Experience...
Nu alweer een kleine week geleden was de ho´oponopono-experience. Voor mij inderdaad een ‘Experience’, en dat heb ik ook van anderen gehoord. Alles moest even bezinken voor ik een verslag kon schrijven!
Wat mij betreft was het een dag waarop alles klopte. Superweer: zon, wind, een heldere lucht en een programma dat er gewoon ‘was’, zonder dat we er iets speciaals voor hoefden te doen. Ik had het Universum gevraagd om precies het juiste aantal deelnemers: een flinke groep, maar wel één waarin we ons met onze eigen stem, dus zonder versterking, verstaanbaar konden maken. En die was er. Alle plaatsen op de picknickkleden die we hadden neergelegd, waren bezet.
Het begin
De energie stroomde en we hoefden alleen maar mee op de flow…. We startten onder leiding van Miranda met het ‘sounden’ van klinkers om ons lichaam in trilling te brengen en om ons energetisch met elkaar te verbinden. Daarna gaf ik (Ilse) wat uitleg over de achtergrond van de dag, in de eerste plaats over het idee: hoe een zin uitgesproken door de één, een idee uitlokte bij de ander, dat vervolgens als vanzelf ´aarding´ kreeg in de vorm van deze dag. Voor de hele organisatie hebben we bij wijze van spreken niet meer dan onze pink hoeven te bewegen. De rest ging vanzelf. En we stonden zelfs vermeld in de UIT-bijlage van de lokale krant!
Aan de slag
En toen aan de slag met ho’oponopono. Ho’oponopono gaat ervan uit dat alles wat je in de buitenwereld tegenkomt, ook in jezelf zit. Dus begonnen we bij onszelf: bij het uitwissen van oude herinneringen en programmeringen die volgens de ho´oponopono je ervaringen in de buitenwereld bepalen. Iedereen mocht zelf ervaren hoe het is om eigen programmeringen en oud zeer uit te wissen. Dit deden we met de vier zinnetjes die de kern vormen van ho’opnopono:
Ik houd van mezelf
Ik vergeef mezelf
Het spijt me
Dank je, dank me
De kracht van de vier zinnen
Hoewel niet iedereen direct de slag te pakken had, lukte het voor velen om de kracht te voelen van dit simpele proces. Voor sommigen leek een belemmering, dat het juist NIET beter lukt naarmate je beter je best doet. Voor hen was het echt even wennen om het proces in vertrouwen zijn gang te laten gaan. Een enkeling rapporteerde dat het echt niet lukte. Gelukkig is daar ook een remedie voor: fake it till you make it… doe maar alsof en dan lukt het vroeger of later echt wel!
Bijzonder was dat verschillende mensen meldden dat zij het idee hadden dat de natuur reageerde op wat zij in de lucht zetten: bijvoorbeeld een windvlaag of het gevoel dat de wind juist even zijn (haar?) adem inhield….
Ho'oponopono in conflicten
Vervolgens deden we een rondje ´ho'oponopono in conflicten´. Je kunt met ho'opnopono situaties alleen al verbeteren als je je eigen oude programmeringen heelt. Want als jij jezelf heelt, verander je jouw binnenwereld. En dat heeft dan weer postieve invloed op de buitenwereld. Dat is het resonantieprincipe (zie vorige blog).
Maar er is meer. Vanuit het idee dat alles wat je in de buitenwereld tegenkomt, ook in jezelf zit, kun je vervolgens in de huid van degene kruipen die in een conflictsituatie tegenover je staat. Je kunt dan invoelen wat die persoon bezielt. Vervolgens (h)erken je dat dat ook in jou zit. Dan kun je ook dat schoonmaken met de vier zinnetjes. Als laatste bedank je de ander dat hij of zij jou heeft gespiegeld en je ontheft hem of haar van die taak. Want intussen zie je immers zelf ook wat je bezielt.
Dus hebben wij als tweede activiteit van de ho'oponopono-experience ieder voor onszelf een conflictsituatie waar we in ons eigen leven mee te maken hebben, schoongemaakt. Eerst onze eigen kant van de zaak schoongemaakt met de vier zinnetjes en toen de ander ingevoeld. En daarna de vier zinnetjes gezegd voor die delen in ons die we bij de ander waren tegengekomen. Waarna we onze dank uitspraken naar de ander voor het spiegelen.
Even pauze...
Langzamerhand kregen de meeste deelnemers door waar het om ging, en leerden ze werken met ho'oponopono. Maar het was wel hoog tijd voor een pauze, om alles even te laten zakken. Voor sommigen was deze manier van kijken wel erg nieuw. :)
De kern van de zaak
Na de pauze deden we datgene waarvoor we eigenlijk bij elkaar gekomen waren. Volgens de techniek van ´ho’oponopono in conflicten´, kropen wij allen tegelijk in de huid van ‘degenen die ons land besturen’. Ook tijdens deze ronde hield Moeder Natuur haar adem in…. Voor mijzelf voelde dit als het krachtigste van alles wat we gedaan hadden.
Kortom
Al met al heeft de eerste ho´oponopono-experience zo´n twee uur geduurd. Het was een mooie ochtend en voor de organisatie een belevenis om een spontaan idee zo moeiteloos te zien uitgroeien tot zoiets moois. Het was ook heerlijk, dit met zoveel mensen te delen. Velen van de aanwezigen had ik nooit eerder gezien.
In de komende tijd zullen we merken wat de resultaten zijn. Wij hebben onze steen in de vijver gegooid en wachten vol vertrouwen wat voor kringen hij zal slaan!
Ideeën over een eventueel vervolg hebben we wel, maar zijn nog niet concreet. Blijf dit blog volgen en je zult het horen als de TIJD daar is!!
0 reacties:
Een reactie plaatsen