In mijn healingpraktijk krijg ik steeds vaker te maken met mensen die (over)gevoelig zijn voor energieën van anderen, soms zo erg dat het hen in hun werk of dagelijks leven belemmert. Het lijkt erop dat deze mensen energieën opnemen die anderen in hun omgeving loslaten, energetisch afval dus: net als Assepoester lopen deze mensen als het ware met hun stoffer en blik achter anderen aan om de energieën op te vegen die zij loslaten. Hierdoor vervuilt hun eigen energiesysteem, waardoor ze zich ziek kunnen gaan voelen, en vaak ook emotioneel: boos, angstig, verdrietig.
Regelmatig kom ik tegen dat mensen deze Assepoesterrol op zich nemen vanuit een bepaald minderwaardigheidsgevoel. Net als Assepoester helpen ze anderen, maar hebben ze het gevoel dat ze zelf als het ware moeten leven ‘in as en lompen in een vergeten hoekje bij de haard’. Het is vaak nuttig om ernaar te kijken in hoeverre dit in individuele gevallen een rol speelt en het trauma dat daarachter schuilgaat, te transformeren. In mijn ervaring zit dit vaak op het tweede chakra. Toch lijkt er meer aan de hand.
In veel boeken worden technieken beschreven om je tegen binnenkomende energieën te beschermen en die technieken worden ook allerwegen op cursussen en in workshops onderwezen: rozen om je aura zetten, een gouden ring om je heen visualiseren, enz.
De laatste tijd is het mijn ervaring dat al deze technieken steeds minder goed of zelfs helemaal niet meer werken. In plaats van ons af te schermen tegen de binnenkomende energieën van anderen, lijkt het of we er transparant voor dienen te worden. Het lijkt er bovendien op dat steeds meer mensen de mogelijkheid krijgen om de vervuilende energieën te transformeren, zodat die energieën ook de Aarde niet meer belasten. En dat mensen die hooggevoelig zijn voor de energieën van anderen, hierin een rol te vervullen hebben. En zo verandert iets wat voor hen altijd een zwakte is geweest, opeens in kracht. ‘Assepoestermensen’ worden tot lichtbronnen voor de Aarde.
En nu maar ff een stukje reclame:In de ‘behandeling voor hooggevoeligen’ die ik binnen mijn praktijk geef, leeg ik iemands ‘energetische prullenbak’ en ik reik daarnaast een techniek aan om dit voortaan ook zelf te kunnen doen. De methode hiervoor is ‘uitgevonden’ door mijn tweelingziel Rob Zaat, maar werkt intussen ook bij mij als een trein en ik heb hem al aan verscheidene cliënten geleerd, die er enthousiast over zijn.
Daarnaast heb ik in samenwerking met Rob Zaat, groepsbijeenkomsten in voorbereiding waarin voor alle deelnemers de prullebak geleegd wordt.
