnemers de prullebak geleegd wordt.

En wie wil er met water spelen?

2008-11-06T22:28:00.001+01:00

Vanochtend heb ik op het forum van Aquarius Wholism een bericht geplaatst over spelen met het Aquarius labyrint. Senna schrijft in een reactie op dat bericht ook over haar ervaring met geprogrammeerd water. Dit is het verhaal achter dat water:
Tijdens Verwezenlijk je Levensopdracht-bijeenkomsten laat Bas van Woelderen regelmatig zien hoe je alles wat je nodig hebt om door een bepaald stuk emotie (en/of door een ziekte of andere klacht) heen te komen, met je intentie uit het universum kunt downloaden. Gewoon door je af te stemmen op je Goddelijke kern - het stukje pure goddelijkheid in jou - en door via die Goddelijke Kern dan te vragen dat alles wat je nodig hebt, in dat glas water komt. Bas liet ook zien dat je dan een heel krachtig energetisch medicijn kunt maken, waarvan de werking zichtbaar te maken is door middel van een kinesiologische armtest of met pendel of biotensor. (Na opdrinken van het water test iemand duidelijk sterker.)
Ikzelf gebruik dit water vaak, privé of in mijn praktijk voor healing-en-zo en heb er mooie ervaringen mee. Senna ook, kijk maar aan het eind van het tweede bericht onder het topic 'Aquarius Labyrint: wie speelt er mee?':
"(Ik heb) met regelmaat mijn fles water tegen mij aan en vraag dan de energie voor de dag en informatie. Nu doe ik vragen voor mijn schildklier. Ik vraag dus nu de informatie en energie die nodig is om mijn schildklier weer in balans te brengen. Ben dus nu benieuwd als mijn bloed over drie maanden weer geprikt wordt, hoe het er dan voor staat."
Mijn vraag (van Ilse dus) is nu: wie wil er ook met water spelen en de ervaringen hier delen ?

zinloze mishandeling

2008-11-02T11:47:00.000+01:00

Op het forum van Aquarius Wholism plaatste Alexander een berichtje over de Mosquito, een apparaatje dat ingezet kan worden om hangjongeren te verspreiden.
Alexander schreef:
Gisteren ... hoorde ik voor het eerst over de Mosquito, een apparaatje dat een ultrasoon geluid uitzend dat alleen door jongeren tot ongeveer 25 jaar kan worden gehoord. Het geluid is voor hen zo irritant dat ze de plek zullen mijden waar het hoorbaar is. Zo wordt het ingezet tegen 'hangjongeren'.

Hieronder vind je de reactie op dit bericht die ik plaatste op het forum: het verhaal over een ervaring die duidelijk maakt dat aandacht voor de hangjongerenproblematiek erg nodig is, met of zonder Mosquito. De wereld is nog steeds zowel wit (zie ook de prachtige verhalen op de site van Aquarius Wholism) als zwart.

Mijn zoon van 12 fietste afgelopen dinsdag rond half 2 van school naar huis en op een gegeven moment kwam hij een groepje jongens van zijn leeftijd tegen. Een van hen fietste hem midden op de weg tegemoet en ging steeds meer links rijden, zodat mijn zoon naar rechts uitweek. Toen mijn zoon vervolgens naar links ging, ging de andere jongens naar rechts en een botsing was onvermijdelijk, waarna mijn zoon viel.
De jongen zei: 'rijd niet tegen mij aan', waarop mijn zoon: 'ik rijd niet tegen jou aan, jij rijdt tegen mij aan'. Vervolgens gaf de jongen mijn zoon een dreun met de vuist op zijn mond. Een ander (er waren nog 4 anderen bij) riep tegen mijn zoon: 'pik je dat?', waarop mijn zoon van de eerste jongen nog twee vuistslagen op zijn kaak kreeg. Daarna bukte hij zich om zijn fiets op te pakken, waarop de aanvaller hem uitschold en zei: 'ach, ga maar weg', en hem nog een vuistslag op het achterhoofd gaf. En de ophitser riep nog steeds: pik je dat?
Mijn zoon was zeer verbaasd over het gebeuren en bang dat ze achter hem aan zouden komen, wat gelukkig niet gebeurde. Verder vond hij het achteraf heel erg dat hij zich niet verdedigd had, waarover wij, zijn ouders, alleen maar blij zijn want dit had enorm kunnen escaleren.
Wat mij nou het meest verontrust, is dat mijn zoon eerst helemaal niet begreep waarom het nodig was om hier aangifte over te doen bij de politie (zijn zus van 14 ook niet). Blijkbaar zijn zij al zo gewend aan geweld - beiden zijn in het verleden erg gepest - dat dit op de grote hoop ging in hun bewustzijn.
We leven in 'bijzondere' tijden, waarin de tegenstellingen zich lijken te verscherpen. Een Mosquito had misschien uitkomst gebracht (ff afgezien van eventuele schadelijke elektromagnetische straling die hij misschien afgeeft), maar zouden die jongens dan niet gewoon ergens anders zijn gaan hangen? Of kun je zo'n Mosquito boven een hele stad plaatsen? En dan elke stad in Nederland? Dit gebeurde nota bene op klaarlichte dag in Heerenveen, waar het vandaag weer groot feest is, want schaatswedstrijden in Thialf. Sport verbroedert, maar niet iedereen.

Behandelen van allergieën en intoleranties

2008-09-18T17:24:00.000+02:00

Afgelopen vrijdag heb ik een supercursus gevolgd over het behandelen van allergieën en intoleranties (www.quantumallergy.nl). Ze kunnen echt weg, soms al in 1 behandeling. Op dit moment ben ik bevoegd om niet al te heftige allergieën en intoleranties te behandelen en hard aan het oefenen om eerst in eigen kring ervaring op te doen. Proefkonijnen welkom!
Deze cursus ging over een behandelmethode die een combi is van NAET (mag jij als lezer zelf eens ff op gaan googelen als je dat leuk vindt) en Quantum Touch, een van mijn grote liefdes.
Er zijn wel kwartjes gevallen bij mij! Onder andere dit:
Ik heb nu begrepen dat een allergie een stukje oud zeer, trauma, is waar een lichamelijke lading op is gekomen - naast of ipv. een emotionele. En een intolerantie is net zoiets. Het verschil is alleen dat een allergie zich onmiddellijk openbaart als je in aanraking komt met datgene waar je allergisch voor bent, terwijl de symptomen van een intolerantie alleen optreden als je in een bepaalde tijd teveel krijgt van dat waar je allergisch voor bent. Zo ben ik niet allergisch voor de zon, gelukkig maar, maar heb wel een intolerantie: als ik in het voorjaar te lang achter elkaar in de zon zit, krijg ik jeukende, rode bultjes.

spreuk van de dag

2008-09-02T13:57:00.000+02:00

Mijn spreuk voor vandaag: Rustig maar.... het komt!

hartmeditatie

2008-07-23T14:03:00.000+02:00

Van Marieke Enanaa, onder andere collega-Partner van Aquarius Wholism, kreeg ik een mail over een simpele en effectieve hartmeditatie. Je voelt door deze oefening heel veel ruimte en warmte in je hart.

Hieronder vind je de meditatie-oefening, die staat in het boek "Liefde is gezond" van Patricia Wessels (Weleda-uitgave):

"Oefening om hartcoherentie te bereiken
Met een eenvoudige maar doeltreffende concentratie-oefening blijk je je eigen hartritme in een paar minuten positief te kunnen beïnvloeden en coherent te krijgen.
1. De eerste stap is dat je je aandacht naar binnen richt.
(Wanneer je het voor het eerst doet, is het handig daarvoor een rustige plaats te zoeken. Na enige oefening is dat niet meer nodig en lukt het je overal.)
Haal drie keer diep adem en concentreer je daarbij op de ademstroom. Laat na iedere uitademing een paar seconden rust bestaan, voor je volgende inademing vanzelf op gang komt.
Als het goed is, voel je hiermee al de rust en het evenwicht toenemen. (Diep in- en uitademen stimuleert net als zuchten de fysiologische rem wat het gevoel van rust versterkt)
Blijf zo'n vijftien seconden bij dit gevoel.
2. Richt dan je aandacht op je hartstreek. Blijf diep ademhalen en stel je nu voor dat je door je hart ademhaalt.
Zie voor je hoe je hart met iedere ademhaling de verse zuurstof krijgt die het zo nodig heeft.
Het hart kan zich als het ware schoon wassen met deze pure reinigende lucht. En met iedere uitademing kan het hart zich ontdoen van afvalstoffen die het niet meer nodig heeft. (Voor degenen onder ons die puur transformerend willen werken: je kunt je voorstellen dat zich voor en achter je hart een transformator bevindt, die dit afval transformeert, zodat het niet meer in de kosmos rond blijft zwerven. [aanvulling van Ilse])
Het kan helpen je hart voor te stellen als een kind van wie je houdt. Het kind speelt blij in dit badje van verfrissende zuurstof en liefde dat het je geeft.
Je kijkt toe hoe het zich op zijn eigen manier en tempo ontspant.
3. Maak nu contact met het gevoel van ruimte of warmte dat in je borst opkomt en moedig het aan als het zich wat schuchter aankondigt.
Een goede manier is om een herinnering op te roepen van een situatie waarin je dankbaarheid of liefde voelde en daarmee je borst te vullen.
Het is net alsof je hart door de liefdevolle aandacht die je het zelf geeft, meer gaat openstaan en vredig wordt.
Als je een glimlach voelt opkomen, is dat het eenvoudige teken dat je hartcoherentie hebt bereikt.
Zeker als je een tijd niet zo goed naar je hart hebt geluisterd en jezelf wat voorbij hebt gedraafd, kan deze oefening een verademing zijn.
Het geeft een weldadig en rustgevend gevoel, alsof je goede hart je erkentelijk is dat je er even bij stilstaat.
En je kunt er zelf blij van worden dat je hart kennelijk zo ontvankelijk is voor aandacht en liefde.
Eerlijk antwoord
Als je een tijdlang oefent om je hartritme coherent te krijgen, zul je merken dat dit steeds makkelijker en sneller lukt.
Hoe meer je vertrouwd raakt met deze innerlijke toestand, hoe beter je je eigen hart gaat aanvoelen.
Stel jezelf in coherente toestand een vraag die je bezighoudt, dan is het makkelijker daar - zonder tussenkomst van de ratio - een eerlijk antwoord op te krijgen.
Want diep van binnen weet je heel goed wat bij je past, wat je nodig hebt, waarvan je groeit en hoe je aansluiting houdt met je eigen bron van vitaliteit.
Je zou bijvoorbeeld kunnen vragen: "houd ik diep in mijn hart wel echt van hem/haar?" Vervolgens neem je aandachtig de reactie van je eigen hart waar.
Als het een golf van warmte en welzijn verspreidt, het hartritme dus coherent blijft, dan wordt de diepe liefde door het hart beaamd.
Trekt het hart zich daarentegen wat terug en zwakt de coherentie af, dan lijkt het erop dat je de ander (tijdelijk) liever uit de weg gaat en je energie op iets anders richt.
'Naar je hart luisteren' krijgt zo een wel heel letterlijke betekenis.
Het is in ieder geval goed om je bij veranderingen in je leven bewust te zijn van de 'keuze' van je hart en te weten of hart en verstand in overeenstemming zijn.
Door de relatie tussen hart en hersenen met elkaar in balans te brengen, zul je eerder het gevoel hebben dat je je op de natuurlijk stroom kunt laten meevoeren,
dat dingen kloppen, vanzelfsprekend op elkaar zijn afgestemd, veel minder energie kosten en dat de puzzelstukjes in elkaar vallen.
Wie goed naar zijn hart luistert, zal ook eerder naar zijn hart leven."

Healing the Cat

2008-07-17T20:36:00.000+02:00

Japi is een bijzondere kat. Om te beginnen is hij minstens drie keer geboren, waarvan de tweede keer uit het IJ in Amsterdam, waar hij kwam aanzwemmen met een mandje aan zijn nek. Als hij dus nog 6 levens voor zich heeft, wordt hij minstens net zo oud als ik... Verder is hij heel gevoelig voor energie. Afgelopen maandag, toen ik thuiskwam na mijn cursusweekend, wilde hij graag heeeeeeeeel veeeeeeeel aandacht, maar ik had nog geen tijd voor hem. Daarom heb ik toen mijn nieuwe Supercharge Quantum Touchtechniek met de kleuren op hem uitgeprobeerd. Ik stuurde hem in gedachten in vlot tempo achtereenvolgens alle kleuren voor celheling. En hey presto, bij de op een na laatste kleur (die staat voor volwassen, universele liefde!) werd hij rustig en hield hij op met klagelijk miauwen; bij de laatste kleur (die moederliefde representeert) liep hij zelfs voldaan bij me weg en ging hij bij de deur zitten omdat hij naar buiten wilde. Waarmee maar weer bewezen wil zijn: Quantum Touch wérkt, bij hem ook!!!

Supercharge Quantum Touch II

2008-07-16T21:06:00.000+02:00

De afgelopen dagen heb ik alweer een flink aantal behandelingen gegeven met de Supercharge technieken van Quantum Touch. Ik had niet gedacht dat mijn behandelingen nog zo veel effectiever konden worden. Vooral gewerkt met kleuren voor heling van lichamelijke en emotionele klachten op celniveau. Bijzonder dat de kennis over deze kleuren is doorgegeven via de intuïtieve weg, maar nu bevestigd blijkt te worden door onderzoek met een microscoop (in Japan). Vooral één van mijn klanten ging totaal verbijsterd (in positieve zin!) de deur uit na een behandeling van slechts een uur. Ook op afstand blijkt het werken met kleuren te leiden tot een verdieping en versnelling van de behandeling. Morgen over het effect van kleuren op mijn kat!

Supercharge Quantum Touch

2008-07-15T22:12:00.000+02:00

Afgelopen weekend heb ik de Supercharge Class gedaan van Quantum Touch. Het heeft mijn verwachtingen overtroffen........ in de eerste plaats omdat ik geen idee had wat ik kon verwachten, gewoon verder wilde leren in QT en dan maar zien wat ik voorgeschoteld zou krijgen. In de tweede plaats omdat hier methoden en technieken werden aangeboden die ik zelf nooit had kunnen bedenken en die je bij mijn weten ook niet zo snel ergens anders zult tegenkomen. Ben er lustig mee aan het experimenteren en dat is great fun, ook voor de klant. morgen verder hierover!

Aan mijn moeder

2008-07-08T17:18:00.000+02:00

Een moeder is een vriendin die je nooit ontgroeit.
Een vriendin is iemand die je nooit in de steek laat.
Jij zei: ik ga niet weg, ik kom terug.
Weet dat ik het zal voelen als je bij me bent.
Vaarwel vriendin, ik houd van je.
Alles is goed.

familiebericht

2008-07-03T01:02:00.000+02:00

Vandaag is mijn moeder vredig overleden in een verpleeghuis, waar ze sinds gisteren liefdevol werd verpleegd. Alles is opeens heel snel gegaan. Mij heeft de verbondenheid rond haar ziekbed het meest getroffen. LIEFDE is toch echt het allermooiste dat we hebben op deze aarde. En wat wordt die af en toe ondergewaardeerd, als je kijkt hoe wij de wereld hebben ingericht rond economische motieven!

medische basiskennis, ziekenhuis en QT

2008-06-28T12:22:00.000+02:00

Laatste blog alweer van 5 juni...
Intussen heb ik allang examen medische basiskennis gedaan (en dat terwijl mijn sjaaltje nog niet eens af is) en het certificaat gehaald!
Daarnaast ben ik opeens kind aan huis in het ziekenhuis. Ik kwam daar nooit, want onze familie is oersterk, maar opeens moest mijn moeder met spoed geopereerd worden. Nu weet ik opeens alles van de gang van zaken op een IC en van de dagelijkse gang op een zaal in een afdeling. Valt op dat de verpleging vreselijk zijn best doet om het de patiënten naar hun zin te maken, en dat iedereen heel hard moet rennen om dat te kunnen doen.
Naast de gangetjes naar het ziekenhuis, met HeliX lekker bezig geweest, deze maand. Toppertje was wel weer de Quantum Touch Video Workshop van afgelopen donderdag en vrijdag. De huiskamer vol enthousiaste mensen, die zowat allen ook het wonder van 'heupen rechtzetten in 5 minuten' hebben voltrokken. En wat hebben we daarnaast ook gelachen (om nix....)
Binnenkort ga ik de laatste cursussen volgen om officieel gecertificeerd te worden als QT Instructor, zodat ik de QT cursussen ook zonder de dvd's mag geven. Daar zie ik enorm naar uit.

leren, breien en met energie spelen

2008-06-05T23:24:00.000+02:00

Oh, wat ben ik lekker aan het leren. Net als vroeger, met een breiwerkje erbij (lekkere gestreepte wintersjaal, heerlijk voor dit warme weer) en dan ouderwets hardop opzeggen wat ik stamp. Zo werkt het nog steeds het beste.
In het begin van de ochtend en vanavond mocht ik even 'los' om samen met cliënten met energie te spelen. In de ochtend een pure transformatiesessie rond een thema. Allerlei karmische stukken opgezocht en ze getransformeerd via de transformatiezin van Bas van Woelderen. Weer even een heel ander ding dan Quantum Touch - en toch verwant.
Vanavond voor de tweede keer de korte Workshop Testen en Basisbalans. Over zo zuiver mogelijk testen, maar vooral een techniek om dagelijks te gebruiken om jezelf 'goed in je energie te zetten'. Leuk om alweer les te geven, privéles deze keer. Een echte praktijkgerichte doe-workshop van anderhalf uur -voor verdieping verwijs ik door. Ik merk dat cliënten heel blij zijn met zulke zelfhulptechnieken.
En dan heb ik me ook nog opgegeven voor de Supercharge Class in Quantum Touch in de zomer. Of liever gezegd: mijn reservering voor de tweede keer omgeboekt. Ze hebben wel geduld daar op het boekingskantoor in Amerika! Eerst zou ik de cursus volgen in Zuid-Duitsland, omdat het ernaar uitzag dat er geen cursus meer in Nederland zou zijn dit jaar. Toen er toch nog een hier werd ingelast, omgeboekt naar Amsterdam - en nu naar een andere datum. Die waar ik me voor had opgegeven werd onverwacht getolkt - wat hem per dag twee uur langer maakt. Ik heb nu gekozen voor de onvertaalde versie, dan heb ik ook nog tijd voor een terrasje samen met Anysh, die naar ik vandaag hoorde, dan ook meedoet.